Is 55 het moment om het rustiger aan te doen? Volgens mij niet. Voor een carrière na je 50e is het juist de leeftijd waarop je de grootste sprong kunt maken. Want wat heb je op je 55e wat je op je 35e onmogelijk kon hebben? Dan denk ik aan dertig jaar ervaring, een netwerk, reputatie, mensenkennis, financiële ruimte en waarschijnlijk een aanzienlijk beter ontwikkeld vermogen om onzin te herkennen.
Schrijf dat eens op en voel het in je buik. Dan verandert de vraag. Het gaat er niet meer om of je op je leeftijd nog een grote carrièresprong kunt maken. Het gaat erom of je durft alles wat je inmiddels hebt opgebouwd daarvoor te gebruiken.
Kun je na je 50e nog een carrièreswitch maken?
Ja. Ik deed het zelf op mijn 53e en ik weet hoe eng dat voelt. Wat je na je 50e meeneemt, is geen achterstand. Je hebt dertig jaar ervaring, een netwerk, een reputatie en mensenkennis die je op je 35e niet had. Het lastige zit zelden in je leeftijd. Het zit in wat je te verliezen hebt: status, inkomen, zekerheid en de identiteit die je jarenlang hebt opgebouwd. Wie dat onder ogen durft te zien, kan na zijn vijftigste juist de grootste stap zetten.
Je kunt nog prima door
Je bent (bijna) 50 plus. Je kunt nog prima door. Misschien is dat juist het probleem. Je bent niet opgebrand, verre van. Je functioneert uitstekend. Je verdient goed, hebt veel bereikt en mensen vertrouwen op je. Dus waarom zou je iets veranderen?
Misschien omdat er na je vijftigste langzaam een andere rekensom ontstaat. De vraag is dan niet of je dit nog aankunt. Want waarschijnlijk kun je nog veel meer aan. De vraag is of je je goede jaren hieraan wilt besteden. Nog vijf jaar zeggen dat het na deze drukke periode rustiger wordt. Genoeg geld verdienen voor een leven waar je te weinig tijd voor hebt. Je gezondheid, je partner, je vrienden of dat ene grote verlangen steeds opnieuw naar later schuiven.
Je kunt roofbouw op jezelf plegen zonder ook maar één dag uit te vallen. Sterker nog, misschien is jouw vermogen om altijd door te gaan precies de reden waarom je de roofbouw niet ziet. Daarom is er één vraag die ik iedere succesvolle 50-plusser zou willen stellen. Wat kost jouw huidige manier van succesvol zijn je en wil je die prijs de komende vijf jaar nog betalen?
Er hoeft niets gerepareerd te worden
Ik spreek steeds vaker succesvolle mensen van (bijna) 50 plus bij wie helemaal niets gerepareerd hoeft te worden. Ze zijn niet opgebrand. Hun relatie is goed. Ze kunnen hun werk prima aan en verdienen goed. En toch knaagt er iets. Het begint te klein te voelen voor wat ze nog willen.
Dat voelde ik ook. Ik was 53, had succes, was Europarlementariër, verdiende goed en kon prima doorgaan met allerlei nieuwe perspectieven. Maar ik wilde dat niet meer. Ik besefte steeds sterker dat tijd misschien wel waardevoller was geworden dan nog meer succes. Mijn kostbare jaren wilde ik niet besteden aan meer van hetzelfde. Het was nu of nooit. Dus sloeg ik een totaal andere weg in. Best eng, hoor. Na wat spannende struggles lukte het, met succes en heel veel plezier.
Bij jou kan dat iets anders zijn. Een bedrijf in het buitenland. Eindelijk dat boek. Een nieuwe onderneming. Meer zingeving. Op podia staan waar je nu nog alleen naar kijkt. Of na dertig jaar keihard werken simpelweg meer tijd besteden aan alles waarvoor je dat succes ooit wilde.
Dat vraagt een heel andere vraag dan wat je moet oplossen. Dan is de vraag wat je nog wilt meemaken en doen voordat het te laat is. Je hoeft niet eerst vast te lopen om van richting te veranderen. Soms ben je gewoon toe aan meer beleven, meer avontuur, meer uitdaging of meer zingeving.
Nu nog, op mijn leeftijd?
‘Nu nog? Op mijn leeftijd?’ Het is een merkwaardige zin. Want wanneer ben je precies te oud geworden om je eigen leven te veranderen? Op je 40e? Je 53e? Je 73e? Ik zie succesvolle leiders beslissingen nemen over miljoenen, bedrijven reorganiseren en anderen aansporen om vooral te vernieuwen. Maar als het over hun eigen leven gaat, klinkt het ineens anders. ‘Ik kan nu toch niet meer opnieuw beginnen?’
Misschien is leeftijd lang niet altijd het probleem. Misschien heb je inmiddels gewoon veel te verliezen. Status. Inkomen. Zekerheid. Reputatie. En nog iets waar we nauwelijks over praten: de identiteit die je jarenlang zorgvuldig hebt opgebouwd. Hoe succesvoller je bent geworden in het leven dat je ooit koos, hoe moeilijker het kan zijn om toe te geven dat je het vandaag misschien niet opnieuw zou kiezen. Au.
Zo ontstaan gouden kooien. Je legt je leven langs een onzichtbare tijdlijn en schuift alles naar later. En ‘ik moet realistisch zijn’ blijkt soms een buitengewoon intelligente manier om niets te hoeven veranderen. Ik liet zelf een succesvolle carrière achter terwijl doorgaan aanzienlijk verstandiger leek.
Geen zorgen. Ik adviseer niemand zijn baan op te zeggen, zijn huis te verkopen en met een rugzak naar Bali te vertrekken. Mijn hemel.
Wat wil je nog meer?
Ergens na je vijftigste verandert er iets. Je wilt nog steeds geld verdienen, groeien, creëren en impact maken. Graag zelfs. Ik ben nog lang niet klaar. Maar gezondheid, vrijheid, liefde, plezier, avontuur en betekenis krijgen ook een andere waarde. Dromen die jarenlang konden wachten, beginnen zich weer te melden. En ‘later’ wordt ineens een minder aantrekkelijk antwoord.
Ik wil niet dat je na je vijftigste minder ambitieus wordt. Integendeel. Ik wil dat je meer uit je succes en uit je leven haalt. Dan gaat het niet alleen om wat je niet meer wilt. Het gaat vooral om wat de komende jaren prioriteit heeft. Leg je hand eens op je hart en stel jezelf één vraag.
Als je vandaag opnieuw mocht kiezen, zou je dan opnieuw kiezen wat je nu iedere dag doet?
Niet te snel antwoorden.
Herken je dit?
In de gratis weggever over leiderschapsvaardigheden zet ik de zeven vaardigheden op een rij die je nodig hebt om die stap ook echt te zetten.
In het jaartraject Succes zonder Roofbouw™ onderzoeken we een jaar lang wat werkelijk bij jou hoort en vertalen we dat naar je werk, je agenda en je leven.