Hersenspinsels

I๐—ธ ๐˜ƒ๐—ฒ๐—ฟ๐˜๐—ฟ๐—ผ๐˜‚๐˜„๐—ฑ๐—ฒ “๐˜‡๐—ฒ” ๐˜ƒ๐—ผ๐—ผ๐—ฟ ๐—ด๐—ฒ๐—ฒ๐—ป ๐—บ๐—ฒ๐˜๐—ฒ๐—ฟ.

Ze deden alleen maar aardig tegen me vanwege mijn positie en functie.
Dacht ik.

Hoeveel kansen heb ik daardoor gemist?

TOT ik ontdekte:
IK VERTROUW ANDEREN NIET, OMDAT IK MEZELF NIET VERTROUW

Toen ik dat doorhad, nam ik een coach en ging “aan mezelf werken.”

Godzijdank.

Nu heb ik het vertrouwen in mezelf gevonden, DUS in anderen.

Elke stap van vertrouwen is een risico dat ik nu BEWUST aanvaard en als avontuur zie ๐Ÿš€

Ik voel me eindelijk gelukkig door vertrouwen te geven. ๐Ÿ˜

Dit gevoel weegt op tegen het nadeel dat ik het soms misheb, met lastige consequenties. ๐Ÿ˜ก

Ja, lees die vorige zin nog maar eens over.

Natuurlijk wordt mijn vertrouwen soms beschaamd, maar dat deert me niet, het is een ingecalculeerd risico.

Ik krijg er “de flow” en mijn vrijheid voor terug en dat is het dubbel en dwars waard.

Zo deed ik in het begin hier in Spanje krampachtig alle deuren, het hek, de reggaยดs- van die extra deuren met spijlen-, mijn auto en alles en nog wat op slot als ik wegging. Zeker als er werklui waren.

Toen ik daarmee stopte voelde ik me vrij.
De werklui hebben NOOIT mijn vertrouwen beschaamd, ze hadden het hele huis kunnen leeghalen.
En de ene inbraak in 22 jaar…
Die heb ik blijmoedig over me heen laten komen.

“๐ˆ๐ค ๐ก๐ž๐› ๐š๐ฅ๐ฅ๐ž๐ฌ ๐ž๐ง ๐›๐ž๐ง ๐ญ๐จ๐œ๐ก ๐ง๐ข๐ž๐ญ ๐ ๐ž๐ฅ๐ฎ๐ค๐ค๐ข๐ .”

Maar jij hebt geen probleem. โŒ

Je wordt wakker en wandelt je prachtige woonkamer binnen, gisteren blinkend gepoetst door je interieurverzorgster.

Je zet je bordeaux rode nieuwe koffiezetapparaat aan en kijkt naar je bloeiende mooi onderhouden tuin.

Na koffie en douche spring je in je rode bmw die op de oprijlaan staat en racet naar je werk.
Keurend kijk je in het achteruitkijkspiegeltje.
Impaccable.

De kapper heeft weer goed werk geleverd en het nieuwe pak staat je goed.

Je zucht.
Eerlijk gezegd kijk je weer op tegen je werkdag.

Is dit het nou echt?

Kom op, schouders eronder.

Tegen de middag zijn je batterijen leeg, maar je houdt vol.
Je bent perslot een leider, hebt nog 2 teambesprekingen en laat je niet kisten.

Vroeg, tegen half 7 loop je de keuken weer binnen.
Manlief is aan het koken en de kinderen zitten aan tafel hun huiswerk te maken.

“Dag schat, hoe was je dag?”, zegt je man.

Het liefst zou je doorlopen naar de slaapkamer, je bed in en het dekbed over je hoofd trekken.

Is dit het nou echt? denk je en gaat zuchtend zitten.

Maar jij hebt geen probleem โŒ
Nee?

๐ˆ๐ค ๐ ๐ž๐ฅ๐จ๐จ๐Ÿ ๐ž๐ซ ๐ง๐ข๐ž๐ญ๐ฌ ๐ฏ๐š๐ง.

Hoe vaker we allemaal elkaar nazeggen dat vrouwen empathischer zijn dan mannen, zich beter invoelen in de ander en een hogere moraal hebben, hoe meer we dat gaan geloven.

Ik geloof er niets van.

๐˜ˆ๐˜ญ๐˜ด ๐˜ฉ๐˜ฆ๐˜ต ๐˜ท๐˜ฆ๐˜ณ๐˜ฏ๐˜ช๐˜ด๐˜ซ๐˜ฆ ๐˜ท๐˜ข๐˜ฏ ๐˜ฐ๐˜ฑ๐˜ท๐˜ฐ๐˜ฆ๐˜ฅ๐˜ช๐˜ฏ๐˜จ ๐˜ฆ๐˜ณ ๐˜ข๐˜ง ๐˜ช๐˜ด,ย als de vrouw ambitieus is en het tot een leidinggevende positie schopt, is ze eenย โ€œgewoon mensโ€, met alle zogenaamd negatieve en positieve eigenschappen.

Ik vind de vrouw wel slimmerย dan de man, voooral wat betreft emotionele intelligentie, generaliserend dan, he. (Soms best wel lekker๐Ÿคช)

Ze weet vaker wat haar pijnpunten zijn, kent zichzelf en haar sterke en zwakke punten beter, leeft bewuster en gaat eerder op zoek naar hulp en versterking, naar een coach of mentor.

Toch heb ik veel staalharde vrouwen meegemaakt die zonder met hun ogen te knipperen duizend mensen wegsaneren.
En dat vinden we schandalig!

Zo gedraagt een vrouw zich toch nietโ€ฆ
Foei.

Ja, van mannen op de apenrots kan je niet beter verwachten, maar van een vrouwโ€ฆ

Beseffen we dat we met dubbele maten rekenen?

Hoe goed bedoeld ook, belasten we ambitieuze vrouwen niet teveel met deze dubbele standaarden?

๐ˆ๐ค ๐ฐ๐ž๐ซ๐ค ๐š๐ฅ๐ฅ๐ž๐ž๐ง ๐ฆ๐ž๐ญ ๐œ๐ฅ๐ขรซ๐ง๐ญ๐ž๐ง ๐๐ข๐ž ๐ฐ๐ข๐ฅ๐ฅ๐ž๐ง ๐ญ๐ก๐ฎ๐ข๐ฌ๐ค๐จ๐ฆ๐ž๐ง ๐›๐ข๐ฃ ๐ณ๐ข๐œ๐ก๐ณ๐ž๐ฅ๐Ÿ.

Ze weten dat hun uiterlijke doelen, zoals carriรจre, gezondheid, rijkdom, vervullende relatie daarna “vanzelf” naar ze toekomen.

Ik maak het me daarmee niet gemakkelijk. ๐Ÿ˜ฃ

Ik doe je geen beloften dat je binnen 2 maanden je omzet hebt verdubbeld, die promotie bemachtigt, die prachtige relatie (terug)krijgt, de marathon kunt lopen.

Ik doe je wel de belofte dat je jeZelf vindt en dus je zelfvertrouwen, zelfliefde en innerlijke vrede.

Zodat je je altijd op je gemak voelt bij jeZelf en je eigen beste vriendje wordt.

Die zekerheid zal de rest van je leven bij je blijven.
Ongeacht de omstandigheden.

Ik geef toe: met 4,3% van mijn 1024 cliรซnten is dat tot nu toe na een jaar niet gelukt.
Dan gaan we, als ze dat willen, gewoon door, zonder extra kosten.

Alle anderen hebben nu ook hun uiterlijke doelen in de wereld bereikt.

Want: BINNEN BEGINNEN IS BUITEN WINNEN. ๐Ÿ˜ƒ ๐Ÿ˜ ๐Ÿ˜€

๐™๐จ๐ฎ ๐ฃ๐ž ๐ก๐ž๐ญ ๐ฅ๐ž๐ฎ๐ค ๐ฏ๐ข๐ง๐๐ž๐ง ๐š๐ฅ๐ฌ ๐ข๐ค ๐ฃ๐ž ๐ณ๐ž๐ข:”๐Ž๐ฏ๐ž๐ซ ๐Ÿ๐ŸŽ ๐ฃ๐š๐š๐ซ ๐ณ๐ข๐ฃ๐ง ๐ฃ๐ข๐ฃ ๐ž๐ง ๐ฃ๐ž ๐ฅ๐ž๐ฏ๐ž๐ง ๐ง๐จ๐  ๐ž๐ฑ๐š๐œ๐ญ ๐ž๐ง ๐ฉ๐ซ๐ž๐œ๐ข๐ž๐ฌ ๐ก๐ž๐ญ๐ณ๐ž๐ฅ๐Ÿ๐๐ž ๐š๐ฅ๐ฌ ๐ง๐ฎ?

Misschien wel.
Maar als je dat niet wilt, omdat je nu in een vervelende of zelfs akelige situatie zit, waarom doe je er dan niets aan?

Waarom zijn we zo bang voor verandering?

Ik stopte al mijn energie in het vasthouden van een ellendige situatie.

Na een jeugd met een agressieve vader, belandde ik bij een agressieve echtgenoot en liet me jarenlang verrot slaan.

Waarom ging ik niet weg?

Was het omdat de situatie me vertrouwd was en ik me, hoe raar het ook klinkt “veilig” in die situatie voelde?

๐–๐š๐ญ ๐ค๐ง๐š๐š๐ ๐ญ ๐š๐š๐ง ๐ฃ๐ž ๐ž๐ง ๐ก๐จ๐ฎ๐๐ญ ๐ฃ๐ž ๐ญ๐ž๐ ๐ž๐ง ๐ข๐ง ๐ฃ๐ž ๐ฉ๐ซ๐ข๐ฏ๐ž ๐ž๐ง ๐ฐ๐ž๐ซ๐ค?

Ik geef een voorzetje:
โšก๏ธ1. Dat het leven aan de top eenzaam is en ik me vaak gestrest voel, geรฏsoleerd en erg moe.

โšก๏ธ2. Dat ik uiteindelijk niet over de juiste capaciteiten beschik en vroeg of laat door de mand zal vallen.

โšก๏ธ3. Dat ik moeilijk kan omgaan met vooroordelen, verandering, onzekerheid en conflicten

โšก๏ธ4. Dat ik een perfectionist ben, mezelf continu wil bewijzen, bijna niet kan delegeren en weiger hulp te vragen

โšก๏ธ5. Dat ik mijn grenzen niet kan stellen, ook niet tussen werk en mijn prive relaties

โšก๏ธ6. Dat ik me leeg voel en me afvraag:โ€Is dit het nou?”

โšก๏ธ7. Dat ik wel slim ben maar onvoldoende “emotionele intelligentie” heb en het me niet lukt echt contact te maken met mezelf, mijn emoties en mijn medewerkers.

Ik kan je helpen!

๐†๐ž๐ซ๐ž๐ ๐ž๐ฅ๐ ๐ฐ๐ž๐ซ๐ ๐ข๐ค ๐›๐š๐๐ž๐ง๐ ๐ข๐ง ๐ก๐ž๐ญ ๐ณ๐ฐ๐ž๐ž๐ญ ๐ฐ๐š๐ค๐ค๐ž๐ซ.

Ik moest koffie zetten voor 60 man en het drab en water gutste over het aanrecht en de vloer, ik glibberde uit en viel hard met mijn hoofd op de grond.

Binnen zat iedereen ongeduldig te wachten.
En had ik niet ook nog zoยดn raar bunny pakje aan

Toen ik net verkozen was in het Europees Parlement viel ik elke nacht door de mand.
Ik kon er donder op zeggen.

Machteloos voelde ik me, in paniek, ik kon niet eens koffie zetten, laat staan verstandige interventies houden en wetgeving amenderen.
Zie je wel…

๐Š๐ž๐ง ๐ฃ๐ž ๐๐š๐ญ ๐š๐ง๐ ๐ฌ๐ญ๐ข๐ ๐ž ๐ ๐ž๐ฏ๐จ๐ž๐ฅ ๐๐š๐ญ ๐ฃ๐ž ๐ง๐ข๐ž๐ญ ๐ณ๐จ ๐œ๐จ๐ฆ๐ฉ๐ž๐ญ๐ž๐ง๐ญ ๐›๐ž๐ง๐ญ ๐š๐ฅ๐ฌ ๐š๐ง๐๐ž๐ซ๐ž๐ง ๐ฃ๐ž ๐ณ๐ข๐ž๐ง?
Ken je de aanhoudende zelftwijfel die jou als succesvolle leider achtervolgt?

Je voelt je als een bedrieger.
Zelfs wanneer je verstandelijk heel goed weet dat je je succes dubbel en dwars hebt verdiend en je baan prima aankunt.

๐‰๐จ๐ข๐ง ๐ญ๐ก๐ž ๐œ๐ฅ๐ฎ๐›!

Er is alleen geen club, omdat maar weinig mannen en vrouwen dit aan zichzelf toegeven.
Laat staan aan anderen.๐Ÿ˜จ

Dus lekker in je eentje aanmodderen en naar buiten een stalen glimlach?
De heel dag op je tenen lopen?

ZO HOEFT HET NIET TE ZIJN.

Eens virtueel praten?
Met een goed gezet kopje koffie? ๐Ÿคฃ

๐ˆ๐ค ๐๐ž๐ง ๐๐ข๐ž๐ญ ๐Ž๐ฎ๐.
๐ˆ๐ค ๐๐ž๐ง ๐†๐ž๐ฐ๐จ๐จ๐ง ๐„๐ž๐ง ๐“๐ข๐ค๐ค๐ž๐ฅ๐ญ๐ฃ๐ž ๐„๐ซ๐ฏ๐š๐ซ๐ž๐ง.

Hoewelโ€ฆ
Een kennis uit Nederland kom ik tegen op straat hier in Spanje.
Meewarig kijkt ze me aan en zegt:” Ja, dat krijg je met al dat in de zon zitten.”

Ik reageer met:โ€ Ja, dat klopt. Ik ben dankbaar dat ik nog leef. Jij toch ook?โ€ en denk aan drie dierbare vrienden en vriendinnen die dit cadeau niet kregen.

Van binnen voel ik me nog jong, maar het gezicht dat me in de spiegel aankijkt, past gewoon niet bij dat jeugdige gevoel.
Nou, jaโ€ฆ
Als dat alles is.

Ik ben dankbaar dat mijn lijf me nog steeds geen kwaaltjes geeft, dat ik mijn fijne werk nog kan doen met veel energie, dat het met kid en kleinkinderen goed gaat, dankbaar voor de zon en teveel om op te noemen.

En daarvoor neem ik die rimpeltjes graag op de koop toe.

๐„๐ง ๐ณ๐จ๐š๐ฅ๐ฌ ๐ž๐ž๐ง ๐ฏ๐ซ๐ข๐ž๐ง๐๐ข๐ง ๐ณ๐ž๐ ๐ญ: โ€œ๐–๐ž๐ž๐ฌ ๐š๐ฅ๐ญ๐ข๐ฃ๐ ๐›๐ฅ๐ข๐ฃ ๐ฆ๐ž๐ญ ๐ฃ๐ž ๐ฎ๐ข๐ญ๐ž๐ซ๐ฅ๐ข๐ฃ๐ค.
๐•๐จ๐ฅ๐ ๐ž๐ง๐ ๐ฃ๐š๐š๐ซ ๐ณ๐จ๐ฎ ๐ฃ๐ž ๐ฐ๐ข๐ฅ๐ฅ๐ž๐ง ๐๐š๐ญ ๐ฃ๐ž ๐ž๐ซ ๐ณ๐จ ๐ฎ๐ข๐ญ๐ณ๐š๐ !”

๐…๐จ๐œ๐ฎ๐ฌ ๐ฆ๐ž๐ž๐ซ ๐จ๐ฉ ๐ฐ๐š๐ญ ๐ฃ๐ž ๐ฐ๐š๐š๐ซ๐ ๐›๐ž๐ง๐ญ ๐๐š๐ง ๐จ๐ฉ ๐ฐ๐š๐ญ ๐ฃ๐ž ๐ฐ๐ข๐ฅ๐ญ.

Als je je uitsluitend richt op wat je wilt, kun je uit het oog verliezen wat je verdient en waard bent.

Succes komt niet voort uit de kleine acties die we nemen, maar uit de som van alle kleine acties die we herhalen.

Soms zijn het de kleinste prestaties of dagelijkse overwinningen die je vooruit helpen.

Wees trots op je vooruitgang.
Wees geduldig op je reis.
Wees bereid om hulp te vragen.
Wees volhardend in het bereiken van je doelen.
Wees flexibel in je focus.
Wees dankbaar voor degenen die je helpen.
Wees onderweg vriendelijk voor jezelf.

UITEINDELIJK: Meet nooit je vooruitgang met de liniaal van iemand anders.

๐๐ฎ ๐ ๐š ๐ฃ๐ข๐ฃ ๐ฌ๐จ๐ฅ๐ฅ๐ข๐œ๐ข๐ญ๐ž๐ซ๐ž๐ง.
๐Ž๐ฉ ๐ฉ๐š๐ฉ๐ข๐ž๐ซ ๐ณ๐ข๐ž๐ญ ๐๐ž ๐›๐š๐š๐ง ๐ž๐ซ ๐ฉ๐ซ๐š๐œ๐ก๐ญ๐ข๐  ๐ฎ๐ข๐ญ.

Heel wat ellende kun je voorkomen door tijdens de interviews gerichte vragen te stellen.

โ‡ Vraag bijvoorbeeld of en hoe de leider haar/zijn verwachtingen over je prestaties heeft vastgelegd.

โ‡ Vraag of er ruimte is tijdens de (maandelijkse) 1 op 1 gesprekken het over meer te hebben dan status updates.

โ‡ Vraag hoe hij/zij jouw rol ziet, wat je verantwoordelijkheden en taken zijn.

Als je vage nietszeggende antwoorden krijgt ,zoals โ€œoh, dat zien we welโ€, is dat een rode vlag. ๐Ÿšฉ

Als ik jou was zou ik dan dieper graven en specifieke vragen stellen waar de ander niet onderuit kan.

Vergeet niet dat werkgevers op dit moment zitten te springen om goede werknemers.

Jij bent niet de vragende partij!

โ‡ Daarnaast zou ik toekomstige collegaยดs vragen hoe zij hun leider zien.

Heeft hij/zij hun groei gesteund en krijgen ze waardering, motivatie en credit voor hun werk?

Let goed op waarschuwingssignalen.

