Waarom onderhandelen vrouwen zelden over hun salaris?
Waarom onderhandelen vrouwen zo zelden over hun salaris tijdens het job interview?
Zijn we bang dat ter plaatse het aanbod wordt ingetrokken? Zullen ze fronsend zeggen: “Nee, mevrouw, als u gaat onderhandelen, dan hoeft het voor ons niet meer.”
Besef je wel dat de potentiële werkgever de vragende partij is en niet jij?
De arbeidsmarkt is krap, ze hebben jou nodig.
Tenzij jij een krappe gedachtengang hebt…
Het moment om te onderhandelen is TIJDENS het job interview.
Daarna is het te laat.
Mijn advies is dan ook: accepteer de baan niet zonder een tegenbod te doen.
Als dat tegenbod niet wordt aangenomen, ga je vrolijk onderhandelen over een ander deel van het pakket.
Niet geschoten, altijd mis.
Toch?
Bedrijven waarderen goede onderhandelingsvaardigheden.
En wie weet juich je daarna om je moed.
Je vraagt niet te veel, je vraagt te weinig
Jij bent intelligent, zelfbewust en financieel onafhankelijk.
Je hebt alles "wat je hartje begeert."
Wat wil een mens nog meer?
Weet je: je vraagt niet teveel, je vraagt te weinig.
Mijn cliente Mira wist dat.
"Nou", zei ze, ik wil veel meer, "ik wil zelfliefde, geloof en vertrouwen in mezelf. Ik wil innerlijke vrede en me goed voelen over mezelf."
Ze was eerlijk tegen zichzelf.
Ben jij dat ook?
Ik heb een half leven lang geleden onder mijn nare zelfbeeld, waardoor ik rare sprongen maakte.
Pas toen ik doorhad waarom ik niet gelukkig was, kon ik er wat aan doen.
Het kostte een tijdje, energie en geld.
Maar het was de moeite waard.
Toen ik de stemmen in min hoofd niet meer geloofde die me vertelden dat ik niet goed genoeg was en het toch niet kon…
… was ik eindelijk gelukkig.
Kun jij ook doen!
Wat heb je te verliezen als je bedenkt wat er te winnen valt?
Ga je weg om het geld?
Overweeg jij op zoek te gaan naar een andere baan omdat je vindt dat je te weinig verdient?
Kleine kans.
Je hebt jouw bedrijf toch uitgekozen omdat je geloofde daar tot je recht te komen, betekenisvol werk te doen, te kunnen groeien en fijne collega´s te hebben. Zoiets.
En nu wil je weg…
Maar niet om het geld.
Je bent teleurgesteld.
Je wordt niet erkend en gewaardeerd.
Je loopt tegen stereotypen en manipulatie aan.
Er worden rotopmerkingen gemaakt waar je nachten van wakker ligt.
Je voelt je alle kanten opgetrokken.
Je voelt afgunst en misgunnen, vooral van andere vrouwen.
Je wringt je in allerlei bochten en het is onmogelijk jezelf te zijn.
Je bent boos, gefrustreerd en voelt je slachtoffer.
STOP!
Denk even na.
Ligt het alleen aan het bedrijf of kun je er zelf ook wat aan doen?
Hoe komt het dat je alles persoonlijk neemt?
Hoe komt het dat je je klein houdt en je grenzen niet aangeeft?
Hoe komt het dat je afhankelijk bent van de mening van anderen?
Hoe komt het dat je niet jezelf durft te zijn en twijfelt of je wel goed genoeg bent?
Als dat zo blijft, is de kans dan niet groot dat je in je volgende baan weer tegen precies dezelfde problemen aanloopt?
Hoe zou je je voelen als je je vrij en blij voelt, uitgaat van je eigen kracht, weet dat je goed genoeg bent en best een fout mag maken en doorgroeit naar je toppotentieel?
BUITEN WINNEN IS BINNEN BEGINNEN
Meer over leiderschap en vrouwen in de top lees je onder vrouwen aan de top. Wil je zelf die volgende stap zetten, kijk dan naar het jaartraject.