Scherpe observaties over leiderschap en werk. En over de keuzes die bepalen hoe je leeft.
“Een goed inzicht maakt zichtbaar wat je niet langer kunt negeren.”
Video
Kies een onderwerp. Of laat je verrassen door wat je oog trekt.
Vijftien jaar ben ik Europarlementariër. Ik lunch in Straatsburg, ik krijg negen keer nee voor één ja en Fidel Castro bekijkt mijn ogen. Het gaat in al die jaren om mensen. Deze zes korte stukken zijn herinneringen uit die tijd.
Lees het artikel →Ik loop niet in lange witte gewaden rond. Ik lak mijn nagels rood. Barbara vindt het lastig om zich open te stellen, haar rationele hoofd houdt haar tegen. Deze zes stukken gaan over jezelf zijn in een wereld die maskers en schijn beloont.
We vertellen elkaar de hele dag verhalen. Als niemand luistert, vertellen we ze aan onszelf. Daar is niets mis mee, zolang je ze niet gelooft. Deze zes korte stukken gaan over smoezen, schuldschuiven en de bril waardoor je naar de wereld kijkt.
Kinderen kijken naar wat je doet. Je woorden gaan langs ze heen. Als mijn man een baan in Luxemburg krijgt, zeg ik mijn baan in Brussel op. Deze vijf stukken gaan over moeder zijn en werken, en over wat je kinderen van jou leren.
Ik neem me zo vaak voor om echt te luisteren. Elke keer betrap ik mezelf. Ik zit ongeduldig te wachten tot ik iets mag zeggen. Deze zes korte stukken gaan over luisteren zonder advies te geven, over het gesprek kapen en over wat je in de ander ziet.
Elke week moet ik taartjes eten met mijn schoonmoeder. Er is een vrouw van wie ik hartkloppingen en rode pukkels krijg. En dan is er het familiediner. Deze vijf stukken gaan over lastige mensen en over het moment waarop je afscheid neemt.
Esther begint vol vuur in haar nieuwe baan. Na acht maanden voelt ze zich onrustig. Marijke stapt over van het bedrijfsleven naar een ministerie en moet erg wennen. Deze zes stukken gaan over cultuur op het werk en over de leider die die cultuur maakt.
Je weet dat je een leider kunt zijn. Toch komt het er niet uit. Je zit in een afdeling ver van het hoofdkantoor en niemand ziet wat je in je mars hebt. Deze vier stukken gaan over verborgen talent en hoe je het zichtbaar maakt.
Waarom onderhandelen vrouwen zo zelden over hun salaris? Ik hoor het vaak. Ze zijn bang dat het aanbod wordt ingetrokken. Ze vragen te weinig, ook als ze alles hebben wat hun hartje begeert. Deze drie stukken gaan over geld vragen en over wat je echt laat blijven of vertrekken.
Een hoogleraar houdt een benoeming twee jaar af. Een man denkt zelden: solliciteer jij maar, jij kunt het beter. In de commissievergadering ben ik jaloers op de mannen. Deze zes stukken gaan over de twijfel van vrouwen die het allang kunnen.
In het begin ben ik een slechte leider. Ik neem mensen aan die ik aardig vind. Ik luister slecht en ik ben niet duidelijk over wat ik verwacht. Mijn team zit met drie tot vijf mensen in een klein kantoor. Deze vijf stukken gaan over wat ik daar leer.
Een titel maakt je nog geen leider. Dat zie ik in het Europees Parlement en dat zie ik bij de vrouwen die ik coach. Deze zeven korte stukken gaan over wat leiders wel doen. Ze staan op voor hun mensen, ze hoeven niet het laatste woord en soms doen ze even helemaal niets.
Jacqueline noemt zichzelf een zorgmuts. Astrid probeert in alle behoeften van haar team te voorzien. Ik herken ze allebei. Deze vijf stukken gaan over pleasen, over de angst om egoïstisch gevonden te worden en over wat er gebeurt als je ophoudt met altijd aardig zijn.
Voor mij is de comfortzone lang een gevangenis. Vier muren en mijn eigen potentieel zit erin opgesloten. Ik weet best dat er buiten die muren meer is. Toch blijf ik zitten. Deze vijf stukken gaan over angst voor verandering en over de stap naar buiten.
Karin haat het om fouten te maken. Ze verstopt ze en loopt altijd op haar tenen. Ik krijg zelf complimenten die ik niet geloof. Deze vijf stukken gaan over perfectionisme, over fouten toegeven en over blijven leren.
Ik merk het pas als het water al kookt. Kleine dingen stapelen zich op en ik heb het niet in de gaten. Je adem zit hoog in je borst. Je hoofd is een rommelzolder. Deze vijf korte stukken gaan over de signalen die je veel eerder krijgt dan je denkt.
Perfectionisme wordt beloond. Tot je team weken op jouw goedkeuring wacht en je niet meer weet of je de kwaliteit bewaakt of je eigen onrust.
Succesvolle mensen stellen zelden grote dingen uit. Ze stellen kleine beslissingen uit en dat kost meer dan geld.
Je betaalt ‘nu eenmaal’ een dikke prijs voor succes, zeggen we tegen elkaar. Ik geloof daar niets van.
Vrouwen krijgen steeds vaker de sleutels van de top. Vooral wanneer het alarm al afgaat.
Je zegt nee en tien minuten later regel je het toch. Over de grens die verdwijnt zodra iemand ertegen duwt.
Elk weekend werken, elke avond werken en het nog leuk vinden ook. Tot mijn lijf zei: zoek het nu zelf maar uit.
Ik was 53, had succes en kon prima door. Ik wilde het niet meer en heb er nooit een seconde spijt van gehad.
Dan is het misschien tijd om er samen naar te kijken. In een persoonlijk gesprek onderzoeken we wat het betekent voor je werk en je leven.