Volg niet alleen je hoofd, maar ook je intuรฏtie. โค๏ธ

I๐ฌ ๐ข๐ง๐ญ๐ž๐ฅ๐ฅ๐ข๐ ๐ž๐ง๐ญ ๐ณ๐ข๐ฃ๐ง ๐ฆ๐ž๐ง๐ฌ๐ž๐ง ๐ฏ๐š๐ง ๐ญ๐š๐Ÿ๐ž๐ฅ ๐›๐ฅ๐š๐ณ๐ž๐ง ๐ฆ๐ž๐ญ ๐ฃ๐ž ๐š๐ซ๐ ๐ฎ๐ฆ๐ž๐ง๐ญ๐ž๐ง?

Misschien even lekker voor je ego, maar ook een “beetje dom”, vind ik dat.

Want wat bereik je er mee?

Met effectieve communicatie en begrip kom je veel verder dan met puur intellectuele spierballen aan de (eet)tafel.

Dus denk even na voordat je met je brein probeert mensen van tafel te blazen.

Keep going. ๐Ÿ’ช
Luister niet naar je eigen smoezen en begin vandaag opnieuw.

Ga door.
Krijg je prioriteiten op een rijtje.
Weet wie je bent en wat je wilt.

Boek vooruitgang met iets waar je oprecht trots op bent.
Investeer in jezelf.

Keep going ๐Ÿ’ช
Over twintig jaar maakt het echt niet meer uit of je een designer maatpak droeg, die stomme fout maakte, die mooie auto had, in sterrenrestaurants at, hoe je haar zat, of je huis een plaatje was van smaak en verzorgdheid, of je kaal werd, promotie kreeg of winst maakte.

Waar het om gaat, is hoe je hebt geleefd, geliefd, wat je hebt gevoeld en wat je anderen hebt doen voelen, wat je hebt geleerd en hoe je deze
kennis hebt toegepast.

En of je hulp hebt gevraagd en gegeven.

Dus hou maar op indruk te maken op iedereen.
Wees in plaats daarvan echt.

Het is echt verbazingwekkend wat je kunt bereiken als je je niet constant zorgen maakt over wat iedereen in de wereld over je denkt.

Als je indruk op iemand wilt maken, maak dan maar indruk op jezelf. ๐Ÿ˜

De lol kon niet op.

Een collegezaal had ik niet vaak van binnen gezien.
Ik zakte voor alle tentamens.

Ik had wel wat beters te doen: tennissen op hoog niveau,12 uur per dag.

Toen, op mijn brommer op weg naar de zoveelste tenniswedstrijd, knalde een dronken autobestuurder tegen me op.

Verkreukeld lag ik in het ziekenhuis, op zaal met 16 Amsterdamse vrouwen die kwamen en gingen.
Ik bleef.
Een jaar lang.

Tot de artsen het wel hadden gezien, me vertelden dat ik nooit meer zou kunnen lopen en me wegstuurden in een rolstoel.

In die tijd had niemand me moeten vertellen dat deze ervaring “goed voor me was.”

Uiteindelijk bleek deze tijd een zegen te zijn.

๐Ÿค• Ik had geleerd mijn angsten te confronteren.

๐Ÿ’ฅ Ik had, plat liggend in bed, al mijn tentamens gedaan.
Met een scherm om mijn bed kwamen de professoren tentamens afnemen.
Ik ben 1x gezakt, maar ook vaak geslaagd.

๐Ÿ‘จโ€๐Ÿ‘ฉโ€๐Ÿ‘ง De rampzalige relatie met mijn ouders werd beter.

๐Ÿ’ฅ Ik leerde essentiรซle levenslessen van al die vrouwen op zaal.
En heel veel over mannen…

๐Ÿ’ช Ik leerde niet zielig te zijn, de slachtofferrol af te wijzen en door te zetten.

โค๏ธ Ik leerde dat in een rolstoel zitten geen ramp is.
Later in de politiek was ik gemotiveerd en wist ik wat ik kon doen voor mensen met een handicap.

Drie jaar later behaalde ik mijn doctoraal, lopend.

Zou ik zonder dat ongeluk die prachtige banen die mijn leven hebben verrijkt hebben gehad of tennisballen hebben verkocht? (ook niets mis mee, hoor)

Heb jij ook rampen meegemaakt die je achteraf voor geen goud had willen missen?

The life you experience is the life you focus on

If you focus on whatโ€™s screwed up in your life
You have a screwed up life

If you focus on stuff that youโ€™re grateful for
You have an extraordinary life

Whatโ€™s wrong is always available
You can always find whatโ€™s wrong

So itโ€™s a matter of focus
Because whatever you focus on will be real to you, even if it is not real.

๐„๐‹๐Š๐„ ๐๐Ž๐„๐๐‹๐”๐ˆ๐„๐‘ ๐ง๐š๐ฆ ๐ข๐ค ๐š๐š๐ง.
๐ˆ๐ค ๐ฌ๐ฆ๐ž๐ž๐ซ๐๐ž ๐ฆ๐ž ๐ฏ๐š๐ง ๐ญ๐จ๐ฉ ๐ญ๐จ๐ญ ๐ญ๐ž๐ž๐ง ๐ข๐ง ๐ฆ๐ž๐ญ ๐๐ž ๐ฉ๐จ๐ž๐ฉ.

โ“ โ“ โ“

Overdrachtelijk dan.ย ๐Ÿ˜ƒ

De poep is de woede, teleurstelling, irritatie en frustratie die de ander op me afvuurde.

Daar smeerde ik me zonder nadenken mee in.

Ik dompelde me onder in negatieve emoties die niet van mezelf waren.

Die emoties haalde ik naar binnen.
Op de automatische piloot.

Niet echt handig, om het eufemistisch uit te drukken. ๐Ÿคฃ

Want wat is het nut daarvan?

Denken we dat het aannemen van de negatieve emoties van anderen een teken van empathie is?

Denken we dat we anderen helpen door ons net zo miserabel te voelen als zij?

Nee, het is schadelijk voor zowel de persoon die deze emoties overneemt als voor degene die ze uit.

Herken je dit?

Loop je nog weken te malen over wat hij/ zij tegen je heeft gezegd?
Blijft het borrelen van binnen?

Krijgen je kinderen, partner, vrienden en collegaยดs het voor hun kiezen, misschien met een snauw omdat jij je rot voelt?

Daarom is het van cruciaal belang om emotionele GRENZEN te stellen en deze te respecteren.

Er is logischerwijs een groot verschil tussen meevoelen met een verdrietige vriendin uit compassie en het overnemen van haar negatieve emoties.

Compassie betekent dat je er bent voor iemand.
ZONDER jezelf te verliezen in hun emoties.

Emotionele onafhankelijkheid vergroot de kans op een positieve interactie.
Misschien hoor je nog wat waar je wat mee kunt, als je luistert zonder aangeslagen te zijn.

Vieze poepluiers zijn …vies.

Binnenhalen van de negatieve emoties van anderen is fysiek en mentaal ongezond.

En wie houdt er nu van vieze poepluiersโ“


Een sterke assertieve houding wordt vaak niet gewaardeerd. ๐Ÿ˜ซ

Pardon, bij vrouwen dan.
Bij een man wel: “dat is een echte leider.” ๐Ÿ’ช

En wat doen we dan?
Dan gaan we dimmen en ons voorzichtig opstellen.
We gaan ons anders gedragen dan we zijn.
We zetten een lief masker op.

Waarom doen we dat eigenlijk?

Denken we dat dat beter is voor onze carriรจre?
Willen we door de godganse wereld aardig worden gevonden?

Soms gaan we de mannen imiteren.
Dan onderdrukken we onze vrouwelijke kwaliteiten en eigenschappen.

Waarom doen we dat eigenlijk?

Nemen we onszelf niet serieus?
Vinden we de mannen โ€œbeterโ€ dan onszelf?

Soms gaan we slijmen met mannen.

Waarom doen we dat eigenlijk?

Deden we dat ook al als kind?
Krijgen we dan wat we willen? ๐Ÿฟ

Soms lopen we met messen rond om andere vrouwen een kopje kleiner te maken.
De kantoorpolitiek is een slangennest, hoor ik dan. ๐Ÿ”ช ๐Ÿ”ช

Waarom doen we dat eigenlijk?

Zijn we bang dat ze beter zijn dan wij en proberen we ze af te slachten uit jaloezie en onzekerheid?

Soms maken we ons klein en gaan we twijfelen aan onszelf.
Dan vragen we ons steeds maar af of we wel goed genoeg zijn. ๐Ÿฆ

Waarom doen we dat eigenlijk?
Waarom geven we onze macht zo gemakkelijk uit handen?

Soms gaan we ons gedragen als slachtoffer en vinden onszelf zielig, voelen ons verongelijkt en onbegrepen.
Dan leggen we het bijltje er bij neer. ๐Ÿ˜ช

Waarom doen we dat eigenlijk?

Luister, ik heb jouw antwoorden niet.
Die heb je alleen zelf.

Heb je wel eens mild en objectief als een vriendelijke buitenstaander gekeken naar jezelf en je eigen โ€œstrategieรซnโ€?

Heb je je wel eens afgevraagd of dat allemaal echt โ€œmoetโ€?
En waarom je dat doet?

Word je er gelukkig van je anders te gedragen dan je bent?
Word je er gelukkig van de hele tijd toneel te spelen?
Word je er gelukkig van met een masker op rond te lopen en je anders voor te doen dan je bent?

Nou, ik niet.
Jij wel?

EN HET HOEFT NIET.

Welke strategieรซn zou je toepassen als je echt vertrouwen in jezelf had?
Als je echte eigenwaarde en zelfliefde had?
En het je dus niet zou uitmaken, buiten je inner circle, of ze je aardig vonden?

Is het niet hoog tijd eens goed naar jezelf te kijken, met de hulp van een goede coach, hoe je uit deze vicieuze cirkel kunt stappen?
Als ik het kon, kun jij het ook!

——–

Een keer of 20 ben ik waarnemer geweest namens de EU bij verkiezingen.ย 
Altijd in landen waar de bevolking -zacht gezegd- wel een democratisch steuntje kon gebruiken.

Omdat ik een opvallende badge om mijn nek hing, wisten de mensen me te vinden.
Je vond mij niet in al die conferentiezalen waar de regering allerlei meetings had georganiseerd.
Om ons van de straat te houdenโ€ฆ

Die straat ging ik juist op.
Een week lang.
De week voor de verkiezingen.
Dan kun je nog een en ander rechtzetten.

Elke halveย dag ging ik naar een andere stad of dorp.
Altijd met het openbaar vervoer. ๐ŸšŒ

Vaak alleen.
Soms met collega Jan Willem Bertens van Dยด66 die er net zo over dacht en als oud ambassadeur van onder andere Latijns en Midden Amerika op veel plekken de weg kende.

Op die manier schudden we de zittende regeringspartij of andere belanghebbenden van ons af en konden ze ons niet in de gaten houden.
Die lieden zaten in auto’s met chauffeur.
Met hoofdpijn over die lastige Larive. ๐Ÿ˜ฐ

Dan ging ik op zoveel mogelijk plekken rondlopen en mensen kwamen dan op me af om hun zorgen te uiten.
Over akelige chantage.
Over een verkiezingsbureau dat gesloten zou blijven.
Over druk die ze ondervonden om op een bepaalde partij te stemmen.
Over de georganiseerde bussen waar ze in mee moesten om hun steun voor die partij uit te spreken.
Dan kregen ze geld, eten, vlaggetjes en een t-shirt.
Over zogenaamd ongeldige papieren om te mogen stemmen.

Dan ging ik er op af.ย ๐Ÿ’ช
Soms schakelde ik de media in en gaf een persconferentie waar de honden geen brood van lustten.
En CNN welโ€ฆ

De regeringsfunctionarissen en politici deden het soms in hun broek en het verkiezingsbureau kon opeens wel open op de dag van de verkiezingen.
Of de mensen hoefden opeens niet meer mee in de bus.

Waarom vertel ik dat allemaal?
Omdat wij verkiezingen maar heel gewoon vinden en soms denken โ€œpech ,ik heb echt geen tijd.”
Omdat het goed is even te beseffen dat kunnen stemmen niet zomaar iets is.
Maar een recht om dankbaar voor te zijn. ๐Ÿ™

Omdat ik moest denken aan al die mensen op de wereld die bereid zijn 3 dagen -soms op blote voeten- te lopen om van dat recht gebruik te maken.
Of er zelfs voor te vechten en hun leven op het spel te zetten.

——–

Hoe vaak heb jij een inschattingsfout gemaakt?
Ik was er reuze goed in om tijdens een vergadering een spontaan idee op tafel te gooien.
Veel te vroeg.
Als niemand er nog klaar voor was.

De meute was dan even stil, keek me verbaasd aan en ging verder met oreren alsof ik niets gezegd had.
Weet je nog hoe ongezien en ongehoord je je dan voelde?

En dan…precies… dan na een uur of zo kwam iemand met een briljant idee.
Rustig en zeker legde hij /zij het uit, bouwde het op met door anderen genoemde punten, prees ondersteunende argumenten en kreeg van alle kanten bijval.

Mijn gesputter dat het mijn originele idee was dat ik aan het begin van de meeting had ingebracht, werd niet eens gehoord.

Even verkeerd ingeschat..

——–

Toen ik moest gaan werken omdat mijn man met de Noorderzon en een jongere vrouw vertrok- ik was al 26…- was ik DOODSBANG.

Gelukkig -zo voelde ik het toen niet, maar wel achteraf- had ik geen keus.
Er moest brood op de plank voor mij en mijn baby.
Ik zocht en kreeg alleen miezerige baantjes.
Daar ben ik overheen gekomen.Wat houdt jou tegen om die baan te krijgen die je wilt?
Zijn het misschien de mensen om je heen met hunย stereotype cultuur, manipulatie enzoverder enzovoort die jou klein houden?

Hoe zou je daarmee omgaan als je meer zelfvertrouwen,ย zelfliefde, weerbaarheid en veerkracht had?
Hoe zou je daarmee omgaan als je de verbinding met jezelfย terughad?

Zonder die stevige basis kun je je dit jaar weer suf werken
Dan boek je geen resultaat en blijf je – in het beste geval- hangen in die “best aardige baan”
Of in die “best aardige relatie.”

Hoe voelt dat?

——–

De sleutel om IN balans te blijven is je bewust zijn wanneer je UIT balans bent.

Grote leiders vinden de juiste balans tussen realiteit en hoop.

Het is belangrijk dat je mensen geloven dat er betere dagen komen,ย dat hun leider grip heeft op de situatie en openhartig is over deย ontwikkeling ervan.

Grote leiders begrijpen dat balans niet iets is dat ze vinden, maar eerder iets dat ze creรซren met hun kernwaarden.
Dan moet je ze wel kennen!

De eerste stap naar het creรซren van balans in je leven is dus het identificeren van je kernwaarden.

Hier zijn vier vragen om je op weg te helpen:

– Wat is belangrijk voor jou?
– Hoe wil je herinnerd worden?
– Wanneer voel je je het meest levend en energiek?
– Hoe heb je in het verleden uitdagende keuzes gemaakt?

——–

Ik weet nu dat ik slecht luisterde.
Dacht al snel dat ik wist wat de ander ging zeggen en liet haar/hem niet uitpraten.

Ik werd ongeduldig, waarom moest het zo omslachtig, konden ze niet to the point komen?

Nu weet ik dat dat niet alleen onaardig is maar ook niet efficient.
Als ik beter had geluisterd, -ook naar wat Niet werd gezegd en op de lichaamstaal had gelet- ,had ik heel wat problemen met mijn team kunnen voorkomen.

Hoe ga jij om met je ongeduld?

——–

Je bent door niets gebonden behalve door je overtuigingen.

Kijk er dit weekend eens naar en laat je niet langer kisten en gevangen houden door wat iemand ooit (vaak) tegen je heeft gezegd en dat je voor waar hebt aangenomen.

Stap uit die gevangenis!
De sleutel zit aan de binnenkant.

——–

Een gelukkige partner is de fijnste partner.
Een gelukkige moeder is de beste moeder.
Een gelukkige vriendin is de beste vriendin.

Dus jezelf, je behoeften en verlangens kennen en erin investeren is NIET egoistisch, maar altruistisch…

We leven in een land van vrije keuzes.
En als het goed is, maak je je keuzes BEWUST en overzie je de consequenties.

Maak asjeblieft die keuzes van uit je eigen binnenste.
En niet omdat het in jouw milieu zo hoort, omdat het van je verwacht wordt, je voelt dat je aan andermans eisen moet voldoen en je onder sociale druk wordt gezet.
Of wordt meegesleept door de waan van de dag.

Weet je eigenlijk niet zo goed wat je gelukkig maakt?
Investeer dan in jezelf.

Buiten winnen, is binnen beginnen.

Zoals de Dalai Lama tegen me zei:EEN GELUKKIGE VROUW IS DE BESTE PARTNER, MOEDER EN METGEZEL.

——–

Mijn cliรซnte Astrid richtte zich voor 100% op de behoeften van haar teamleden en probeerde continu in al die behoeften te voorzien.
In het begin werd ze op handen gedragen.

Maar ze raakte uitgeput, voelde zich opbranden en langzamerhand werd ze een speelbal van haar omgeving.
Ze voelde zich eenzaam en onbegrepen.

Zo kon het niet langer.
Ze vroeg mij om hulp en stapte in mijn jaartraject.

We gingen graven.
Waarom deed zij dit?
Hoe kwam dat?
Wilde zijย dit echt?

We begonnenย โ€œthuis.โ€
Ze ontdekteย hetzelfde patroon.
Ook daar cijferde ze zichzelf weg.
Waar kwam dit (please)gedrag vandaan enย was ze daar gelukkig mee?

Ze heeft HET EVENWICHT, DE BALANS gevonden tussen wat het thuisfront en haar teamleden van haar nodig hebben en hoe zij daaraan kan meewerken vanuit haar eigen kracht, kwaliteiten en visie.

Ze heeft haar onbewuste saboterende overtuigingen over zichzelf opgespoord , haar BREINBLUBBER ontdekt en er afscheid van genomen.

Ze neemt haar eigen behoeften serieus.

Nu willen mensen haar echt volgen en kan ze zijn wie ze werkelijk is.
Nu is ze een echte leider.

——–

Ben jij een verborgen talent?
Voel en weet jij dat je een potentiรซle leider bent maar komt het niet uit de verf?
Voel jij je ondergesneeuwd?

Misschien heb je je er bij neergelegd: “Zo ben ik nu eenmaal.
Ik ben tevreden zoals het is. Ik hoef niet zo nodig hogerop.”
Is dat echt zo?

Misschien zit je in een businessunit die ver van het hoofdkantoor afstaat.
Of je bent stilletjes, dringt jezelf niet op de voorgrond en voelt je overschaduwd door luidere en meer zichtbare persoonlijkheden.

