Karin verstopte haar fouten
Karin, mijn cliënte was een perfectionist.
Ze haatte het om fouten te maken, verstopte ze, gaf ze nooit toe en liep altijd op haar tenen.
Ze beklaagde zich dat haar team zo weinig meedacht en nooit met ideeën of initiatieven kwam.
In ons traject ontdekte ze dat fouten maken geen ramp is en onvermijdelijk.
Fouten maken is essentieel voor onze groei.
Karin ontdekte dat ze uit perfectionisme zichzelf een gevaarlijke druk oplegde en een onrealistisch ideaal nastreefde.
Ze was op weg naar een burn-out…
In de derde maand van ons jaartraject had ze haar moed verzameld en gaf eindelijk 1 keer een fout toe aan haar team.
Ze merkte dat de wereld niet verging en voelde zich opgelucht..
Steeds meer ging ze bewust anders kiezen:
Niet meer met de vinger wijzen maar persoonlijke verantwoordelijkheid nemen
Haar eigen fouten niet langer ontkennen en verbergen, ook en juist niet voor zichzelf.
Ze ontdekte dat ze daarmee haar medewerkers de ruimte gaf om ook hun eigen fouten op tafel te leggen.
Zodat ze konden worden opgelost.
Ze gaf immers zelf het goed voorbeeld.
Leiders hebben de verantwoordelijkheid een omgeving te creëren waarin mensen zich veilig voelen.
Als je mensen constant bang zijn om fouten te maken, nemen ze geen risico’s en denken alleen aan hun eigen hachje.
Als ze het gevoel hebben wel fouten te mogen maken helpen ze je het bedrijf te beschermen in plaat van zichzelf.
Als je je veilig genoeg voelt om je hand op te steken en te zeggen:” Ik heb een fout gemaakt” of “Ik heb hulp nodig” heb je als leider een veilige omgeving gecreëerd.
Het bedrijf bloeit, je mensen bloeien en jij bloeit.
We creëren demonen die niet bestaan
Ik was een hotemetoot en kreeg veel complimenten, zelfs bewondering.
Dan moet je je toch goed voelen?
Nee, want ik geloofde de complimenten niet.
Het gleed langs me heen, ik kon het niet binnen halen.
Want mijn zelfbeeld zag er heel anders uit.
Ik vond mezelf waardeloos en was constant bang door de mand te vallen.
Zowel in mijn werk als in mijn privé leven.
Het was een SOEPZOOI.
Dat wat je gelooft is waar voor je.
Je geeft het macht doordat je er in gelooft.
En dan maakt het helemaal niet uit wat anderen tegen je zeggen.
Herken je dit?
Gelukkig werd ik me op een gegeven moment BEWUST van deze steeds terugkerende gedachten en ging ze met behulp van een goede coach onderzoeken.
Het was niet gemakkelijk mijn oude vertrouwde ideeën over mezelf op te geven.
Maar WOWW, wat ben ik er gelukkig van geworden om niet meer door die "breinblubber" lastig te worden gevallen!
Hoe vaak heb jij een inschattingsfout gemaakt
Ik was er reuze goed in om tijdens een vergadering een spontaan idee op tafel te gooien.
Veel te vroeg.
Als niemand er nog klaar voor was.
De meute was dan even stil, keek me verbaasd aan en ging verder met oreren alsof ik niets gezegd had.
Weet je nog hoe ongezien en ongehoord je je dan voelde?
En dan…precies… dan na een uur of zo kwam iemand met een briljant idee.
Rustig en zeker legde hij /zij het uit, bouwde het op met door anderen genoemde punten, prees ondersteunende argumenten en kreeg van alle kanten bijval.
Mijn gesputter dat het mijn originele idee was dat ik aan het begin van de meeting had ingebracht, werd niet eens gehoord.
Even verkeerd ingeschat..
Grote leiders geven hun ongelijk toe
Grote leiders zijn geen betweters die voortdurend proberen iedereen te overtreffen.
In plaats daarvan geven ze hun ongelijk toe en willen ze oprecht van anderen leren.
Het gaat ze er niet om de slimste te zijn.
Het gaat ze er om een superteam te bouwen met de meest briljante mensen die ze kunnen vinden.
Het gaat ze er om hen te inspireren in het onmogelijke te geloven.
Wanneer je een team opbouwt, moet je hun kracht zien als een aanvulling op jouw zwakke plekken.
Als je dat doet en ze niet als een bedreiging voor je positie of autoriteit ziet, dan ben je een groot leider.
Dan is the sky the limit!
Als je dat wilt bereiken: een GROOT leider worden, investeer dan in jezelf.
De toekomst is aan diegenen die blijven leren
Wat heb ik veel fouten gemaakt!
Ik had het superdruk met mijn werk. Vond ik.
Ik had geen tijd om bij te leren, laat staan aan persoonlijke ontwikkeling te "doen." Vond ik.
Mijn team?
Geen kans voor bijleren.
Werken, mij ondersteunen.
Geen tijd voor "flauwekul."
Wat was dat kortzichtige korte termijn planning.
Als je denkt alles al te weten wordt je op den duur een gevangene van een wereld die niet meer bestaat.
Als jij persoonlijk niet groeit en je hebt geen zin om iets nieuws (over jezelf) te ontdekken, is het misschien tijd voor een portie "soul searching"
Net zoals je je spieren traint met fysieke inspanning , groeien de zenuwcellen in je brein met mentale training.
En deze neuronen ontwikkelen een grotere verbinding en voelsprieten voor saamhorigheid en empathie.
Daarom blijven succesvolle vrouwen open voor nieuwe inzichten en ontdekkingen.
En nemen en geven ze tijd voor persoonlijke ontwikkeling.
Ze weten dat, hoe hoog hun kennisniveau ook is, er altijd meer te ontdekken valt.
En ze geven hun team alle kansen om bij te leren.
Het gevolg is ook dat mensen na een paar jaar niet vertrekken.
Juist omdat ze die kansen krijgen.
Niet gek in deze tijd van personeelsschaarste.
De groei van het bedrijf hangt af van de groei van de leider en zijn/haar team.
Als jouw organisatie stagneert, is er een behoorlijke kans dat het bedrijf opereert in een wereld die niet meer bestaat.
Echte leiders zien het belang van constante ontwikkeling. verhogen de motivatie en gedrevenheid van iedereen om hen heen.
Daarom is het goed je af te vragen, juist in goede tijden:" Waar kan ik verbetering aanbrengen, wat kan ik veranderen, wat kan ik bijleren, hoe kan ik mezelf verder ontwikkelen."
Als je dat niet doet, of je blijft hetzelfde steeds opnieuw op dezelfde manier doen, blijf je dezelfde persoon.
En dezelfde blijven betekent achteruitgang…
Al mijn stukken hierover staan bij elkaar onder roofbouw op jezelf. Wil je er in negentig dagen echt iets aan veranderen, kijk dan naar de RoofbouwReset.