Elke week taartjes met mijn schoonmoeder
Elke week moet ik taartjes eten met mijn schoonmoeder
Heb jij dat ook?
Al die verplichtingen waar je als een berg tegenop ziet?
Mijn hele leven "moet" ik van alles.
Ik moet dinertjes geven van liefst 4 gangen. Met gepoetst zilver en een mooi gestreken tafelkleed.
Ik moet het allerleukste verjaarspartijtje geven.
Ik moet pannenkoeken bakken op school ( ik haat dat!).
Ik moet geduldig zijn, empathisch, zorgzaam, er altijd leuk en verzorgd uitzien, een gezellig en opgeruimd huis hebben dat nog schoon is ook.
En dan nog mijn werk.
Daar mogen ze thuis geen last van hebben.
Het sokkenmandje moet gevuld zijn.
Ik mag niet moe zijn en moet leuke verhalen vertellen en geen ellende.
"Je wil zelf toch zo graag werken? Nou dan!", zeg ik tegen mezelf in mijn hoofd.
Ik moet een leuke vriendin zijn, sporten, belezen zijn zodat ik gezellig en interessant mee kan praten, een partner zijn die mooie lingerie draagt en altijd aantrekkelijk is ,een lieve dochter die ruim de tijd neemt om langs te komen, een fijne schoondochter.
En vul jij maar in wat je allemaal nog meer moet…
MOET DAT ALLEMAAL ECHT?
VAN WIE DAN?
VAN JEZELF!
Die enorme druk leg je jezelf op!
Ga eens opruiming houden!
Ik heb mijn schoonmoeder gevraagd of we onze taartjes samen eens in de maand zouden gaan eten.
Ze knikte opgelucht: "Eerlijk gezegd, nu je het vraagt, is het wel heel vaak.
Maar ik durfde niets te zeggen, omdat ik dacht dat jij dat heel graag wilde."
Ik heb mijn partner verteld dat mijn werk lang niet altijd zo leuk was als ik het deed voorkomen.
Hij knikte opgelucht:" Fijn, schat, ik durfde zelf ook niet meer mijn ellende op tafel te leggen, omdat jij altijd zo positief bent."
Ik praatte met de vrienden en zei:" Kunnen we die etentjes wat simpeler maken?"
Ze knikten opgelucht. "Ik word altijd benauwd na weer zo´n perfect dinertje bij jou en word al zenuwachtig bij het idee dat ik jullie terug moet vragen en ook zulke mooie dingen op tafel moet zetten."
O ja, we hebben ook afspraken gemaakt over de verjaarspartijtjes en ik bak geen pannenkoeken meer.
Ik hoef niet meer perfect te zijn.
Wat een opluchting!
Familiediner en zo
Zie je er tegenop?
Tegen aan tafel zitten, urenlang, met familie die je het hele jaar uit de weg bent gegaan omdat ze je mateloos irriteren?
Probeer eens het volgende: zie en hoor ze alsof je ze nog nooit ontmoet hebt en ze spiksplinternieuw voor je zijn. Zonder jouw verleden. Zonder zijn/haar verleden. Zonder jullie vergissingen. Zonder jouw oordelen. Zonder de schaduwfiguren uit jouw verleden die zij misschien onbedoeld oprakelen. Geef de hoop op een beter verleden op, relax en zie ze alleen zoals ze NU zijn.
Dan wordt het misschien toch nog leuk.
Ik kreeg hartkloppingen en pukkels van haar
Iedereen vond haar aardig.
Ik niet.
Ik kreeg rode pukkels van haar.
En hartkloppingen.
Ik vond haar stinkend vervelend.
Eigenwijs, oppervlakkig, altijd maar het hoogste woord.
Als een bulldozer ging ze over andermans gevoelens heen.
Vond ik.
Het werd zo erg dat ik besloot niet meer aan dat leuke groepje waar ik haar steeds tegenkwam mee te doen.
De flits van inzicht kwam toen ik aan het mediteren was.
Voor mij is dat simpelweg even stilzitten en NIET doen.