Ik vind dat doodzonde.
Want je presteert uitzonderlijk goed in je functie, je werkt effectief samen, je hebt een uitgebreid netwerk en veel informele invloed onder je collegaยดs.

Je WEET dat die leider in je zit.
En als je echt eerlijk bent tegen jezelf, WIL je het ook zijn.
Alleen komt het niet naar buiten.
En dat frustreert je en maakt je boos.

Je wilt gezien worden, gelukkig zijn, impact maken in een baan waarin jij verschil maakt, je talenten optimaal gebruiken.
Maar hoe?

Je merkt dat de meeste mensen geneigd zijn diegenen te erkennen, belonen en promoten die uiterlijk en in gedrag op hen lijken.

Geef de moed niet op.
Heb je er wel eens aan gedacht een coach te nemen?

Ik geef je visie, structuur, focus, ondersteuning, feedback, zekerheid en zelfvertrouwen.
Je kunt met me sparren.
Je laat je observeren door mijn ogen en oren.

We ruimen samen je beperkende gedachten op.
Ik noem dat breinblubber.

Zodat je betere keuzes maakt.
Zodat die innerlijke zekerheid, kracht en weerbaarheid weer wakker wordt die je al een tijdje kwijt bent.

Zodat je je laat zien als die potentiรซle leider.
Zodat je je licht niet meer onder de korenmaat laat schijnen.
Terwijl je authentiek blijft.

Wie durft te geloven in mijn onconventionele proces gaat doel treffen!

——–

Buiten winnen is binnen beginnen.
Als wij gaan samenwerken vind jij de voor jou bestemde plek in je leven.
Privรฉ en in je werk.
Net als de 1141 vrouwen die je zijn voorgegaan.

Maar wist je dat je ook een week lang naar mijn Spaanse landgoed komt?
Na 3 kwartier rijden met onze chauffeur vanaf Alicante airport kom je in een andere wereld.
Een wereld van zon, zee, bergen en palmbomen.
Een wereld van kracht en licht waar je vriendschappen voor het leven bouwt met 7 andere deelnemers aan mijn jaartraject.

Zin in een eenpersoonskamer met badkamer, yoga aan zee, excursies naar mijn eigen stuk wilde land in de bergen of naar een mooi typisch Spaans stadje?

Zin in zwembad, sauna, Turks stoombad en Ayurvedische massages?

Zin in extra 1 op 1 coaching onder de palmbomen?
Zin in groep coaching,ย yogales, meditatie, bewuste ademhaling en leren ontspannen?

Het kan allemaal, maar het hoeft niet.
Je kunt ook kiezen te luieren bij het zwembad of in een hangmat in de enorme mediterrane tuin in de schaduw liggen.

Zin in tweemaal per dag een zalige drie gangen maaltijd van onze privรฉ kok op het buitenterras met uitzicht over de bergen?
Kom dan in mijn jaartraject Fire and Force!

——–

Ken jij de bekende en gevreesde groepโ€SCHOOLPLEIN TERREUR”?
Deze groep is actief en heeft vestigingen in heel Nederland.
Op elk schoolplein is ze vertegenwoordigd.

Word je/werd je boos of geรฏntimideerd?
Wakkert dat je schuldgevoel aan?
Laat je je daardoor een rotgevoel aanpraten?

JE KUNT HET OOK ANDERS ZIEN.

Hebben de moeders die jou terechtwijzen met hun (goedbedoelde?) opmerkingen, zelf wel het gevoel een vrije keuze te hebben gemaakt.
Of hebben ze spijt van hun keuze.

Zeker is dat het ergens schuurt.
Anders ga je niet blaffen.

Mijn hondje Chula blaft alleen bij onraad.
Ze blaft alleen als ze bang of onzeker is.

Jij met je vastbesloten tred en voltijdbaan bent geen prettige spiegel om in te kijken.
Voor de moeders van de schoolplein terreur groep dan.
Die je “op je plek” willen zetten.

Je kunt het ook anders zien.
Dat is jouw keuze.

Je kunt ook mild naar ze kijken, met inlevingsvermogen.
Niet gaan uitleggen en verdedigen.
Niet binnenhalen wat ze zeggen.
Het bij hen laten.

Dat geeft lucht en bespaart je een schuldcomplex.
WANT JE GEEFT JE MACHT NIET MEER WEG.
En dan hoef je niet terug te blaffen.

——–

Ik was dolgelukkig toen Richard Gere gehoor gaf aan mijn verzoek om samen in het Europees Parlement in Brussel een persconferentie te houden.

Ik had nieuwe gegevens over de vervolgingen in Tibet en als die uit zijn mond kwamen deed de pers er wat mee.

Wat heeft die man een charisma!
In alle opzichten.
In de bomvolle zaal metย journalisten vroeg hij mij het woord te geven aan een jonge journaliste ver achterin de zaal, richtte zijn vlijmscherpe blik en communiceerde 1 op 1, alsof er niemand anders in de zaal was.

Dit deed hij ook tijdens de lunch vol met hotemetoten die opeens geรฏnteresseerd waren in Tibet en er nog nooit iets voor hadden gedaan.
Hij negeerde ze.

Maar de toegewijde medewerker pikte hij er feilloos uit en ging 1 op 1 in een diepgaand gesprek.
Wat een leider!

Mijn secretaresse die letterlijk een moord zou doen om hem even te spreken, nam hij apart.
Ze heeft die foto nog steeds boven haar bed hangen.

Na alle formaliteiten hadden we een prive strategische sessie.
Aan het eind van het gesprek keek Richard me ernstig aan en zei:” Jessica, net als jij heb ik een heel druk leven. Maar neem asjeblieft ook tijd voor nog belangrijker zaken dan werk.”
Ik knikte en hij vervolgde:” Ik test mezelf geregeld op drie criteria: Heb ik plezier in mijn leven? Heb ik anderen plezier gebracht? En weet ik nog hoe gras ruikt?

We namen afscheid als vrienden.
Hij zei nadrukkelijk dat ik hem vaker mocht vragen naar Brussel te komen om de Tibetaanse zaak onder de aandacht te brengen.
En dat heb ik nog 2x gedaan.

In mijn boek: “1000 plaatsen 1 thuisโ€ lees je meer.

——–

Waarom voel ik mij eenzaam en onbegrepen?
Deze vraag krijg ik vaak van vrouwen die aan mijn coaching en jaartraject beginnen.

Na een maand weten ze het antwoord.
Na een maand of twee, drie voelen ze zich niet meer eenzaam en onbegrepen.

Mijn cliente Emmie zei:”Onlangs had ik een situatie waarin ik me denk ik wel eenzaam voelde, maar meer nog onbegrepen en niet in mijn kracht gezet.
Leidinggeven doe ik vanuit gevoel, ik sta aan en voel wat er in de groep gebeurt.
Ik voel en sta daarna vragen (individueel aan het team of in de groep) om te toetsen bij mensen wat volgens hen de situatie was/is en hoe we samen verder willen.
Toch wel vaak merk ik dat open over je gevoel zijn, wordt afgedaan als je moet je dingen niet aantrekken, niet zo emotioneel zijn of erger nog: ik heb van dat soort dingen geen last hoor!

Ik ben gestopt met uitleggen dat ik er geen last van heb, maar dat ik iets gevoeld heb in de groep dat een vervolg verdient.
Ik ben gestopt met uitleggen dat ik de dingen mij niet persoonlijk aantrek.
En wat als dat wel zo zou zijn, wat dan nog, ik sta graag als mens open voor anderen en doe graag iets met wat anderen zeggen.
Maakt dat mij dan een slechte leider?

Waarom voel ik mij dan eenzaam, onbegrepen?
Omdat het voelt alsof ik bij elk stapje vooruit, namelijk leidinggeven vanuit gevoel en mensen vanuit gevoel in hun kracht zetten, weer een stapje achteruit is, namelijk proactief tegen de stroming in zwemmen.โ€

Herken je dit en hoe ga jij hier mee om?

——–

โ€œVAN EUROZETEL NAAR YOGAMATโ€ schreef de pers uitvoerig over mij.
Niemand snapte dat ik dat deed, mijn mooie baan opgeven.
Ze dachten dat ik een mid life crisis had of vluchtte uit liefdesverdriet.

Ik had een verkiesbare plek in de 2e kamer.
De partij had mij te verstaan gegeven dat ze minstens wilde dat ik staatssecretaris werd.
Op het laatste nippertje trok ik me daarvoor terug.

Ik kon nog 5 jaar lid van het Europees parlement blijven, burgemeester worden, hoog Europees ambtenaar, zelfs diplomaat voor de EU.

Ik deed niets van dat al.
Ik verbrandde alle carriรจre schepen achter me en vertrok naar Spanje .
Om het geheim van het leven te ontdekken.

Spijt?
Geen seconde.

Ik schreef er een boek overโ€1000 plaatsen 1 thuis.”

Na een grondige omscholing(5 jaar) ondersteun ik al 15 jaar als coach en mentor vrouwen met ambitie.

Vrouwen die door willen breken in hun carriรจre.
Vrouwen dieย in hun volle kracht willen komen en hun innerlijk zelfvertrouwen en zelfwaardering willen (terug)vinden.
Zodat ze door dat glazen plafond kunnen breken.
Het plafond buiten zich en in hun hoofd.

1123 vrouwen heb ik begeleid.
Met succes en voldoening.
Met passie en bezieling.

Doe je ook mee?
Dan zie ik je ook op mijn plek in Spanje!
Als onderdeel van het traject dat ik je aanbied.

——–

Als ik een man zou zijn, zou ik dan denken: โ€Solliciteer jij maar naar die promotie of mooie baan, jij kunt het vast beter dan ik, je bent slimmer en hebt meer ervaring.”

Nee hoor, ik zou vechten voor mijn hachje en zelf die hoge post binnen hengelen.
En weet je, ik doe dat als vrouw lekker ook.

Als ik een man zou zijn, zou ik me dan laten tegenhouden door gemene opmerkingen en gekonkel?

Nee, hoor. Ik weet zelf wel wat ik waard ben.
Dat gedrag zegt meer over de ander dan over mij.
Ik ben bezig met mijn doel en laat me door dat geneuzel niet afleiden.
En weet je, ik doe dat als vrouw lekker ook niet.

Als ik een man zou zijn ,zou ik dan mijn licht onder de korenmaat laten schijnen?
Nee, natuurlijk niet.
En weet je, ik doe dat als vrouw lekker ook niet!

En jij?

——–

Ik had een klein team van medewerkers, 3 a 4, soms 5.
Met zijn allen zaten we in een klein kantoor.
Niet de luxueuze uitstraling die men van Europarlementariรซrs verwacht.
Natuurlijk was ik er vaak niet, stemmingen die dagen duurden, op reis, vergaderingen.

Maar als ik er was, was het fijn.
We lachten veel, we werkten hard, vaak tot laat in de avond als er een urgentie was.
Eendrachtig voor hetzelfde doel: Europese samenwerking vanuit de liberale visie.
Tussen de middag stuurde ik ze allemaal uit eten.
Brussel, he.
Dan had ik het kantoor even voor mezelf.
Ik netwerkte genoeg op andere momenten.

En hun netwerken was voor mij van onschatbare waarde.
Dat deed je aan tafel en niet met een broodje kaas op je kamer.

Een “team” bestaat niet alleen uit mensen die tegelijkertijd op dezelfde plek werken.

Een echt team is een groep van zeer verschillende individuen die graag samenwerken en die samen vastbesloten zijn om samen hun gemeenschappelijke doelen te bereiken.

Deel uitmaken van een team en steun voelen van je teamgenoten is een van de beste gevoelens die je op het werk kunt hebben. Toch?

Wanneer leiders erkennen dat hun team hun meest waardevolle hulpbron is, zullen er geweldige dingen gebeuren.
Er zit kracht en energie in een groep mensen die samenwerken aan een gemeenschappelijk doel.

Dit is waar echte ondersteuning om draait.
Ondersteunde teams zijn succesvolle teams.

Leiders zijn slechts zo succesvol als hun teams.
Met de juiste teamdynamiek, beslissingen en recht doen aan de diverse persoonlijkheden, weten de leiders dat iedereen wint!

Wil je zoโ€™n leider zijn?
Die gelukkig is en gelukkig maakt?

——–

Leiderschap is een krachtige combinatie van strategie en karakter.
Maar als ik moet kiezen tussen de twee, kies ik voor karakter.
Een goed karakter schept vertrouwen.
Zonder vertrouwen zal niemand je volgen.
Zonder volgers valt er niets te leiden…

Wat vind jij belangrijker: strategie of karakter?

——–

Overweeg jij op zoek te gaan naar een andere baan omdat je vindt dat je te weinig verdient?

Kleine kans.
Je hebt jouw bedrijf toch uitgekozen omdat je geloofde daar tot je recht te komen, betekenisvol werk te doen, te kunnen groeien en fijne collegaยดs te hebben. Zoiets.

En nu wil je weg…
Maar niet om het geld.

Je bent teleurgesteld.
Je wordt niet erkend en gewaardeerd.
Je loopt tegen stereotypen en manipulatie aan.

Er worden rotopmerkingen gemaakt waar je nachten van wakker ligt.
Je voelt je alle kanten opgetrokken.
Je voelt afgunst en misgunnen, vooral van andere vrouwen.

Je wringt je in allerlei bochten en het is onmogelijk jezelf te zijn.
Je bent boos, gefrustreerd en voelt je slachtoffer.

STOP!
Denk even na.

Ligt het alleen aan het bedrijf of kun je er zelf ook wat aan doen?

Hoe komt het dat je alles persoonlijk neemt?
Hoe komt het dat je je klein houdt en je grenzen niet aangeeft?
Hoe komt het dat je afhankelijk bent van de mening van anderen?
Hoe komt het dat je niet jezelf durft te zijn en twijfelt of je wel goed genoeg bent?

Als dat zo blijft, is de kans dan niet groot dat je in je volgende baan weer tegen precies dezelfde problemen aanloopt?

Hoe zou je je voelen als je je vrij en blij voelt, uitgaat van je eigen kracht, weet dat je goed genoeg bent en best een fout mag maken en doorgroeit naar je toppotentieel?

BUITEN WINNEN IS BINNEN BEGINNEN

——–

Met zoโ€™n beschuldigend huilstemmetje zei ze: โ€œDe hele dag heb ik zitten wachten op je telefoontje.
En gisteren ook.
Ik hoopte zo dat je me zou bellen.”

En daar ging ik weer.
Ik voelde me schuldig, ging UITLEGGEN hoe druk ik het had gehad en dat ik juist van plan was haar te gaan bellen.

Ze was min of meer tevreden nadat ik alles uitvoerig had uitgelegd. Nou ja, uitleggenโ€ฆ.verdedigen en excuseren zul je bedoelenโ€ฆTenslotte perste ze me de belofte af dat ik over 2 dagen weer zou bellen.
Doodmoe en geรฏrriteerd hing ik na een half uur op.

herken je dat?

Zo kan het ook:
โ€œZij: De hele dag heb ik zitten wachten op je telefoontje.
En gisteren ook.
Ik hoopte zo dat je me zou bellenโ€
Jij: DAT KAN.

Dan is het vast verbouwereerd stil aan de andere kant.
Even.

Zij: โ€œVrijdag hadden we zoโ€™n mooi gesprek, ik dacht dat je me wel op de hoogte zou houden.
Ik zat maar te wachtenโ€
Jij: JA, DAT KAN.

Weer is het stil. Nu wat langer.
Jij wacht en zegt niets.

Zij: โ€œ Nou, ik ben blij dat ik je nu aan de lijn hebโ€
Jij: โ€œDAT KLOPT.”

En dan praten jullie gezellig tot jij of zij een einde aan het gesprek maakt.
Trek eens de stoute schoenen aan en probeer het!

DAT KAN of DAT KLOPT.
Zonder “uitleggen”…

Of vind je dat gemeen en harteloos?

——–

Denk je dat mensen onthouden wat je doet en zegt?
Nee, hoor.
Ze onthouden het gevoel dat je ze gaf.

——–

Heb jij wel eens nagedacht over de prijs die je betaalt -materieel en immaterieel- als je je onrustig, gefrustreerd en ontevreden voelt en toch de beslissing om “aan jezelf te werken” voor je uit blijft schuiven?

——–

Ik lust wel pap van alle aandacht die ik van mannen krijg.
Als ik op een middag in een restaurantje van het Europeesย Parlementย in Straatsburg een snelle lunch gebruik met Ien van den Heuvel, een zeker twintig jaar oudere collega van de PvdA, zegt ze knipogend: โ€Macht werkt erotiserend.โ€

Na deze uitspraak begint ze uitgebreid te flirten met een jonge Griekse god die aan ons tafeltje een praatje komt maken.
Hij flirtย enthousiast terug.

Ikย vraag me af of ze gelijk heeft en hij ditย niet zou doen als zij geen belangrijke functie had.
Het ligt meer voor de hand dat zulke mannen aandacht geven aan de vele mooie en jonge tolken, Europese ambtenaren,ย secretaresses en persoonlijk assistentes die om ons heen zitten.

Vrouwelijkeย Europarlementariรซrs zijn bijna allemaal stokoud.
Zeker vijftig.
Meestal goed geconserveerd.
Maar desalniettemin oud.
En ze hebben allemaal sjans.
Nu weet ik waarom.

Een dag later zit ik in de taxi met een oudere in haar land beroemde Italiaanse collega,ย Vera Scarcialupi.
Een prachtige vrouw.

Ze zegt: โ€Jouw tijd komt nog.
Ik kan kiezen wie ik wil.
Ik ben vrij en hoef niet meer praktisch te zijn.
Geld verdien ik zelf genoeg en kinderen zijn een gepassioneerdย station.โ€œ

Het lijkt of ze me bemoedigend aankijkt.

Is dat in Nederland ook zo, vraag ik me af…

Fragment uit mijn boek โ€œ1000 plaatsen 1 thuis.”

——–

Ik was in het begin een slechte leider.
Ik nam mensen aan die ik aardig vond.
Goede papieren en minstens 3 talen hadden ze allemaal.

Ik was niet duidelijk over mijn verwachtingen.
Dat vond ik lastig onder woorden te brengen, โ€œwe zouden gaandeweg wel zien.” Ik denk dat ik gewoon lui was.

Tot ik doorkreeg dat duidelijkheid cruciaal is.
Zo gedetailleerd mogelijk.
Ik vond het eerlijk gezegd, best vervelend., het kostte kostbare tijd.

Maar het was het waard: medewerkers gelukkig en een goed draaiend kantoor.

——–

Met een goede of slechte leider staat of valt je nieuwe baan.

Je kunt heel wat ellende voorkomen door tijdens de interviews gerichte vragen te stellen.

