Luister zonder advies te geven
Als ik je vraag naar mij te luisteren en je begint mij advies te geven, dan heb je me niet gegeven waarom ik heb gevraagd.
Als ik je vraag naar me te luisteren en jij gaat me vertellen waarom ik niet moet voelen wat ik voel, dan ben je op mijn tenen gaan staan.
Als ik je vraag naar mij te luisteren en jij hebt het gevoel dat je alles moet doen om mijn problemen op te lossen, dan heb je mij niet geholpen- hoe gek dat ook mag klinken.
Luister!
Alles wat ik vraag is dat je luistert, niet praat of iets doet, alleen maar hoort wat ik zeg.
Als jij voor mij doet wat ik voor mezelf kan en moet doen, dan draag je alleen bij aan mijn angst en gevoelens van onbekwaamheid.
Maar als je als een simpel feit kunt accepteren dat ik voel wat ik voel, hoe irrationeel dat ook mag zijn, dan kan ik ophouden met je te overtuigen en kan ik een begin maken met het zelf te gaan begrijpen.
Onbegrijpelijke gevoelens zijn zinvol als we begrijpen wat er achter zit.
En als dat helder is geworden, dan zijn de antwoorden volkomen duidelijk en heb ik geen advies meer nodig.
Dus luister asjeblieft alleen maar.
Als je praten wilt, wacht dan even op je beurt, dan zal ik naar jou luisteren.
Vandaag ga ik echt luisteren
Ik heb me dat al zo vaak voorgenomen en altijd loopt het in het honderd.
Steeds betrap ik me er op dat ik ongeduldig zit te wachten tot de ander klaar is met zijn/haar verhaal.
Omdat ik door wat de persoon zegt associaties krijg met verhalen die ik zelf wil vertellen.
Dat moet nu maar eens afgelopen zijn.
En jij?
Wat ga jij oefenen?
Kaap jij het gesprek?
Zij: ik heb een nieuwe auto gekocht en…..
De ander: welke kleur?
Zij: blauw
Zij: oh, ik heb een nieuwe blauwe jurk gekocht, wil je hem zien?
Heb jij bij ieder verhaal dat iemand je vertelt een soortgelijk verhaal dat je meteen wilt vertellen?
En ga je dat ook zitten spuien?
Zodra iemand, midden in het verhaal, even adem haalt?
Zet af en toe je Zendmodus even uit en zet je Luistermodus aan
Dan hoor je ook nog eens wat nieuws.
Want je eigen verhalen ken je toch al?
Dus dat is leuk voor iedereen
En pas een beetje op dat je je eigen verhalen niet te vaak vertelt…
Dan loop je ook nog eens het risico dat je ze gaat geloven…
Het beschuldigende huilstemmetje
Met zo’n beschuldigend huilstemmetje zei ze: “De hele dag heb ik zitten wachten op je telefoontje.
En gisteren ook.
Ik hoopte zo dat je me zou bellen."
En daar ging ik weer.
Ik voelde me schuldig, ging UITLEGGEN hoe druk ik het had gehad en dat ik juist van plan was haar te gaan bellen.
Ze was min of meer tevreden nadat ik alles uitvoerig had uitgelegd. Nou ja, uitleggen….verdedigen en excuseren zul je bedoelen…Tenslotte perste ze me de belofte af dat ik over 2 dagen weer zou bellen.
Doodmoe en geïrriteerd hing ik na een half uur op.
herken je dat?
Zo kan het ook:
“Zij: De hele dag heb ik zitten wachten op je telefoontje.
En gisteren ook.
Ik hoopte zo dat je me zou bellen”
Jij: DAT KAN.
Dan is het vast verbouwereerd stil aan de andere kant.
Even.
Zij: “Vrijdag hadden we zo’n mooi gesprek, ik dacht dat je me wel op de hoogte zou houden.
Ik zat maar te wachten”
Jij: JA, DAT KAN.
Weer is het stil. Nu wat langer.
Jij wacht en zegt niets.
Zij: “ Nou, ik ben blij dat ik je nu aan de lijn heb”
Jij: “DAT KLOPT."
En dan praten jullie gezellig tot jij of zij een einde aan het gesprek maakt.
Trek eens de stoute schoenen aan en probeer het!
DAT KAN of DAT KLOPT.
Zonder "uitleggen"…
Of vind je dat gemeen en harteloos?
Wat je in de ander ziet
Wat je ziet in de ander zie je in jezelf.
Zoals je de ander behandelt, zo behandel je jezelf.
Als je je focus verlegt naar het goede en mooie in de ander, zie je ook het goede en mooie in jezelf.
Dat is de beste manier om tevreden en gelukkig te worden met jezelf.
Dat is tenminste mijn ervaring.
Ben je het daarmee eens of oneens?
Een uiting van liefde of een roep om liefde
Hoe zou jij je voelen als je alles kon zien als EEN UITING VAN LIEFDE OF EEN ROEP OM LIEFDE?
Hoe zou jij je voelen als je minder vanuit angst gaat denken en kijken en meer vanuit liefde en mededogen?
Hoef je dan nog te oordelen, te roddelen en je pissig en teleurgesteld te voelen?
De wereldse wetten zorgen wel dat foute daden worden bestraft.
Anders doet karma dat wel.
Daar hoef jij jezelf niet mee te belasten.
Meer over thuis en de mensen om je heen lees je onder thuis en relaties. Wil je eens met me praten, dan kun je een kennismakingsgesprek plannen.