Dat doe ik stelselmatig elke dag tien minuten.
Super nuttig en fijn.
Opeens wist ik het!
ZE DEED ME AAN MIJN MOEDER DENKEN.
Telkens weer deed ze me aan mijn moeder denken.
In mijn geval was dat niet fijn.
En dat niet alleen, ik zag trekken in haar die ik in mezelf (en mijn moeder?) afwees.
Dus toch nog onopgeruimde business…
Ik heb Liesbeth uitgenodigd voor een wijntje en alles aan haar uitgelegd.
Ze snapte me en voelde zich niet beledigd.
We zijn zelfs vriendinnen geworden, Liesbeth en ik.
Mensen die je ergeren, waar jij je aan irriteert zijn vaak je beste leermeesters!
Als je in die spiegel durft te kijken…
Blijf uit de buurt van mensen die je klein maken
Blijf uit de buurt van mensen die je ambities proberen te kleineren.
Hoe goed ze het (soms) ook bedoelen.
Je kunt ervan uitgaan dat mensen die je ambities willen onderuithalen zelf klein en onzeker zijn.
Of dat ze behoren tot het soort dat vindt dat vrouwen “hun plaats moeten weten."
Als je aan hen je macht hebt weggegeven, pak die dan terug.
Je hoeft ze niets te zeggen of uit te leggen.
Gewoon doen!
En als je niet uit de buurt kunt blijven?
Omdat het bijvoorbeeld om (goedbedoelende) familieleden gaat?
Bedenk dan dat het om jouw leven gaat, niet om het hunne.
Bedenk dan dat iedereen mag denken wat hij/ zij wil.
Jij ook.
Blijf dan niet je gelijk halen, je verdedigen en uitleggen.
Pick your battles.
Bedenk dan dat iedereen recht heeft op zijn/haar eigen mening.
En dat je dan nog net zo veel van elkaar kunt houden.
Zij ook.
Jij ook.
Bedenk dan dat jij niet op aarde bent om hun plannen uit te voeren, maar de jouwe.
Bedenk dan dat niet iedereen jou hoeft te begrijpen en het met je eens te zijn.
—————
Zoek het gezelschap van Gelijkgestemden, van mensen die jou begrijpen, die ambitie, motivatie en bezieling geen vieze woorden vinden.
Deze Grote mensen laten je voelen dat jij ook Groots kunt worden en je doelen en dromen bereiken.
Ik ben een van hen en zal je met hart en ziel bijstaan om je dromen te verwezenlijken.
Gewoon omdat je daarom op aarde bent.
Afscheid nemen van stilstaande mensen
Er is zoveel wat je los kunt laten zonder iets te verliezen…
Inclusief mensen.
Het heet groei.
Zo schep je ruimte en licht.
Ik heb afscheid genomen van "stilstaande mensen."
"Stilstaande mensen" noem ik degenen die vastzitten in het verleden, blijven hangen in negatieve ervaringen of weigeren zich los te maken van oude gewoonten of patronen die hen niet langer dienen.
Vaak hebben ze geen interesse in anderen en een fascinatie met zichzelf en hun problemen.
Ze geven anderen de schuld van hun problemen in plaats van zelf verantwoordelijkheid te nemen voor hun eigen acties en te werken aan zelfverbetering.
Ze zijn uitputtend.
Daarvoor is het leven te kort.
Dat alles is hun eigen (onbewuste) keuze en die RESPECTEER ik.
Ik oordeel niet.
Iedereen kiest zijn/haar eigen pad.
Ik stel alleen dat het niet mijn mensen zijn.
Deze stilstaande mensen heb ik losgelaten.
Uiteindelijk is het belangrijk om jezelf te omringen met mensen die ondersteunend zijn, een groeimentaliteit hebben en positief zijn.
Door afstand te nemen van "stilstaande mensen" creëer je ruimte voor meer betekenisvolle en bevredigende relaties met degenen die jouw waarden en doelen delen.
Meer over thuis en de mensen om je heen lees je onder thuis en relaties. Wil je eens met me praten, dan kun je een kennismakingsgesprek plannen.