Vraag bijvoorbeeld of en hoe de leider haar/zijn verwachtingen over de prestaties van het team heeft vastgelegd en of er ruimte is tijdens de (maandelijkse) 1op1 gesprekken het over meer te hebben dan status updates.

Vraag hoe hij/zij jouw rol ziet, wat je verantwoordelijkheden en taken zijn.
Als je vage nietszeggende antwoorden krijgt ,zoals โ€œoh, dat zien we welโ€, is dat een rode vlag.

Over algemene onderwerpen praten tijdens een interview zoals over de bedrijfscultuur is nu wel geaccepteerd, maar als ik jou was ik zou dieper graven en specifieke vragen stellen waar de ander niet onderuit kan.

Vergeet niet dat werkgevers op dit moment zitten te springen om goede werknemers, jij bent niet de vragende partij.

Daarnaast zou ik toekomstige collegaยดs vragen hoe zij hun leider zien.
Heeft hij/zij hun groei gesteund en krijgen ze waardering, motivatie en credit voor hun werk.

Let goed op waarschuwingssignalen.

Volg niet alleen je hoofd, maar ook je intuรฏtie.
Succes!

——–

Waarom onderhandelen vrouwen zo zelden over hun salaris tijdens het job interview?

Zijn we bang dat ter plaatse het aanbod wordt ingetrokken? Zullen ze fronsend zeggen: โ€œNee, mevrouw, als u gaat onderhandelen, dan hoeft het voor ons niet meer.โ€

Besef je wel dat deย potentiรซleย werkgever de vragende partij is en niet jij?
De arbeidsmarkt is krap, ze hebben jou nodig.

Tenzij jij een krappe gedachtengang hebt…

Het moment om te onderhandelen is TIJDENS het jobย interview.
Daarna is het te laat.

Mijn advies is dan ook: accepteer de baan niet zonder een tegenbod te doen.
Als datย tegenbod niet wordtย aangenomen, ga je vrolijk onderhandelen over een ander deel van het pakket.
Niet geschoten, altijd mis.
Toch?

Bedrijvenย waarderen goede onderhandelingsvaardigheden.
En wie weet juich je daarna om je moed.

——–

Ik loop niet in lange witte gewaden rond.
En zit niet dagenlang in lotus op een kussentje.

Ik lak mijn nagels rood.

Ik ben praktisch, best wel arrogant,ย bloed eerlijk en gedreven.
Daar moet je wel tegen kunnen.

Ik werk alleen met high end vrouwen die HUN TOPย willenย bereiken.
Vrouwen met focus enย doorzettingsvermogen.

Ze willen exclusieve aandacht en begeleiding.
Ze willen een nieuw perspectief.
Ze willen een verschil maken.

Ze willen hunย lef, vertrouwen en zelfliefde vinden en door het glazen plafond stoten- ook dat in hun hoofd.

Ze zijn open voor feedback en willen hun belemmeringen onder ogen zien en opruimen.
Ze willen alleen het allerbeste en zijn bereid daarvoor te betalen.
Ze willen VRIJ EN BLIJ zijn.

Mijn missie is die vrouwen te helpen het onderste uit de kan te halen.
Al mijn hele lange leven.

Hedy d’Ancona, Hanja May-Weggen en ik werden samen de “Nederlandse vrouwenmaffia” in hetย Europees Parlement genoemd.

En dat zal ik tot mijn laatste snik blijven doen: vrouwen steunen om hun droom te verwezenlijken.
Niets kan me daar van af brengen.

——–

Marijke, mijn cliรซnt had een nieuwe interimjob bij een ministerie.
Ze kwam uit het bedrijfsleven en moest erg wennen aan deย overheidscultuur.ย 
Haar eerste werkdag stapte ze het ministerie binnen met in haar tas een zak stroopwafels.ย 
ย 
Ze begon met iedereen op haar afdeling op te zoeken.ย 
Zonder onderscheid des persoons.ย 
“Hallo, ik ben Marijke en nieuw hier, kom uit het bedrijfsleven en heb nog niet helder hoe het hier werkt. Ik kan alle hulp gebruiken om wegwijs te worden.”ย 
Ze stelde zich voor, maakte een praatje en bood een stroopwafel aan.ย 
ย 
Gek?
Absoluut niet.
De mensen voelden zich gezien en onthielden haar.
De nieuwe collegaโ€™s, het secretariaat, de veiligheidsmedewerkers,ย de ICT-mensen.ย 
Ze vroeg hoe ze heetten, wat ze deden, of ze hun werk leuk vonden en hoe lang ze er al zaten.ย 
ย 
Binnen een week- in plaats van de gebruikelijke maand(en)- had ze haar nieuwe e-mailadres, toegangspasje, haar nieuwe laptop en voelde ze zich welkom.
Ze had connectie gemaakt met de mensen rond haar nieuwe werkplek.

Berekening?
Nee, dan was ze door de mand gevallen.ย 
Mensen voelen of je wezenlijke interesse hebt of niet.
Sindsdien wordt ze nog geregeld โ€˜Marijke, de stroopwafel dameโ€™ genoemd.ย 

Door zelf initiatief te nemen enย connectie te maken met de mensen op haar werkplek was Marijke in staat om iets engs om te buigen in iets leuks.ย 

Hoe doe jij dat?

——–

Waarom wordt een assertieve vrouw met kennis dominant en onderwijzend genoemd terwijl een man als oke en uitleggend wordt betiteld?

——–

Grote leiders zijn geen betweters die voortdurend proberen iedereen te overtreffen.

In plaats daarvan geven ze hun ongelijk toe en willen ze oprecht van anderen leren.

Het gaat ze er niet om de slimste te zijn.

Het gaat ze er om een superteam te bouwen met de meest briljante mensen die ze kunnen vinden.
Het gaat ze er om hen te inspireren in het onmogelijke te geloven.

Wanneer je een team opbouwt, moet je hun kracht zien als een aanvulling op jouw zwakke plekken.
Als je dat doet en ze niet als een bedreiging voor je positie of autoriteit ziet, dan ben je een groot leider.
Dan is the sky the limit!

Als je dat wilt bereiken: een GROOT leider worden, investeer dan in jezelf.

——–

Ken/ben jij een leider die wil dat iedereen zoveel mogelijk op de werkvloer is?

โ€œAls ik zie dat je aanwezig bent, dan werk je ook voor mijโ€ ,moet Elon Musk hebben gedacht toen hij iedereen opriep weer naar kantoor te komen.
Dit hield de gemoederen flink bezig.
Ik voel daar conservatisme en zelfs wantrouwen in. Jij?

Gelukkig (vind ik tenminste) is hybride werken niet meer te stoppen, hoewel je dat nooit zeker weet.

Hoe zie jij de rol van de leider hier?
Deze zal een andere manier van leiderschap moeten ontwikkelen.

Hoe houd je verbinding met het team als dat niet op kantoor is??

Ik geef twee voorzetjes:
1. De leider spreekt duidelijke DOELEN af met het team, zodat hij/zij kan sturen op output.
2. De leider laat het team merken dat zij/hij er op VERTROUWT dat het team het werk doet zoals afgesproken.

——–

Hoe komt het dat jij je laat tegenhouden door verdekte discriminatie, stereotypen en vooroordelen?
Of doe je dat niet?

Het komt het dat je gemene opmerkingen persoonlijk neemt?
Of doe je dat niet?

Je weet zelf immers wat je waard bent?
Of niet?

Dat gedrag en dat gekonkel zegt meer over de ander dan over jezelf.
Hoe komt het dat je je door dat geneuzel laat afleiden?
Hoe komt het dat je je macht afgeeft aan die ander?

Ik begrijp het allemaal best, ik deed het ook.
Maar het hoeft niet, dat verzeker ik je!

——–

Doe jij ook aan โ€œSCHULDSCHUIVENโ€?
Dit prachtige woord is bij mijn weten voor het eerst gebruikt door Renske de Greef in de NRC.

Ik was daar een meester in, in schuldschuiven.
Het kwam nooit door mij, welnee.
Mijn baas, mijn partner, mijn vriendinnen, mijn collegaยดs deden het fout.
En ik werd heel pissig als ze de bal naar mij terugspeelden.

En jij?

——–

“Heeft het feminisme vrouwen eenzaam gemaakt”, is een interessant artikel van Marli Huije. Ik deel hier stukken ervan met jou

“Het boekย ยดPrachtige wereld, waar ben je`ย van de Ierse schijfster Sally Rooney schetst het leven van twee vrouwen van eind twintig met een geslaagd werkend ยญleven.
Persoonlijk gaat het minder goed met hen.

Alice, een wereldberoemd schrijfster, trekt na een zenuwinzinking naar de kust, waar ze een leegstaande pastorie huurt.
Eileen, die bij een tijdschrift werkt, smacht in een flatje in Dublin naar haar jeugdvriend, een notoire vrouwenverslinder.

Alice en Eileen voldoen aan het ideaal dat Simone de Beauvoir meer dan zeventig jaar geleden inย ยดDe tweede sekseยดย optekende: het zijn economisch en sociaal zelfstandige vrouwen die onafhankelijk van een man hun leven kunnen inrichten.

Zij zijn daarin niet uniek, veel vrouwen in de rijke wereld staan op eigen benen en komen hogerop in hun werk, hoewel Nederland daarin flink achterloopt.

Vrouwen van nu hebben het vaak goed voor elkaar, maar onder Rooneyโ€™s pen spat dat beeld uiteen: haar heldinnen voelen zich alleen, ze missen intimiteit en slagen er niet in iemand aan zich te binden.

Wat maakt dat zoveel vrouwen en mannen zich herkennen in het verhaal van Alice en Eileen?

Ook De Beauvoir, die levenslang een open relatie met Jean-Paul Sartre had, kon zich, net als Alice en Eileen, eenzaam in de liefde voelen.
In haar werk maakte ze daar geen gewag van, maar wel in haar dagboeken, die lang gesloten bleven.

Was De Beauvoir in haar tijd al open geweest over haar gevoelens, dan hadden haar critici haar tot een mislukte vrouw kunnen reduceren, schrijft ยญbiografe Kate Kirkpatrick.
Ook als denker zou ze niet serieus zijn genomen.

Wat dat betreft is er niet zo veel veranderd: vrouwen met macht worden nog altijd als agressief gezien en onderuitgehaald om de hiรซrarchie tussen de geslachten te herstellen.

Zo bezien geeft โ€˜Prachtige wereldโ€™ uiting aan een worsteling die De Beauvoir al ervoer:ย succes in het werk kan zich tegen vrouwen keren.
Maar anders dan in De Beauvoirs tijd spreken vrouwen daar nu open over, zonder dat het meteen hun professionele positie hoeft te schaden.

Alice krijgt een relatie.
De bittere pil in wat een happy end lijkt, is dat Felix van Alice zegt te houden om wat ze โ€˜echtโ€™ zou zijn.
Haar werkende zelf hoort daar niet bij.”

PS
Ik heb een rommelig relatieleven.
Heeft het feit dat ik bijna altijd een mooie loopbaan heb (gehad), daar mee te maken?
Stel ik (onbewust)te hoge eisen?
Waarom werd ik in een relatie weer dat kleine onzekere meisje, terwijl ik moeiteloos zalen met 2000 mensen toesprak?

——–

Jij bent een succesvolle vrouw maar wilt meer: volle impact, erkenning, invloed en voldoening in je werk.
Zonder overwerkt te raken of jouw authenticiteit te verliezen.

Je wilt naar JOUW top, materieel en immaterieel.

Je bent voornemens om een coach/mentor te nemen om je doelen te bereiken..

Het volgende kan ik jou bieden:

1. Zoek je iemand die jouw uitdagingen kent en vele jaren in jouw wereld heeft geleefd?
Ik heb 10 jaar als internationaal jurist in Brussel in de witte mannen cultuur gewerkt.
Daarbuiten ben ik 15 jaar Europarlementariรซr(VVD) geweest.
Deze praktische kennis in de slangenkuil van de politiek, gecombineerd met mijn ervaringen in het bedrijfsleven kan ik op jou overdragen.

2. Zoek je een coach die zich serieus heeft voorbereid op de baan van coach/mentor? Ik heb VIJF volle jaren geรฏnvesteerd in erkende opleidingen tot coach.

4. Zoek je een coach die zich als coach bewezen heeft?
Al 15 jaar lang heb ik meer dan 1000 vrouwen maar ook mannen op mijn Spaanse centrum in Spanje begeleid als coach, met prachtige resultaten, vastgelegd inย testimonials.

5. Zoek je een coach die zoโ€™n beetje alles heeft meegemaakt, zakelijk en privรฉ, jou daardoor nog meer begrijpt en zelf ook uit diepe dalen is geklommen?
Twee jaar immobiel in bed, daarna rolstoel, werkende alleenstaande moeder met een baby, burn-out, problemen op het werk, depressie, echtscheiding, stress, verzin het maar.โ€ฆKortom, vechten enโ€ฆbovenal overleven.

6. Zoek je een coach die niet alleen praktisch en vol passie is om jou in je carriรจreย verder te helpen, maar die ook een spirituele invalshoek heeft en je helpt je saboterende en beperkende BREINBLUBBER op te ruimen, zodat je blij en vrij in je leven staat?

7. Zoek je een coach die HET GEHEIM VAN HET LEVEN heeft ontdekt, jou het goede voorbeeld geeft, zelf al 20 jaar sterk en gelukkig is en jou de tools geeft om dat zelf ook te worden?

Dus mocht je iemand zoeken die niet alleen coach is, maar ook jouw wereld kent en begrijptโ€ฆlaten we dan vooral voor een vrijblijvend gesprek gaan om te zien wat ik voor je kan betekenen.

PS Mijn nadeel is wel: ik ben niet goedkoop( nou ja, alles is relatief), bazig, betweterig en wil alleen werken met mensen die echt het onderste uit de kan van hun leven willen halen en niet te beroerd zijn de confrontatie met zichzelf aan te gaan.

——–

Het slechtste gedrag dat de leider bereid is te tolereren bepaalt de cultuur binnen de organisatie.

Als het negatieve gedrag van een werknemer wordt getolereerd en door de vingers gezien, kan dat enorm negatieve gevolgen hebben voor de totale bedrijfscultuur.
De samenwerking binnen en tussen de teams wordt daardoor op de proef gesteld, het gedrag naar de klanten wordt negatiefย beรฏnvloed en nog veel meer.

Als je niet oppast wordt alles en iedereen door het gedrag van die ene werknemer besmet!
Een rotte appel in de mand kan nefaste gevolgen hebben.

Leiders zoeken vaak een “quick fix”, maar zo simpel ligt het niet.

Je kunt makkelijk de schuld geven aan het hiring process of een andere smoes verzinnen.

Maar hoe je het ook wendt of keert: de leider is verantwoordelijk voor de lage moraal die al is doorgesijpeld inย jouw afdeling of bedrijf.

Hoe sneller hij/zij de negatieve situatie weet op te lossenย hoe minder groot de kans is dat de goede werknemers het zinkende schip verlaten en de leider achterblijft met een verpeste werksfeer.

——–

Karin, mijn cliรซnte was een perfectionist.
Ze haatte het om fouten te maken, verstopte ze, gaf ze nooitย toe en liep altijd op haar tenen.

Ze beklaagde zich dat haar team zo weinig meedacht en nooit metย ideeรซn of initiatieven kwam.

In ons traject ontdekte ze dat fouten maken geen ramp is en onvermijdelijk.

Fouten maken is essentieel voor onze groei.

Karin ontdekte dat ze uit perfectionisme zichzelf eenย gevaarlijke druk oplegde en een onrealistisch ideaal nastreefde.
Ze was op weg naar een burn-out…

In de derde maand van ons jaartraject had ze haar moed verzameld en gaf eindelijk 1 keer een fout toe aan haar team.

Ze merkte dat de wereld niet verging en voelde zich opgelucht..

Steeds meer ging ze bewust anders kiezen:
Niet meer met de vinger wijzen maar persoonlijke verantwoordelijkheid nemen
Haar eigen fouten niet langer ontkennen en verbergen, ook en juist niet voor zichzelf.

Ze ontdekte dat ze daarmee haar medewerkers de ruimte gaf om ook hun eigen fouten op tafel te leggen.
Zodat ze konden worden opgelost.
Ze gaf immers zelf het goed voorbeeld.

Leiders hebben deย verantwoordelijkheid een omgeving teย creรซren waarin mensen zich veilig voelen.

Als je mensen constant bang zijn omย fouten te maken, nemen ze geenย risicoโ€™s en denken alleen aan hun eigen hachje.

Als ze het gevoel hebben wel fouten te mogen maken helpen zeย je het bedrijf te beschermen in plaat van zichzelf.

Als je je veilig genoeg voelt om je hand op te steken en te zeggen:โ€ Ik heb een fout gemaaktโ€ ofย โ€œIk heb hulp nodigโ€ heb je als leider een veilige omgevingย gecreรซerd.

Het bedrijf bloeit, je mensen bloeien en jij bloeit.

——–

Toen het me voor de wind ging, kreeg ik het in mijn bol en werd ik behoorlijk arrogant.
Tot ik zelf iets knap vervelends meemaakte.
Gelukkig maar.

Toen besefte ik:
Het doet er geen bal toe hoe veel opleiding je hebt, geld, status, mooie baan of hoe cool je wordt gevonden.

Je laatย uiteindelijk zien wie je bent door de manier waarop je anderen behandelt.

Probeer het ook eens uit:
Behandel deze week 2 (vervelende) mensen zoals jij zelf graag behandeld wilt worden.
Wedden dat het super voelt?
Misschien wordt het zelfs wel een gewoonte…

——–

Leef met de mensen mee
Leef met ze

Leer van ze
Houd van ze

Begin met wat ze weten
Bouw voort op wat ze hebben

Maar bij de beste leiders
Wanneer het werk erop zit
De taak volbracht

Zeggen alle mensen:
“Wij hebben dit zelf gedaan”

Lao Tse

——–

Hoe meer de overheid investeert in een โ€˜all hazard approachโ€™, en alle mogelijke risicoโ€™s in beeld probeert te brengen, hoe meer de burger zijn eisen op tafel legt, zich fundamenteel ontevreden en wantrouwig betoont, of zelfs afhaakt, schrijft Beatrice de Graaf in Trouw.

Kun je dit idee doortrekken naar “vrouwen op de werkvloer”?
Verwachten wij te veel steun, quota, voorkeursduwtjes en begrip?
En als dat naar onze smaak te weinig is, zijn we dan “fundamenteel ontevreden en wantrouwig of haken we af”?

Vinden we dat we als vrouwen recht hebben op een speciale behandeling en is het “hun schuld” als het ons niet lukt door te breken naar die fijne baan met impact, invloed en voldoening?

Niet lang geleden stond je er alleen voor.
Je “dealde” zelf maar met de stereotype witte mannencultuur, met kleineren en tegenwerking.
Luctor et emergo- ik worstel en kom boven.
Of je zonk.

VAREN EN VERTROUWEN WE TE WEINIG OP EIGEN KRACHT?
Wachten we niet teveel tot de wereld verandert en vertikken we het naar onszelf te kijken, onszelf van onze beperkende gedachten te ontdoen en onze eigen kracht te leren kennen?

Is al die aandacht voor de vrouw -andere minderheden laat ik er, met excuses, even buiten- doorgeslagen of juist een goede ontwikkeling?

——–

70% van de stellen zijn van goede wil en willen werk en zorg eerlijk verdelen.
Halleluja.
Maar wat een schrik toen uit recent onderzoek bleek dat dat in de praktijk maar 17% van de stellen lukt!

Hebben we dan wel goed onderhandeld aan de keukentafel?

Voor je daaraan begint, moet je je goed voorbereiden.
Vind uit wat jij ECHT wilt en wat je gelukkig maakt.
Let op dat je je daarbij niet laatย beรฏnvloeden door je omgeving.

Neem de tijd de consequenties van je keuze, ook de financiรซle, goed door te denken en op papier te zetten.

Begin daarmee als je nogย โ€œhelderโ€ bent en niet pas als die schattige baby al in de wieg ligt.

Wist je dat gemiddeld het inkomen van vrouwen met 45% daalt na de geboorte van het 1e kind?
Bij mannen blijft dit bij 9 op de 10 gelijk.
Babyboete?

En wat is dan de volgende stap als je besluit ook voor je werk enย carriรจre te gaan, voorย impact, werkvoldoening en financiรซleย onafhankelijkheid?

Dan is het zaak goed te onderhandelen.
Neem daar samenย de tijd voor, dat kan veel problemen voorkomen.
Ik heb er heel wat zweterige uurtjes opzitten, maar het was meer dan de moeite waard.
Voor ons beiden.

Wees duidelijk, helder en CONCREET.
Wie gaat van welke regeling gebruikmaken na de geboorte?
Hoe gaan we de taken concreet verdelen?

Mooie goedwillende woorden zijn er genoeg.
Maak praktische afspraken zijn nodig.
Maak dieย als de hormonen nog niet door je lijf gieren.
Niet erg romantisch, maar wel nodig om latere problemen en frustraties te voorkomen.

Weet je, het is net als bij een nieuwe relatie.
In het begin zet je het patroon.
En dat is later moeilijk te doorbreken.

In het begin heb je zin zijn/haar peertje te schillen.
Maar voor je het weet is het een patroon geworden en word je verwijtend aangekeken als je dat peertje niet zorgzaam van zijn velletje ontdoet en in sierlijke partjes op het bord legt

Zo is het ook met een nieuwe baby.
In het begin is er niets leuker dan als vrouw alles voor je baby te doen en zeg je al gauw: โ€Laat mij maar doenโ€, omdat je dat hulpeloze gedoe van je partner niet kunt aanzien.
Tja, alles moet geleerd worden.

Sinds 2 augustus 2022 kunnen beide ouders in het 1e jaar van hun baby 9 weken verlof opnemen, met 70% doorbetaling van het salaris.
Je kunt dit flexibel inzetten en bijvoorbeeld wekelijks een extra vrije dag nemen.
Dan krijgt je partner ook de kans een band met de baby op te bouwen, zonder jouw kritische op-en aanmerkingen.

Kies, als je je het maar een beetje kunt veroorloven, niet meteen en automatisch voor de minst verdienende partner.

Kijk hoe je jullie gezinsleven samen wilt inrichten.
Je wilt toch op langere termijn gelijke verdeling van zorgtaken, gelijke kansen op de arbeidsmarkt, opย financiรซle onafhankelijkheid en omย carriรจre?!

Dat is de beste investering die je als (nieuwe) ouders kunt doen.

Of wil jij met de gebakken peren blijven zitten?
Ongeschild…

——–

“Buiten winnen, is binnen beginnen.”
Heb jij wel eens nagedacht over de prijs die je betaalt -materieel en immaterieel- als je je onrustig, gefrustreerd en ontevreden voelt en toch de beslissing om “aan jezelf te werken” voor je uit blijft schuiven.

Af en toe heb je het niet meer, voel je dat je op het randje staat, denk je: “nu moet ik er iets aan doen”, maar de ellende gaat weer over, je haalt opgelucht adem en gaat weer over tot de orde van de dag.

En dan komt het vol op je af: relatieproblemen, depressie, burn-out, eenzaamheid, opvoedproblemen, weer geen promotie, die baan waar je in gevangen zit, ontslag.

Ik zeg niet dat je dit alles had kunnen voorkomen, was het maar zo.
Ik zeg wel dat je bewust had kunnen zien wat er aankwam, er mee om had kunnen gaan, op tijd actie nemen om het te voorkomen of verzachten.

Als je in je kracht en innerlijk vertrouwen had gestaan.
Als je je niet als een struisvogel had gedragen en je kop niet in het zand had gestoken.

Misschien is het tijd je hoofd uit dat zand te halen en te gaan ontdekken wie je werkelijk bent.
Vol kracht, zelfliefde, zelfvertrouwen, eigenwaarde.

Door eindelijk in jezelf te investeren en jezelf serieus te nemen, kun je veel van die ellende en torenhoge kosten voorkomen.
Want ook economisch gezien vallen de kosten van een investering in jezelf in tijd, energie en geld in het niet tegen de kosten van die burn-out en andere ellende.

Weet je hoe het komt dat je ( tot nu toe) jezelf niet belangrijk genoeg vond om een power coach of mentor in te schakelen en jezelf allerlei verhalen vertelde waarom dat geen goed idee was?

Hoe beter het met jou gaat, hoe beter het met je dierbaren gaat.
Als je “schroomt” om tijd, geld en energie aan jezelf te besteden, doe het dan voor hen!

Als mijn moeder gelukkig was geweest, had ik vast en zeker niet zoยดn rotjeugd gehad…

——–

Een echte leider vertrouwt haar/zijn mensen en geeft ze verantwoordelijkheid en een steuntje in de rug.
Een echte leider inspireert en motiveert.
Zo helpt zij/hij het bedrijf, de werknemers en zichzelf om te groeien.

——–

Niemand ziet hetzelfde.
Niemand hoort hetzelfde.

Jij denkt een duidelijke boodschap te hebben afgegeven.
Vergeet het maar.

Iedereen heeft zijn eigen filters en interpretaties.
Iedereen hoort en ziet wat hij/zij op dat moment wil horen of zien.

โ€œIk heb het je toch gezegdโ€ is dus een zinloze opmerking.
Hoe kun je weten of de ander jouw opmerking gehoord heeft zoals jij bedoelde?

Begin dit weekend eens op je gezin of vrienden te โ€œoefenen.โ€
Vertel ze op een rustig moment iets wat jij belangrijk vindt om te bespreken.
En vraag daarna, als in een spelletje, wat je nou gezegd hebt.

——–

Voor mij was de comfort zone mijn eigen gevangenis.
Een gevangenis waarin mijn potentieel opgesloten zat binnen vier muren.
Tot ik ontdekte dat de sleutel van mijn eigen gevangenis aan de binnenkant zit.

Als je dat eenmaal door hebt, zijn er twee mogelijkheden.
Of je draait de sleutel om en stapt naar buiten en groeit.
Of je stagneert binnen die vier muren.
Kies maar!

Begin klein.
Draag je horloge aan je andere pols.
Ontbijt met kaviaar of met je lievelingstoetje.
Maak een ander ommetje met de hond en zet een rode pet op.
Koop kleren in kleuren die je nog nooit hebt gedragen.
Nodig die stik vervelende collega uit voor een kop koffie met appeltaart.

Ga buiten die veilige, vertrouwde ruimte en doe iets waar je bang voor bent.
Of waarmee je je ongemakkelijk voelt.
Jij weet wel wat…

Ik geef je op een briefje dat je je daarna goed voelt over jezelf.
En daarna weer een stapje zet.

Als je blijft doen wat je altijd doet, krijg je wat je altijd krijgt.
Niets besluiten is ook een besluit.

——–

Maak even pas op de plaats.
Krul je op op de bank of maak een wandeling.

Bekijk jezelf en je leven van een afstandje.
Welke kant wil je op?

Wat wil je nou echt met je kostbare leven doen?

Wat zijn jouw eigen behoeften en verlangens?
En komen die wel aan bod?

——–

De godganse dag was ik bezig uit te leggen waarom ik iets zei of iets deed.
En waarom dat nou het juiste was om te zeggen of te doen.
Ik had er een dagtaak aan.

Ik hield niet op voor de ander uitgeput het moede hoofd in de schoot legde en zuchtend zei:โ€ Ja, Jessica, je hebt gelijk.โ€

En als ze hetย in hunย hoofd haaldenย dat niet te zeggen, ging ikย โ€œgewoonโ€ย door met uitleggen.

Tot ze boos, stilletjes, gefrustreerd, wanhopig, van me wegslopen of wegrenden.
De eerstvolgende keer dat ik ze zag, begon ik weer opnieuw.

Maarโ€ฆ-gek he?- mensen begonnen me te mijden.

Tot een medewerker eindelijkย haar moed verzamelde en eerlijk tegen me zei: โ€œGek worden we van dat uitleggen van jou.
Weet je, je wilt gewoon gelijk hebben. En dat noem jij uitleggen. Je bent super irritant.โ€

Eerst begreep ik er niets van en werd boos: “Ik leg toch alleen maar uit,ย dat is toch juist goed, communiceren.โ€
Ik ging uitleggen waarom ik uitlegdeโ€ฆ

Pas geleidelijk aan begon het tot me door te dringen dat ik het gewoon niet kon hebben als iemand er een andere mening op na hield dan ik.
Ze dachten verkeerd en moesten net zo denken als ik.
Mijn manier van denken en problemen oplossen waren immers de juiste.
Vond ik.

Ik wilde gewoon mijn gelijk krijgen met al dat uitleggen.

Doodvermoeiend.
En niet alleen voor mij…

PS Die medewerker heeft het heel ver geschopt, is nog steeds een goede vriendin en ik ben haar eeuwig dankbaar.

En jij?
Herken je jezelf als “uitlegger” ?


Mijn cliรซnte Marlene was al vaker bij een sollicitatie afgewezen.
Ze was 54 en ze dacht steeds vaker dat het door haar leeftijd kwam.
Ze werd er knap moedeloos van.
En onzeker.
Terwijl ze kon bogen op een prachtige staat van dienst.

Laten we eerlijk zijn: leeftijdsdiscriminatie is een feit.
Niet officieel maar wel in de praktijk.
Ondanks recente wetgeving.

De “Wet gelijke behandeling op grond van de leeftijd bij de arbeid” geldt vanaf januari 2020.
Als het geen Europese verplichting was geweest, was hij er niet eens gekomen.
Weer een voorbeeld van Nederland als โ€œHet Staphorst van Europa.”
Daarom kijken “ze” wel mooi uit om openlijk te zeggen dat je “te oud” bent.
Maar herken je dit: “Hmmm, wij laten het u horen. Het gaat wel om een jong, dynamisch team.”
Of zoiets…

Benadruk je wel zelfbewust je voordelen?
Vertel je over je (levens)ervaring en kennis?

Wijs je er op dat je eventuele kinderen groot zijn en dat 50+ , zoals uit allerlei onderzoek blijkt, veel minderย ziekteverzuim kent, niet in het hoogseizoen op vakantie hoeft of niet vastzit aan vaste tijden?

Vertel je dat je jongere werknemers kunt coachen?
Daar heeft de werkgever zelf vaak niet aan gedacht.
Vergeet dat niet, dat is echt een groot voordeel!
Zo bouw je in de mind van je potentiรซle werkgever nadelenย om tot voordelen.

Vertel je dat je graag nieuwe dingen leert?
Benadruk je voldoende je competenties voor de baan?

O ja, en zorg dat je LinkedIn profiel tot in de puntjes op orde is.
En zet er een goede professionele foto bij.

Praat nooit verontschuldigend over je leeftijd!

Ga oefenen voor de spiegel en/of met een vriendin.
Zet eerst al je argumenten goed op een rijtje en leer ze uit je hoofd.

En als je geen zelfvertrouwen en eigenliefde hebt, je jezelf klein houdt, je lijdt aan zelfonderschatting , je je een slachtoffer voelt of niet jezelf durft te zijn?
Sorry.
Dan kun je voor de spiegel gaan oefenen tot je een ons weegt.
Of je nu 34 bent, 44 of 54.
Dan boek je geen resultaat.

Neem dan als de wiedeweerga een Power coach (mij dus…) en vind je kracht en eigenwaarde!

Je bent 50+.
So what?

Laat je niet van de wijs brengen, blijf focussen op de functies waarin je kennis en ervaring hebt.
En word vooral niet zuur als het even tegenzit.
Hou vol!
Veel succes!

——–

In de Rode Hoed zei iemand tegen Yvonne Keuls bij een boeklancering:โ€ Moet jij zo nodig op jouw leeftijd nog een bestseller schrijven? Ben je niet te oud om het succes van je eigen boek na te jagen?โ€

Pardon?!

Tijdens een interview op Radio 1 zei de interviewer -op zich een aardige man- tegen mij:โ€ Waarom gaat u niet lekker borrelen op uw Spaanse terras in plaats van zo hard te werken?โ€
Ik voelde dat als leeftijdsdiscriminatie en zei dat ook.
Hij leek verbaasd.
Misschien was het mijn eigen projectie.
Hoop ik.

Er schijnt een Afrikaanse stam te zijn, waar elk jaarย โ€œde oudjesโ€ van 50+ in een boom moeten klimmen en dan gaat het hele dorp feestelijk aan de boom schudden.
Degenen die er niet uitvallen, mogen nog een jaar mee.
Wat er met de rest gebeurt vertelt het verhaal niet…

Rond 1977 werden vrouwen bij de Belgische vliegmaatschappij Sabena ontslagen als ze 32 jaar oud waren.
Ja, dat is natuurlijk ook heel oud.
De zaak kwam uiteindelijk bij de Europese rechter terecht.
De rechter gaf de vrouwen gelijk, in die zin dat mannen dan ook met 32 moesten worden ontslagen.
En daar had Sabena dan weer geen zin in, dus probleem opgelost.
Op papier tenminste.

——–

Je titel of opleiding maakt je nog geen leider.
Leiderschap heeft niets te maken met je sociale status, je macht, je bankrekening of in wat voor huis je woont.

Je bent een leider als je mensen kunt inspireren en motiveren om de beste versie van zichzelf te worden.
Dat kan op je werk zijn, maar ook thuis in je gezin of metย vrienden.
Goed voorbeeld doet goed volgen.

Je mooie woorden blijven praatjes als je je geen leider VOELT en er niet naar handelt.

Als jouw woorden en acties anderen inspireren om meer te dromen van grote doelen, meer te leren, meer te doen en meer te worden, dan ben je een leider!

Ben jij zoโ€™n leider?
Wat houdt je tegen?

——–

Als je een leider bent of wilt worden, is het je eerste taak goed voor je team te zorgen.

Als je mensen behandelt als objecten en je menselijkheid opzij schuift, ben je geen leider, maar een dictator.

Laat je niet als een marionet behandelen en neem je leven weer in eigen hand.

——–

Boekbespreking over mijn boek “1000 plaatsen 1 thuis” door Thomas Lepeltak, journalist van het Stan Huijgens journaal.

“Ik ken Jessica Larive al een aantal jaren.
Veel verhalen over deze onafhankelijke, flamboyante juriste deden de ronde in Europa en daar buiten.
Wie met het hoofd boven het maaiveldย uitsteekt…

Na een liefdeloos huwelijk liet Jessica zich door niemand de wet meer voorschrijven en leefde ze haar eigen leven zoals zij wilde.
Waarbij ze haar aandacht moest verdelen tussen haar werkzaamheden voor het Europarlement en haar kind.

Het was in een zwoele, tropische nacht op de dansvloer van een hotel in het Indonesische Sulawesi, dat ik Jessica voor het eerst ontmoette. Ik was daar als journalist – onder mijn pseudoniem Stan Huygens – toegevoegd aan een delegatie uit het Europees Parlement.
Jessica was de mooiste vrouw in dat gezelschap.
Wat een charisma en wat een krachtige uitstraling.

Jaren later belde ze mij op, om te vertellen dat zij een boek aan het schrijven was.
Een ambitie die door velen gekoesterd wordt, maar zelden leidt tot een succes.
Jessica wist me aangenaam te verrassen: de vrouw die 15 jaar als Europarlementariรซr in Brussel en Straatsburg werkte, heeft een goed leesbaar en boeiend werk geschreven.
De rode draad in het boek is haar zoektocht naar zichzelf en haar geluk.

Haarfijn legt ze het belang van Europa uit.
Nederland heeft de EU altijd links laten liggen en er dan ook nooit ten volle van geprofiteerd.
Ambtenaren uit Den Haag werden met een pakje brood naar Brussel gestuurd, waar de beslissingen juist bij een goede lunch in een uitstekend restaurant gemaakt werden.
Jessica heeft dat weten te veranderen.

Toch is โ€œ1000 plaatsen, 1 thuisโ€ geen saaie bloemlezing over Europa en politiek.
We krijgen eenย heel interessant kijkje achter de politieke schermen.

Ook haar liefdesleven wordt openhartig behandeld.
Regelmatig gieren de hormonen en proberen beroemdheden als Fidel Castro enย Valรฉry Giscard dโ€™Estaing afspraakjes met haar te maken in chambres separรฉes.
Jessica vertelde me dat Castro waardig reageerde en zei: โ€œU moet meer uit uw hart leven.โ€
Giscard dโ€™Estaing zei beledigd: โ€U bent een ijskonijn.โ€

Ondanks alle succes dat zij behaalt en het feit dat de VVD haar terug wil hebben in Den Haag (voor een staatssecretariaat of zelfs ministerschap), weet Jessica haar bestemming niet te vinden.

Ze reist heel de wereld over, maar voelt zich nergens thuis.

Uiteindelijk geeft ze geld en status op en besluit het roer volledig om te gooien.
Typisch Jessica om haar eigen koers te varen.

In haar goedlopende Spaanse โ€œAtalantacenterโ€ ontvangt ze nu mensen die geestelijk en lichamelijk de batterij komen opladen.
Deze vrouw met grote innerlijke kracht, ervaring en vele diplomaโ€™s is de aangewezen persoon om anderen te helpen in hunย kracht te komen.
Amsterdam, Thomas Lepeltak”

PS Sinds 2020 is het NIET MEER MOGELIJK een week op mijn Spaanse centrum “los” te boeken. Dat is nu onderdeel van mijn jaartraject.

——–

Zou je het leuk vinden als ik je zei:”Over 10 jaar is je leven nog exact en precies hetzelfde als nu.”
Nee toch?

Waarom zijn weย dan zo bang voor verandering?
Soms stoppen we al onze energie in het vasthouden van de bestaande situatie.
Misschien is die situatie wel stik vervelend en akelig.
Maar ze is wel vertrouwd…

Nu pas snap ik waarom ik, na een jeugd met een agressieve vader, belandde bij een agressieve echtgenoot.
“Lekker “vertrouwd.
Vervelend of naar is immers ook vertrouwd.
Je weet in elke geval waar je aan toe bent.
Verspilde jaren.

Doe jij dat ook in je werk?

Hoe komt het dat we niet beseffen en vertrouwen dat er iets veel beters op ons wacht?
Is het angst voor het onbekende?

Precies op het moment dat jij besluit dat je een ander, beter leven wilt, begint het universum mee te werken.

Het is nooit te laat om je leven te veranderen en te zijn wie je wilt zijn.

Dan vind je het doel waarvoor je op deze planeet bent.

Nee, ik ben geen zweefteef, ik heb het ondervonden.
Ik ben praktisch, met beide benen op de grond.

Ik heb ontdekt dat, als je verlangen groot genoeg is er geen belemmeringen zijn die je niet aankunt.

Echte verandering, of liever echte groei komt uit een diep niveau van zelfbewustzijn.
Iedereen heeft dat bewustzijn in zich.

Het is verstopt geraakt.
Hetย zit bedekt onder de BREINBLUBBER van al die angstige praatjes van je hoofd.

Wil je je authentieke kracht vinden?
Forever VRIJ zijn?
Doe dan mee aan mijn jaartraject!

——–

Je bent door niets gebonden behalve door je overtuigingen
Je vrijheid ligt niet buiten je, maar in je.
De sleutel van je gevangenis zit aan de binnenkant.
Of vind je dat ik maar wat klets?
PS Ik heb het alleen maar over jou, niet over een ander.

——–

We vertellen elkaar de godganse dag verhalen.
En als niemand luistert vertellen we ze aan onszelf.

Daar is helemaal niks mis mee.

TENZIJ JE ZE GELOOFT.

Hoe vaker je ze vertelt, hoe meer je ze gaat geloven.

En wat jij gelooft, gaat in je systeem zitten en is voor jou waar.

Je geeft ze macht over jou door erin te geloven.

Neem afscheid van de verhalen die je verhinderen
voluit te leven.

Neem afscheid van de verhalen die je saboteren en die je tijd, geld en energie kosten.
Dan gaan de gordijnen open en kan het licht binnenstromen!

——–

Soms loopt het niet zo lekker in de samenwerking, of je nu leider bent of niet.
Misschien heb je wat aan mijn โ€œwerkregels.โ€

1. Neem de tijd voor 1 op 1 gesprekken, plan die in. Spreek met elkaar af wat je van elkaar kunt verwachten.
Neem het voortouw en laat je zien.
De kans dat de ander zich dan ook laat zien is veel groter dan je denkt.
Zo kun je misverstanden., teleurstelling en frustratie beperken.

Doe in dat gesprek echt je best de ander te laten uitpraten.
Wacht een minuut (dat is heel lang) als je denkt dat de ander is uitgepraat.
Draai dan nog 20 rondjes met je tong in je mond… Vaak komt na die stilte pas het belangrijkste.

2.Blijf onpartijdig.
Luister naar iedereen en zoek raakvlakken.
Doe niet mee aan geroddel, hoe verleidelijk ook.

3 Zeg sorry als je een fout hebt gemaakt.
Excuses maken is veel beter dan je fout ontkennen.

4.Geef geregeld een eerlijk compliment.
Als je inhoudelijk ingaat op de prestatie, komt de pluim nog beter binnen.

5 Kies zorgvuldig je communicatiemiddel.
Voor iedere boodschap zoek je uit wat het beste werkt bij die ene collega: mailtje, app ,telefoontje, even langs lopen.

6 Geef niet op, juist niet bij collegaยดs met wie het lastig communicen is.
Blijf bruggen bouwen.
Focus op de overeenkomsten, niet op de verschillen. Misschien heb je wel een gemeenschappelijke hobby of allebei een kind met problemen.

Je werkt tenslotte aan hetzelfde doel.
Succes!

——–

Na 8 maanden in haar nieuwe baan begon mijn cliรซnte Esther zich onrustig te voelen.

Ze was vol vuur en passie begonnen.

Ze voelde dat de bedrijfscultuur langzaam begon te veranderen en van inspirerend afzakte naar een beetje giftig.
Het was heel subtiel.
Lag het aan haarzelf?
Verbeeldde ze het zich alleen maar?
Ze twijfelde.

Ze stelde het voorzichtig aan de orde bij de nieuwe baas.
Welnee, dat verbeeld je je maar. Niks aan de hand,” kreeg ze te horen.

Toch voelde Esther haar enthousiasme afnemen, ze verloor haar vuur en passie, hield haar hoofd onder de radar en begon rond te kijken naar een nieuwe baan.

Als gepassioneerde mensen rustig worden, is het uitkijken geblazen voor de organisatie.
Dit gebeurt niet in 1 klap.
Het is altijd een combinatie van grote en kleine dingen die langzaam het bedrijf binnensluipen.

Als de leider dit wegwuift en negeert, is het vaak einde verhaal.
Dan zijn die eerst zo enthousiaste mensen binnen de kortste keren vertrokken.
Net als Esther.

En de leider heeft het nakijken.

Als zij/hij niet echt luistert naar het team, hun meningย niet vraagt, geen nieuwe uitdagingen aanbiedt en niet zorgt dat ze hun vibe houden, heeft de leider op deze krappe arbeidsmarkt het nakijken.

Zij/hij raakt groot talent kwijtย en moet het doen met middelmatigheid.

Heb jij dit ook meegemaakt?

——–

Beijing en omgeving zijn nog steeds een gesloten boek voor me.
Dan, na 3 dagen van 12 uur per dag vergaderen op deze Wereld Vrouwen Conferentie, komt Erica naar me toe: โ€œGa je mee naar de Chinese Muur? Ik kan me even vrijmaken, jij ook, ja toch?โ€
Natuurlijk kan ik dat, niemand is onmisbaar.
Erica heeft een auto met chauffeur.

Na een tijdje vraagt ze hem in het Chinees om even te stoppen.
De man rijdt onverdroten door.
Naar een vrouw hoef je niet te luisteren?

Ze tikt hem voor de 3e keer op de schouder en zegt nadrukkelijk:”Stop nu!”
Eindelijk geeft hij gehoor aan haar vraag.
Langs de weg zijn kleine lage huisjes.

Ze roept een paar zinnen in het Chinees.
Een groepje mensen komt naar buiten.
De Chinezen beginnen te knikken en maken uitnodigende gebaren richting huisje

Ik kijk even achterom naar onze chauffeur.
Een regeringsvertegenwoordiger die hem ontsnapt en rechtstreeks contact met niet door het regiem uitgekozen mensen heeft, kan hem zijn kop kosten.
Ik heb geen medelijden met hem- hij is vast chef van de veiligheidsdienst – en ik denk niet dat hij van plan is met Erica op de vuist te gaan.

In een hoek van de kamer liggenย opgerolde matrasjes en netjes gevouwen beddengoed.
In een andere hoek staat een kook pit met daarboven keurige rijen potten en pannen.
Meubilair als in een poppenhuis.
Het ruikt indringend naar kruiden.

We worden uitgenodigd te gaan zitten.
Op piepkleine krukjes.

De kamer heeft zich inmiddels gevuld met de halve bevolking van China
Ik zie uitgerekte nekken en kindjes op de schouders.
Buiten staat een lange rij mensen.

Dan begint Erica te lachen en steekt uitnodigend haar rechter blote arm omhoog.

Wat is hier aan de hand?
Gaat ze een zwemdemonstratie op het droge geven?
Een van de Chinese dames staat op en loopt naar haar toe.
Aait ze Erica ยดs arm?

Dan pakt ze een stuk vel tussen duim en wijsvinger, begint verschrikkelijk te giechelen, heel hoog, en laat los.
Erica lacht mee en houdt opnieuw uitnodigend haar blote arm in de lucht.
Een tweede vrouw staat op en doet hetzelfde, alleen durft deze te knijpen in Ericaยด s vel.
Dan volgen nummer drie en vier.

Als de vrouwen om ons heen aanstalten maken ook een knijpje in haar arm te geven, ze gaan zowaar in de rij staan, steekt Erica daar een stokje voor.

Ze zegt iets in het chinees.
Het moet een leuke grap zijn, want iedereen begint te giechelen, met de hand voor de mond, de mannen ook.

We gaan staan, de menigte wijkt uiteen en vriendelijk lachend en wuivend als de Koningin met haar hofdame wandelen we terug naar de auto.

Erica slaakt een voldane zucht. โ€œHe, daar had ik me nou de hele tijd op verheugd, lekker even met gewone mensen kletsenโ€.

Ik vraag wat er nou precies aan de hand was.
โ€œO, een van de vrouwen vroeg of ze even mocht voelen aan mijn arm, ze had nog nooitย ย โ€œ stevig blank vleesโ€ gevoeld.
Nou en daarna vroeg ze of ze mocht knijpen, en ik zei waarom niet?โ€.
Precies, waarom niet.

uit mijn boek “1000 plaatsen 1 thuis.”

——–

Dit artikel is geschreven door mijn cliente Francine Meijerink
Doodeng en om dit te delen, maar ik doe het toch.
“Kwetsbaarheid maakt je mooi”,ย Brenรฉ Brown

De afgelopen jaren waren voor mij zowel zakelijk als privรฉ pittig. Onder het motto “vallen, opstaan en weer door”, ging ik altijd door. Opgeven was geen optie, het staat (stond) voor mij als synoniem voor falen. Ook corona heeft mijn bedrijf geraakt.

Vorig jaar had ik de stap naar Francine 2.0 gezet, met zelfreflectie en een aantal gesprekken met lieve mensen om mij heen, waar ik ontzettend dankbaar voor ben. Ik stortte mijzelf volledig op zaken waar ik energie van kreeg. En ontdekte dat ik meer dingen leuk vind om te doen dan mijn eigen vak. Ik kreeg waardering. Dat was nieuw! Ik ging weer stralen en bloeide weer helemaal op…dacht ik.

Tot dat ik afgelopen voorjaar mijn fysieke klachten zo toenamen dat ik op een zaterdagavond – na een volleybal wedstrijd – bij de Huisartsenpost zat. Mijn lichaam gaf aan, nu is het genoeg. Je hebt lang genoeg “alle ballen in de lucht gehouden”. De huisarts zei uiteindelijk “Francine, je staat voor iedereen klaar, je helpt iedereen verder, je vergeet jezelf, je bent alleen al zover gekomen. Hulp vragen is niet erg”. Het door mijn huisarts voorgestelde traject van traumaverwerking binnen een GGZ traject zag ik echter niet zitten. Ik weet wel wat er allemaal in de loop van de (40) jaren is gebeurd. “Ik wil vooruit en niet achteruit”, zei ik tegen de arts. Al leefde ik – denk ik nu – al jaren in de verleden tijd. Als…dan. Ik wilde naar leven in het nu. Ik nam de regie over mijn eigen leven. Ik ging al dan niet gedwongen minder uren op mijn kantoor aan het werk.

Een aantal maanden hiervoor had ik via dit medium contact gehad metย Jessica Larive. Ze wilde destijds graag een connectie. Ze coacht topvrouwen, vrouwen in corporate business . Ik dacht toen nog, dat is toch niet voor mij…”ik ben toch geen topvrouw en mijn bedrijf is geen corporate business”.

Echter ik had metย Jessica Lariveย een click en zij met mij, het voelde aan beide kanten vertrouwt. Ik durf(de) met haar dit traject aan. Ze woont en werkt in Spanje, ver buiten mijn eigen netwerk, dat voelde – voor dit traject – ook goed. En ondanks dat mijn jaartraject afgelopen mei is begonnen, merk ik nu al verandering. Het traject is pittig. Ik kom mezelf in allerlei opzichten ontzettend tegen. Ik laat alle emoties die erbij horen maar gebeuren. Ik durf te vertrouwen dat het goed komt en dat ik er sterker uitkom!

Het is – nu al – meer dan de moeite waard!

Op naar Francine 3.0!

——–

Ik was me niet bewust van mijn echte probleem.
Ik voelde me onbestemd, vaag ontevreden, onrustig en dacht dat het aan concrete dingen, mensen, omstandigheden buiten me lag.

Ik douwde dat gevoel stelselmatig weg en “vergat” het dan weer.

Als dat rotgevoel me dan weer lastig viel dacht ik: Komt door mijn man, mijn drukke werk, die knullige baas, mijn kind, mijn gezondheid, een vervelende vriendin, die zeurende buurvrouw, die jaloerse collega, mijn verstopte afvoer, de kilo’s te veel, die klussen die maar blijven liggen.
En dan ging ik daar bij tijd en wijle aan knutselen.
En voelde me weer even goed.

Mijn fulltime hobby was iedereen te veranderen.
Naar hoe ik dacht dat ze moesten zijn en denken.
O ja, ze moesten vooral zo denken als ik.

ALS mijn man nou…..,dan word ik gelukkig.
ALS mijn baas nou….,dan word ik gelukkig.
ALS mijn moeder nou…,dan word ik gelukkig.
ALS mijn collega nou…., dan word ik gelukkig.

Mezelf veranderen, dacht ik daaraan?
Leren anders te kijken?
Op zoek gaan naar mijn innerlijke vrede en kracht?
Nee, dat kwam eerlijk gezegd niet in me op.

De onrust, de ontevredenheid begon steeds meer te knagen.
Ik voelde me steeds meer opgejaagd en gestrest.

Een coach of mentor nemen?
Nee, hoor, dat had ik niet nodig.
Ik kon het alleen wel af.
Het lag immers aan al die anderen.

Herken je dit?
Misschien een beetje?

Zit je in de gevarenzone?
Of denk je van niet en ga je weer een opleiding volgen, op vakantie, verhuizen, verbouwen, een nieuwe relatie, misschien toch nog een kind, een andere baan?

Als je nu boos op me wordt, vraag je dan af waarom je boos wordt.

Als je dat wilt, gaan we samen op onderzoek.
We overleggen welke stappen je kunt zetten.
Je gaat op je dooie gemak en in je eigen tijd de lessen doen die ik je aanraad, met video’s en podcasts, met lol en relativeringsvermogen.
Elke maand hebben we een 1 op 1 coaching, waar je alles op tafel kunt leggen.

Daarom is het een jaartraject, zodat je geleidelijk aan de nieuwe ideeรซn in je opneemt, integreert in je leven, je echte zelfvertrouwen (terug)vindt, transformeert naar wie je werkelijk bent.
En gelukkig wordt, net als ik.

En dan is er ook nog een fijne week in Spanje met anderen die hetzelfde traject hebben afgelegd

Investeren in jezelf om dat nare, misschien onbestemde gevoel eindelijk forever en eeuwig en altijd kwijt te raken?
Gerichte actie ondernemen waardoor je je potentieel en je talenten ten volle gebruikt?
Niet meer BUITEN je zoeken, maar BINNEN je vinden?

——–

Kartonnetjes had ik altijd bij me als ik een spreekbeurt moest houden.
Met steekwoorden.
Een paar zinnen.
Cijfers.
Voorbeelden van EU projecten uit de regio.
Dat soort dingen.Zonder mijn kartonnetjes zou ik door de mand vallen.Dat wist ik zeker.

Dan ziet iedereen dat ik dit niet kan.

Daarom bereidde ik me altijd extreem goed voor.
Nee, ik was absoluut geen control freak, hoe kom je er bij.
Herken jij dat?

Om 1800 sprong ik in mijn auto, veel eerder kon ik niet weg uit de Brusselse stemzaal.
Op weg naar De Groene Kip in Heiloo of Het Zwarte Schaap in Groningen.

Mind you, zonder Tom Tom. Wel wegenkaarten, stadsplattegronden.
En mijn kartonnetjes.

Stilstaan tussen Brussel en Antwerpen.
Gesneden half bruin en een appel op de passagiersstoel.
En met een beetje geluk een flesje water.

Meestal was ik net op tijd om lippenstift op te doen, mijn haar te kammen, een plas te doen en nog een snelle kop koffie te krijgen.

Tot die keer.
Teveel opstoppingen.
De Kwakende Kikker in Alphen a/d Rijn was onvindbaar.
Een lieve fietser die mijn wanhoop zag, was voor me uit gereden.
Ik wil nog steeds trouwen met die man.

38 Minuten te laat kwam ik binnen hijgen.
Verwijtende gezichten.
Geen koffie.
Meteen beginnen.

Waar waren mijn kartonnetjes?
In de auto, die op10 minuten lopen geparkeerd stond.

Dit was het moment van de waarheid, besefte ik.
Na 11 jaar en drie maanden zouden ze ontdekken dat die Larive een bedrieger was.

Ik begon en gooide mijn glas water om.
Toch groeide mijn zelfvertrouwen.
Goh, het ging eigenlijk best goed.
Nee, ik kwam niet met voorbeelden over EU steun in de regio.
Ik geloof niet dat ze dat misten.

Zonder kartonnetjes werd ik steeds enthousiaster.
Je kunt dan zo lekker met je armen maaien.

Sindsdien had ik, alleen voor de zekerheid, nog maar een 1 kartonnetje bij me.

Heb jij ook ontdekt, omdat het opeens moest, dat je veel meer kunt dan je dacht?

——–

Natuurlijk ben je het niet altijd eens met elkaar. Hรจhรจ.
In vele gevallen is dat zelfs uitermateย gezond.
Zelfs het leiderschap ter discussie stellen kan helemaal geen kwaad. Zolang de discussie maar respectvol is.

De effectiefste teams schromen niet om het met elkaar oneens te zijn. En hun diverse opinies aan elkaar te toetsen. En naar elkaar te luisteren.

Klinkt zo logisch. Maar is de praktijk bij jouw organisatie of bedrijf ookย zo?

We zijn behoorlijkย geconditioneerdย om te denken dat iedereen het altijd met iedereen eens moet zijn.
En als je dat dan niet bent en je mond opentrekt ben je “een troubleshooter”, een bitch of agressief.

Het slechtste wat een bedrijf kan doen is een leider steunen die zich omringt met Ja knikkers.

Is jouw werkomgeving veilig genoeg om je mening te durven geven en tegen de stroom in te zwemmen?

——–

Kon dat dan.
Het ene ogenblik is alles goed en veilig.
Het volgende moment loop je rond als in een aardbeving.

Hij laat niets van zich horen, komt ook geen spullen halen.
Na tien dagen bel ik hem op: โ€ Je hebt een kind, hij moet je zien.โ€

Hij komt tot de voordeur.
Nathan wordt van mijn armen in de zijne overgeheveld als een pakketje.
Hij kijkt me niet aan.

Ik zie Franse Claire in de auto zitten, teer en fragiel, elegant..
Ik wil hem krabben, zยดn hele gezicht open krabben, dan mag Claire de bloederige strepen verzorgen.
Ik wuif naar haar.

Weken later worstel ik om de deur open te krijgen met een slapende baby in mijn armen.
De treinreis naar mijn ouders in Amstelveen was vermoeiend.
Een doordringende stank van hete olie slaat me in het gezicht.

Danย weet ik het.
Hij komt niet meer terug.
Hij zal me nietย met tranen in de ogen om vergiffenis smeken: โ€œJij bent mijn liefste, kun je me vergeven?

Samen hadden ze fondue gegeten.
Ons maal, in ons huis.

Mechanisch zet ik de tuindeuren open tegen de penetrante olielucht.
In de donkerte van de kleine stadstuin zie ik witte vlekken wapperen.

Natte lakens dansen aan de lijn.
Dan huil ik voor het eerst in weken diep van binnenuit, ik brul.

Woedend ruk ik de lakens van de lijn, smijt ze op de grond, draai mยดn hakken er in rond, scheur ze in stukken, snuit er driftig mยดn neus in, prop ze in de vuilnisbak.

Ik heb geen idee hoe het verder moet.

uit mijn boek “1000 plaatsen 1 thuis.”

——–

Over mijn boek
“In deze autobiografie in romanvorm “1000 plaatsen 1 thuis” beschrijft Jessica Larive openhartig haar roerige leven.
Nadat haar vader is vermoord in Nederlands Indiรซ keert ze met moeder en broertje terug naar Nederland.

Na een bizarre en eenzame jeugd verruilt ze op haar twintigste haar flamboyante jeugdliefde voor een veilig huwelijk.
Ze vertrekt met haar man naar Angola en het Midden Oosten en voltooit vanuit het verre buitenland haar rechtenstudie als verzet tegen de haar opgelegde traditionele rol. In Beiroet krijgt ze haar kind.

Als haar man met de Noorderzon vertrekt, moet ze met een nog niet gebruikte bul en een peuter van anderhalf zelf de kost verdienen.
De lezer leeft mee met haar strijd als alleenstaande moeder in de jaren zeventig en maakt mee hoe ze elf jaar later in het Europees Parlement wordt verkozen als Europarlementariรซr voor de VVD.

Ze moet haar eigen plek veroveren in een mannenbolwerk vol politieke intriges. En dat in een tijd dat werkende moeders in topfuncties zeldzaam zijn.

Ze ontmoet vele groten der aarde, zoals de Dalai Lama, Fidel Castro en Richard Gere, reist de halve wereld af en beleeft intrigerende avonturen in Guatemala, India en Tibet. Ook de VN wereldvrouwen conferentie in Beijing met Erica Terpstra passeert de revue.

Ze heeft forse kritiek op de Europese ommezwaai van Frits Bolkestein.
Dit boek geeft veel meer dan een klein kijkje in de Europese keuken en de politiek.

Vijftien jaar lang werkt ze met passie in het Europees Parlement en houdt zich o.a. bezig met vrouwenrechten,
mensenrechten, sociaal beleid, onderwijs, cultuur, economie en de Europese munt.
Ze raakt verwikkeld in een schandaal en maakt zich zorgen over het steeds kleiner wordende draagvlak voor de Europese samenwerking.

Ze ontmoet haar jeugdliefde opnieuw en begrijpt niet waarom ze er met de mannen in haar leven steeds opnieuw een potje van maakt.

Ze begint zich steeds vaker af te vragen of ze het roer niet volledig om moet gooien.
Geld, status, macht, roem, mannen, het voldoet voor haar niet meer.
Het is ontoereikend.
Er moet meer zijn, veel meer.

In 1998 laat ze de klaarstaande zetel in de Tweede Kamer aan haar neus voorbijgaan met een beloofd zicht op een positie in de regering, evenals een hoge baan als Europees ambtenaar of als burgemeester.

Ze besluit alle schepen achter zich te verbranden, stapt eind1999 uit de politiek en gaat op zoek naar haar bestemming.
Ze vertrekt naar Spanje.

Ze heeft een droom en daar gaat ze voor.
De lezer maakt mee hoe ze totaal opnieuw begint en haar grote droom realiseert.

Jessica omschrijft in haar boek haar zoektocht naar het โ€˜echteโ€ en naar zichzelf.

“Wie voor zichzelf een vreemde is, kan geen thuis vinden. Waar zij ook zoekt.”

———-

Natuurlijk moeten foute mannen worden aangepakt, maar voor de rest denk ik: zorg dat je weerbaarder bent

Annemarie Van Gaal is een vrouw die staat voor verantwoordelijkheid nemen.

Over deย #MeยญToo-beweging: “Die gaat naar mijn smaak te ver. Natuurlijk moeten foute mannen worden aangepakt – dan heb ik het over machtsmisbruik, aanranยญding of verkrachting – maar voor de rest denk ik: maak vrouwen weerbaarยญder. Te beginnen op de basisschool. Leer meisjes daar al een weerwoord te geven. Het zijn geen buitenaardse weยญzens die op je af komen en bezit van je nemen, het zijn gewoon brutale manยญnen. Reageer moedig en ga door met je leven. Besteed er niet al je tijd en energie aan. Dat is zonde.”

‘ALS JE EEN DICKPIC KRIJGT, HANG DE FOTO DAN OP HET PRIKBORD MET DE NAAM VAN DE AFZENDER ERONDER. DAT ZAL HEM LEREN’

“Als het om kleine dingen gaat, een foute opmerยญking of een arm om je schouders, dien de man in kwestie dan van repliek en flikker het daarna over je schouder.

Slachtofferschap kost veel te veel energie.
Nee, ik bagatelliseer dit soort zaken niet, maar ik heb er moeite mee als geยญbeurtenissen van dertig of veertig jaar geleden worden opgediept. Blijf niet in de slachtofferrol steken, is mijn advies. Dat is misschien wel het geheim van gelukkig ouder worden: verval niet in de slachtofferrol.

Dat gebeurt in de huidige maatschappij veel, te veel menยญsen vinden zichzelf zielig. De tijd en moeite die je daarin steekt, zou je moeยญten gebruiken om dingen voor jezelf op te lossen en beter te maken.
Slachtยญofferschap kost veel te veel energie.”

——–

Ieder heeft een reis met het doel de schoonheid van binnen te ontdekken.
Welke bezigheden ย resoneren met mijn hart, voelen dus goed?
Wat past echt bij me?
Wat beroert en ontroert me?
Wat zijn mijn diepste drijfveren?
Wat is mijn passie, mijn werkelijk verlangen, waar word ik gelukkig van?

Wil ik door bezieling en passie worden uitgetild boven eigenbelang en zelfbehoud?
Wil ik me laten gebruiken voor iets groters dan mezelf?

Wil ik dat het gaat waaien in mijn hart?

Hoe wil ik mijn leven invullen?

Daarvoor wil ik luisteren en stil zijn en mezelf serieus nemen.
Ik vertrek van binnenuit.
Ik ben stil.

Ik zet mijn antennes op iets hogers dan mezelf, dan denk ik aan wat ik in de wereld wil doen en wat ik wil zijn.

Ik ben duidelijk en niet bescheiden.
Ik denk niet aan praktische beperkingen.

Er bestaat geen gelukkiger mens dan die zijn eigen melodie mag zingen.

——–

Waarom krijg je die baan niet?
Je weet zeker dat je geschikt bent voor die baan.
Maar waarom krijg je hem dan niet?

Het laat een vervelend gevoel achter.
Je belt en vraagt om de reden.
In 9 van de 10 gevallen krijg je geen of een nietszeggend antwoord.
In de 2 gesprekken die je met ze hebt gevoerd liep het toch zo lekker? “Ja, je was de 2e maar die ander had net meer ervaring of paste beter in het jonge dynamische team.”( Pardon, bedoelt u dat ik te oud ben, ik ben 32….)

Nou was ik maar een piepklein baasje.
Ik had een budget voor drie assistenten.
Tenminste, dat vond ik.
Sommige collegaยดs hadden voor hetzelfde geld 6 PAยดs (Personal Assistant), die dus de helft van mijn assistenten verdienden.

Natuurlijk nam ik principieelย alleen maar vrouwen aan.
Zoยดn PA- baan bij een politicus in Brussel was erg geliefd als opstap naar meer.

Ik had al een paar keer iemand ingewerkt.
Kost veel tijd.
En als ze dan eindelijk, zo na een jaar, het klappen van de zweep kenden, trokken zeย weer verder.

Dus ik begon te selecteren op de minder ambitieuze vrouwen. Misschien doe ik het werk wat ik nu doe -ambitieuze vrouwen naar hun top helpen- wel uit schuldgevoel…:)

Ik had zo mijn trucjes.
We zaten met zijn vieren in een klein kantoortje.
Tijdens zoยดn gesprek vroeg ik mijn PAยดs koffie in de kantine te gaan drinken.
Dan liet ik ze mij bellen, terwijl ik zorgde in een andere hoek van het kantoortje te zijn en de sollicitant voor mijn bureau zat.
Nam ze de telefoon op of liet ze hem hulpeloos rinkelen? Wat zei ze bij het opnemen? Hoe handelde ze het gesprek af?
Mijn assistenten speelden dan aan de telefoon graag een lastige lobbyist die zich niet liet afschepen of een Franse kernenergie deskundige die alleen maar Frans sprak.

Iedere sollicitant had een universitair diploma – vaak Europese studies-ย en sprak een paar talen.
Dus daarop kon ik niet selecteren.

Uiteindelijk nam ik ze aan als ik ze aardig vond en dacht dat ze in het kleine team pasten.
Zo simpel was het.
Vaak vroeg ik bij twijfel Heleen, hoofd van mijn kantoor die 9 jaar bij me is gebleven, even mee te praten en volgde dan haar advies.

Ik weet nog dat er eentje was die in vuur en vlam stond voor het verzamelen van peper -en zoutvaatjes. Die nam ik niet aan.
Een ander die razend goede ideeรซn had voor benadering van de pers nam ik wel aan. Ze presteerde niets.

En als de “afgewezenen” dan belden om te vragen waarom ze de baan niet hadden gekregen, stond ik meestal met mijn mond vol tanden.
Ik wist het gewoon niet. Ik had mijn gevoel gevolgd, maar hoe leg je dat uit?

——–

Niemand kan alles.
De sterkste business drijft op zijn slimste mensen- niet op 1 persoon.

Sterke leiders hoeven niet het laatste woord te hebben.
Integendeel, ze luisteren naar het team, stellen de goede vragen, en geven iedereen de kans zijn/haar zegje te doen.

In plaats van alles zelf te doen, vinden ze mensen om het beter te doen dan zij.
Als ze dieย gevonden hebben doen ze een stapje terug en focussen op hun kracht, zoals het team leiden en de toekomst van het bedrijf plannen.

Grote leiders zijn geen betweters die de ander de loef wil afsteken.

Ze geven het toe als ze ongelijk hebben en willen oprecht leren van anderen.

Uiteindelijk gaat het ze er niet om de slimste te zijn.
Het gaat ze erom een team te bouwen met de intelligentste en beste mensen die ze kunnen vinden.

Het gaat ze erom hun mensen te inspireren om in het onmogelijke te geloven.

——–

Vind jij Ivana Trump een succesvolle vrouw?
De ex-vrouw van Donald Trump, Ivana Trump, is op 73-jarige leeftijd overleden. De vrouw staat vooral bekend omwille van haar turbulente relatie met de voormalige president en de vechtscheiding die volgde. Maar wie was โ€˜de vrouwelijke Donald Trumpโ€™?

โ€œOnze moeder was een ongelooflijke vrouw – een kracht in het bedrijfsleven, een atlete van wereldklasse, een stralende schoonheid en een zorgzame moeder en vriendin. Ze was een overlever. Ze vluchtte voor het communisme en omarmde dit land. Ze leerde haar kinderen over doorzettingsvermogen en hardheid, medeleven en vastberadenheid. Ze zal erg gemist worden door haar moeder, haar drie kinderen en tien kleinkinderen.โ€ Zo maakten Donald Junior, Ivanka en Eric donderdag het overlijden van hun moeder bekend.

Het merendeel van haar leven stond ze bekend als mevrouw Trump maar eigenlijk werd ze in een klein Tsjechisch dorp geboren als Ivana Zelnรญฤkovรก. Om aan de communistische levensstijl te ontsnappen, ging ze een schijnhuwelijk aan met een Oostenrijkse ski-instructeur Alfred Winklmayr. Het platonische huwelijk hield een jaar stand, net lang genoeg om in 1972 de Oostenrijkse nationaliteit te verwerven.

Toen ze in 1976 samen met enkele andere modellen aan het werk was in New York City, botste ze er op vastgoedmakelaar Donald Trump. Tegen april 1977 waren de twee getrouwd. Zij werd een intrinsiek onderdeel van de Trump-onderneming. Ze was betrokken bij de Trump Tower, de renovatie van het Grand Hyatt hotel en de constructie van het Trump Taj Mahal casino in Atlantic City.

De Trumps leken elkaar goed in evenwicht te houden. Ze werd omschreven als een charismatische carriรจrevrouw – de vrouwelijke Donald Trump. Ronald en Nancy Reagan behoorden tot hun kennissenkring. Tot er een abrupt einde aan kwam in 1989. Op de skilatten in Aspen kreeg Ivana lucht van de affaire van haar echtgenoot. Het was de vijftien jaar jongere Marla Maples die zichzelf kwam voorstellen aan Ivana. โ€œHallo, ik ben Marla. Ik hou van uw echtgenoot. En jij?โ€ Het kwam tot een ouderwets handgemeen tussen de vrouwen.
Ivana wandelde uiteindelijk weg met 14 miljoen dollar, een villa met 45 kamers, een appartement in Trump Plaza en een maand per jaar mag ze Donaldโ€™s buitenverblijf Mar-a-Lago gebruiken.

Ook bleef ze niet bij de (dure) pakken zitten. Ze startte een modelijn met kleding, juwelen en andere schoonheidsproducten die vooral via teleshopping verkocht werden. Ze schreef ook verschillende boeken over de liefde en over opvoeding. Ze presenteerde het reality programma โ€˜Ivana Young Manโ€™, waar een vrijgezelle dame op zoek gaat naar een jongere man.
In 2008 trouwde ze een vierde maal. Deze keer met de Italiaanse acteur Rossano Rubicondi. Zij was op dat moment bijna 60, hij amper 35.
Ivana stierf in juli 2022 73-jarige leeftijd.. BRON: Nina Bernaerts, Nieuwsblad.

——–

Hoe weet ik wat ik weet?
(Oftewel: waarom zou jij als vrouw die het onderste uit je kostbare leven en je werk wilt halen, met mij samenwerken)

1.Omdat ik – jaren als alleenstaande moeder- heb gewerkt als jurist, heb ik de “witte mannen cultuur” goed leren kennen.
Ik heb geleerd er mee om te gaan zonder omver te worden geblazen.
Zonder mezelf te verloochenen.
Jij hoeft niet door al die ellende en valkuilen heen als we gaan samenwerken

2. Ik heb een boek geschreven over mijn leven, waardoor ik vanuit de helikopter naar mezelf kon kijken. Daar heb ik veel lessen uit getrokken die ik weer op jou overbreng.

3.Ik ben vijftien jaar lid van het Europees Parlement geweest.
Daar zette ik me in, naast financiรซn, economische zaken en onderwijs, voor de positie van de vrouw.
Wij waren (en zijn) HET STAPHORST VAN EUROPA.
Nu is dat niet meer in wetgeving, maar wel in mentaliteit.
Ik leer je daarmee constructief en efficiรซnt om te gaan.

4.Daarna heb ik me omgeschoold en ben yoga-meditatie- coaching- en persoonlijke ontwikkeling leraar geworden.
Die studies hebben me alles geleerd wat ik veel eerder had moeten weten.
Dan was ik een stuk beter, efficiรซnter en gelukkiger geweest in mijn werk. Met veel meer lol en minder stress.
Ook dat zal ik jou overbrengen.

Zodat je de valkuilen waar ik jarenlang in ben gedonderd kunt vermijden.
Zodat je in jezelf gelooft en niet meer bang bent (zoals ik was) om door de mand te vallen.
Zodat je in snel tempo en zonder al die kramp in je buik je doelen zult bereiken.
Voila.

——–

Je bent goed genoeg
“Toen ik in 2014 het aanbod kreeg om hoogleraar te worden, heb ik dat twee jaar afgehoudenโ€, zei Ellen Laan, de onlangs overleden baanbrekende seksuoloog.
Ze gaf uitleg: “Omdat ik mezelf niet goed genoeg vond.
Laat het maar over aan mensen over die het echt kunnen, hoorde ik mijn vader in mijn hoofd zeggen.โ€

Herken je dit?
Laat je kansen lopen uit angst om door de mand te vallen?

Ik deed dat wel.
Tot ik na veel schade en stapels schande geleerd had dat ik goed genoeg was.
Mijn privรฉ leven en mijn carriรจre kwamen tot bloei.

In mijn jaartraject ruim je je BREINBLUBBER op.
Met mijn coaching ga je jezelf ontdekken en je werkelijke verlangens.
In de week op mijn Spaanse centrum leer je ontspannen en weer plezier in je leven te krijgen, met echt zelfvertrouwen, een glimlach van binnen en zelfliefde- dat geen afbladderend vernisje is.

Dan laat je je niet meer tegenhouden door verdekte discriminatie.
Dan neem je gemene opmerkingen niet meer persoonlijk.
Je weet zelf immers wat je waard bent.

Je denkt:” Dat gedrag en dat gekonkel, ook van vrouwen(!)ย zegt meer over de ander dan over mij.
Ik ben bezig met mijn doel en laat me door dat geneuzel niet afleiden. Ik laat me daardoor mijn macht niet afpakken. Ik kijk wel mooi uit.”

Wat houd je tegen?

Geld? Dat heb je er zo uit met je volgende promotie.
En hoeveel vind jij het waard je tot je dood niet meer miezerig over jezelf te voelen en in je kracht te staan?

Tijd? Hoeveel tijd voor jezelf vind jij jezelf waard van de 4400 minuten per dag? Toch wel 150 minuten per WEEK?

——–

Staphorst van Europa
Na 10 jaar werken als internationaal jurist en 15 jaar als Europarlementariรซr heb ik alle carriรจre schepen achter me verbrand en ben op de bonnefooi naar Spanje vertrokken.
Op zoek naar het geheim van het leven.

Vijf jaar lang heb ik studies gedaan die met yoga, coaching en persoonlijke ontwikkeling te maken hadden.
Zwaarder dan de hele rechtenstudie!
Ik heb het geheim van het leven ontdekt.

Daarna heb ik in Spanje een centrum opgericht om mijn geheim te delenย met meer dan duizend Nederlandse en Vlaamse vrouwen (en een enkele man) die een week mijn gast waren.
Met velen heb ik nog steeds contact.
Ze staan in hun kracht.

Toen Corona daar een stokje voor stak heb ik de B.V. “Jessica Larive”opgericht.
Nu richt ik me alleen op vrouwen die al een prettige baan hebben en ambitie hebbenย om hun volle potentieel te gebruiken, zichzelf te zijn zonder masker, met erkenning en voldoening door te groeien, impact te maken en, als zij dat willen, in zelfvertrouwen door te stoten naar de top. Vrouwen die een verschil willen maken.

Om dat te bereiken bied ik je een jaartraject aan met een prachtige online training die je op je gemak in je eigen tijd kunt doornemen.
Daarnaast krijg je elke maand een 1 op 1 coaching. En tenslotte kom je een week hier in Spanje.

Ons land was het STAPHORST VAN EUROPA in wetgeving.
Nu “alleen nog” in mentaliteit.
Om daarmee om te gaan moet je stevig in je schoenen staan.
Op het schoolplein, op je werk en zelfs met je vrienden en familie.

Als je besluit in jezelf te investeren in tijd, energie en geld
ga je privรฉ enย in je werk knallen!
En het mooie is: je kunt meteen beginnen.

——–

Verborgen talenten en potentiรซle leiders kunnen gemakkelijk verborgen blijven en ondersneeuwen.

Misschien zit je in een businessunit die ver van het hoofdkantoor afstaat.

Of je bent stilletjes, dringt jezelf niet op de voorgrond en je denkt overschaduwd te worden door krachtiger persoonlijkheden.
Terwijl je toch uitzonderlijk goed presteert in je functie, effectief samenwerkt, een uitgebreid netwerk hebt en veel informele invloed onder je collegaยดs.

Toch voel je dat de meeste mensen geneigd zijn diegenen te erkennen, belonen en promoten die uiterlijk en in gedrag op hen lijken.

Geef de moed niet op.
Heb je er wel eens aan gedacht een coach te nemen?
Ik geef je visie, structuur, focus, ondersteuning, feedback, zekerheid.
Zodat je betere keuzes maakt.

Jij bent dat “verborgen talent” en juist jij als individu hebt ( nog niet) dat promotie pad doorlopen.
Je bent nog te veel onzichtbaar.

Maar wie durft te geloven in mijn onconventionele proces gaat doel treffen!

——–

Ik was tweedejaars student rechten.
De lol kon niet op.
Een collegezaal had ik niet vaak van binnen gezien.
Ik tenniste 10 uur per dag, bijna prof.

Toen, op mijn brommer op weg naar de zoveelste tenniswedstrijd, knalde ik tegen een dronken autobestuurder op.
Ruim een jaar ziekenhuis, daarna revalidatiecentrum.

Tot de artsen me vertelden dat ik nooit meer zou kunnen lopen en me wegstuurden in een rolstoel.

In die tijd had niemand me moeten vertellen dat deze ervaring “goed voor me was.”

Uiteindelijk bleek deze tijd een zegen te zijn.

Ik had geleerd mijn angsten te confronteren.

Plat liggend in bed, had ik alle tentamens gedaan.
Met een scherm om het bed- op zaal met 25(!) andere vrouwen, kwamen de professoren tentamens afnemen.
Wel eens gezakt, maar ook vaak geslaagd.

De relatie met mijn ouders werd beter.
Slechter kon niet.
Ik genoot van dat nieuwe contact en we konden veel rechtzetten.

Ik leerde levenslessen van al die vrouwen op zaal. En heel veel over mannen…

Ik leerde niet zielig te zijn en door te zetten.

Ik leerde dat in een rolstoel zitten geen ramp is en ik snapte wat mensen met een handicap nodig hadden.
Die kennis gebruikte ik later in de politiek.

Twee jaar later behaalde ik mijn doctoraal, lopend.

Hoe zou ik zonder dat ongeluk, toen mijn man met de noorderzon vertrok, voor mijn baby hebben kunnen zorgen?
Door tennisballen te verkopen?
Zou ik zonder dat ongeluk die prachtige banen die mijn leven hebben verrijkt gehad hebben?

Heb jij ook rampen meegemaakt die je achteraf voor geen goud had willen missen?

——–

Ga eens buiten je comfort zone. Doe iets geks!
Geen groei in de comfort zone, dat weten we best.
Waarom blijven we er dan hangen?

Omdatย het er zo warm, gezellig en vertrouwd is.
Natuurlijk, daarom noemen we het comfort zone.

Maar je wilt toch ook groeien?
En impact maken.
En invloed hebben.
En meer betekenisvol werk.
En erkenning.

Dan is het tijd buiten de lijntjes te kleuren.
Dan doe of zeg jij iets dat je normaal niet doet.
Dan zeg je dat je die promotie of opleiding wilt.
Dan…Ja, dat!

Vanmorgen vertelde iemand me dat ze, na een afwijzing door haar manager, naar de directeur was gestapt.
Dat had ze haar manager wel verteld.

Ze nam een risico, kleurde buiten de lijntjes.
Met in dit geval goed resultaat.
En als zoiets minder goed uitpakt, ga je dan dood?

Buiten je routine gaan is hard werken.
Losbreken uit gewoontes is hard werken.

Iris van Bennekom, die al 35 jaar in de zorg werkt en nu Voorzitter is van het College Specialismen Verpleegkundige vertelde me:
“Vrouwen moeten wel geholpen willen worden.
Lange jaren heb ik geobserveerd hoe velen niet geholpen willen worden.

Als puntje bij paaltje komt deinzen ze terug voor die grotere stoel.
Ze zijn bang uit hun sociale comfort zone te komen.
Vaak onbewust zijn ze bang er niet meer bij te horen.
Familie, oude schoolvriendinnen die een mening over je hebben…”

Ik snap dat wel.
Voor een stukje is het afscheid nemen.
Ik denk dat iedereen dat wel herkent.
Het voelt alsof je gewonnen en verloren hebt.

In mijn 2e baan keek ik vaak verlangend naar de gezelligheid van ex collegaยดs waarover ik nu “de baas moest spelen.”
Ja, geen groei in de comfort zone, geen comfort in de groeizone.

Maar weet je, die groeizone wordt na een tijdje weer comfort zone en dan kun je weer prima omgaan met die oud collegaยดs.
En familie en vrienden raken ook gewend aan je nieuwe status.

Als je het 1 keer hebt aangedurfd is de volgende keer makkelijker.
Tenminste, zo werkte het bij mij.

——–

Soms moet je even volhouden, maar dan heb je ook wat…
Gemiddeld levert 9x NEE me 1 JA op.

Zo was het ook in het Europees Parlement.
Ik heb altijd Europa concreet willen maken voor de burger.
Europees paspoort, Europese nummerplaat, een programma voor studenten.
Want Europese kaas, melk en eieren hadden we genoeg, maar geen Europese burgers.

Wel varkens.
Iedere Nederlander kon met zijn eigen varken wandelen.

Europees paspoort en nummerplaat vinden we nu heel gewoon.
Het Erasmus studenten uitwisselingsprogramma kent iedereen.
Ben ik best trots op.

Na 9x NEE kreeg ik toch een JA.
Dus hou even vol.
Wees blij met je NEEยดs.
Ze brengen de JA steeds dichterbij.

——–

Ben jij er ook zo een die wil dat je kind een dikke jas aantrekt omdat jij het koud hebt?
Je kind roept vertwijfeld: “Maar ik heb het niet koud, echt niet!”
En jij gooit er nog een sjaal tegenaan.
En een pet.

Of je geeft een etentje en verzint je menu.
Dat wordt dan krabcocktail, omdat je daar zelf gek op bent en onbewust denkt dat de anderen daar ook blij mee zijn.

Het zijn vaak je eigen gedachten die je in het hoofd van een ander stopt.

Dat wordt pas echt vervelend als je gedachten negatief over jezelf zijn

Want dan denk je dat je baas je irritant vindt.
Dan denk je dat je man je niet aantrekkelijk vindt.
Dan denk je dat je vriendin je egoรฏstisch vindt met je verhalen.
Dan denk je dat je buurvrouw je raar vindt of een ontaarde moeder.

Dan denk je dat “ze” je onaardig of een bitch vinden.
Of slordig of …..

Het is wel een goede manier om je eigen gedachten te ontdekken.

Want ga er maar van uit dat wat jij denkt dat de ander denkt, jouw eigen gedachten zijn.

——–

Je kind gelukkig. Hoe dan?
Toen mijn man een mooi aanbod voor een baan in Luxemburg kreeg, aarzelde ik geen moment.
Ik zei mijn goede baan in Brussel op en ruilde mijn pensioenrechten in voor cash.

Want…ik ging eindelijk een goede moeder worden!
Ik ging er altijd zijn, het huis gezellig maken, lekker koken.
En met dat pensioengeld mooie nieuwe meubels kopen.

Het werd een lijdensweg.
Het paste niet bij mij.
Misschien wel bij jou, maar niet bij mij.

Ik werd kribbig en boos.
Gefrustreerd en verdrietig.

Na drie maanden vroeg “een kleine delegatie” om een gesprek.
Ik was net bezig met mijn tweewekelijkse zelfopgelegde taak: de ramen zemen.
Man en kind wilden met me praten.

“Mamma, waarom ga je niet weer een baan zoeken?
Vroeger was je zo leuk en blij.”
Ze aarzelde:” En nu ben je kattig. Zo vind ik je niet meer lief.”

Mijn man deed ook een duit in het zakje. ” Schat, laten we een schoonmaakster nemen en ga jij lekker weer werken.
Iedereen blij.
Een au pair is ook geen slecht idee.”
Mijn kind knikte enthousiast.

Ik voelde me beledigd.
Maar ook opgelucht.

Uiteindelijk heb ik hun dringende advies opgevolgd.
En iedereen was weer gelukkig…

Het beste wat je als moeder voor je kinderen kunt doen, is jezelf gelukkig maken.
Dat werkt duizendmaal beter dan zo je best te doen hen gelukkig te maken.

Als jij nou laat zien hoe jij jezelf gelukkig houdt, kunnen zij van jou jou leren hoe je dat doet en zichzelf gelukkig maken.
Twee vliegen in een klap.

Als mijn moeder gelukkig was geweest, zou ik niet zoยดn rot jeugd hebben gehad.
Dus ik had het kunnen weten…

Zijn je kids het je waard om in jezelf te investeren?
Is je relatie dat waard?
Ben jij het waard?
Ja toch?!

Ga op zoek naar wat je gelukkig maakt!
Ga op zoek naar wat het doet waaien in je hart.

Zoek die kracht, die innerlijke vrede, dat geluk dat IN JE leeft maar onder het stof zit.

Je kinderen ( en partner) zullen je daarvoor dankbaar zijn.

Ik wil je daar graag bij helpen.

——–

Dit schreef Petri Zandijk me als aanbeveling

Blijf je tegen dezelfde dingen aanlopen in je werk, maar voel je diep van binnen dat het anders moet kunnen?
En dat je het ook anders WILT?

Omdat er zรณ veel meer in je zit dan er nu uitkomt en je pas echt gelukkig zou zijn als je je ten volle kunt ontplooien?

Boek dan vooral gรฉรฉn nieuwe vakantie, maar een reis naar binnen, bij Jessica.
Ik kan haar van harte (en vanuit mijn hart) aanbevelen.

Jessica heeft als geen ander de kennis en ervaring om je naar je persoonlijke bestemming te brengen.
Ze heeft รจcht interesse in jou, je doelen en wat je hindert om die te kunnen bereiken.
Ze is stevig en mild tegelijk en laat er geen gras over groeien.

Je moet direct aan de slag, maar niet zonder haar persoonlijke steun en begeleiding.
Ze is er voor je.
En dat is precies wat je nodig hebt!

Geen mooie verkooppraatjes, maar what you see is what you get.
En wat je krijgt, is misschien wel meer dan je hoopt of verwacht.

Ik ben sinds 2 weken gestart met Jessica’s workshops en pluk daar nu al de vruchten van.
Jessica heeft mij over een dood punt heen geholpen en mijn trein weer aan het rijden gekregen.
Met inzichten die ik maar wat graag eerder in mijn leven had gehad, maar waarvoor het nooit te laat is.

Als je het wilt รจn gemotiveerd bent, dan helpt Jessica je gegarandeerd verder.
De reis met haar naar binnen brengt je naar de mooiste bestemming. Daar kan geen vakantie tegenop! “

——–

Niemand vond me aardig
Mijn moeder vond me een egoรฏst.
Mijn vader was dood.
Mijn stiefvader vond me een weerzinwekkend kind.

De kinderen op school voelden feilloos mijn behoeftigheid aan en gingen me pesten.

Zooooo verschrikkelijk graag wilde ik dat “ze” me aardig vonden.
Daarvoor wrong ik me in alle bochten.

Het lukte me niet.
Niemand vond me aardig .

Ik snakte ernaar.

Daarom werd ik heel “lief” en behulpzaam.
Daarom ging ik heel hoge cijfers op school halen.
Daarom kocht ik van mijn karige zakgeld snoepjes om op school uit te delen.

Het hielp niet .
Niets hielp om aardig te worden gevonden.

Ik was een slim kind enย ontwikkelde strategieรซn.
Ik ontdekte dat een grote mond hebben en van me af meppen, wel eenzaam maakte maar effectief was.
En eenzaam was ik toch al.

De strategie van heel goed op school zijn, hield ik erin.
Als enige uit een klas van 52 kinderen ging ik naar het Gymnasium en daarna naar de Universiteit.

Ik ontdekte nog een goedwerkende strategie: ZIELIG zijn.

Ik deed net of ik doodging van de buikpijn, maakte mijn ouders radeloos en mijn prima blindedarm werd er uit gehaald.
Dat leverde weken aandacht op.

Zo improviseerde ik er op los.
Een ongeluk op de brommer leverde me een jaar lang aandacht in het ziekenhuis op.
Ik kon dat flink uitsmeren daarna, door nog pijn te hebben en mank te lopen.

Natuurlijk was ik me daarvan allemaal niet bewust.
Nu wel.

Als je je niet BEWUST wordt van je strategieรซn uit je jeugd, blijf je ze levenslang gebruiken.

Terwijl ze allang niet meer effectief zijn.

Integendeel.
Je hebt er alleen maar last van en ze saboteren je.

Ik help je je strategieรซn boven water te halen en te zien of je ze nog steeds wilt toepassen.
Want wat vroeger effectief was, hoeft dat nu niet meer te zijn.

——–

Je kunt alleen geven wat je zelf hebt

Ben jij een manager?
Dan ben je een leider in je organisatie.
Tenzij je mindset je verhindert een echte leider te zijn.

Wil je die echte inspirerende leider worden?
Wil je iemand worden die anderen kan inspireren dat het onmogelijke mogelijk is, dat het ondenkbareย kan worden bereikt?

Dan moet je stevig in je schoenen staan.
Dan moet je tegen een stootje kunnen.

Dan heb je innerlijke zekerheid nodig.
Niet een vernisje van zelfvertrouwen dat bij het minste geringste afbladdert.

Dan sta je op voor je mensen, dan leid je door te zijn wie je bent, als voorbeeld en dan creรซer je een omgeving waarin iedereen kan gedijen.

Wil je zo iemand zijn?

——–

Of heb jij liever een capucinno?
Het kan mij geen klap schelen of er cappuccino is, een fitness ruimte of een notenhouten bureau.
Ik wil wel een CEO die mijn voorstellen serieus neemt, op tijd naar huis gaat, gelazer van mannen op de werkplek niet tolereert, die me ยจs avonds en in het weekend met rust laat, me kans geeft me te ontwikkelen en te groeien en als iemand zijn been breekt in het ziekenhuis langs gaat.

Is dat teveel gevraagd?
Of heb jij liever een cappuccino?

——–

Hemel en hel
Toen Suus bij de hemelpoort aankwam kreeg ze een rondleiding van een mooie sexy engel.

“Kijk, Suus, dit is de eetzaal van de hel.
Niet slecht, hรจ?
De enige regel is dat goede tafelmanieren in acht worden genomen.
Daar houden we van.
Dus geen gesmak en met mes, vork en lepel eten.”

De engel glimlachte.

Suus zag prachtig gedekte tafels vol verrukkelijk eten, fraai servies, kaarsen en bloemen op tafel.
Het water liep haar in de mond.
Die hel viel nog wel mee.

Toch zag ze tot op het bot vermagerde mensen nors voor zich uitย staren.
Iemand probeerde een idioot lange lepel in zijn mond te stoppen. Vergeefs.

Hij kwakte hem op tafel, het eten spatte rond.
Niemand reageerde.

Het bestek was te lang was om in je mond te steken, vreemd.

Vragend keek ze de engel aan.
God, wat was hij mooi.

Peter- zo heette de engel, hij had zich inmiddels voorgesteld-, haalde zijn schouders op.
“Kom” zei hij: “Nu laat ik je de hemel zien.”

In een volgend vertrek trof ze weer zoยดn prachtig gedekte tafel aan, vol met heerlijk eten.
Het was er gezellig en rumoerig.
Mensen lachten en voerden gesprekken.

En weer diezelfde lange lepels.

Toen zag ze hoe ze aten.
Ze voerden elkaar…

We scheppen zelf onze eigen hel hier op aarde.
Of hemel.
Kies maar.

——–

WAARSCHUWING!
Wees bedacht op symptomen van innerlijke vrede.

Een toenemend aantal van ons is inmiddels al in contact gekomen met innerlijke vrede.
Ik sluit niet uit dat dit op langere termijn epidemische vormen gaat aannemen.

Dit zou een serieuze bedreiging kunnen vormen voor wat tot nu toe een tamelijk stabiele toestand van conflict in de wereld is.

Daarom vraag ik je alert te zijn op deze belangrijkste symptomen:

1. Een neiging om spontaan te denken en te handelen in plaats vanuit angsten gebaseerd op ervaringen uit het verleden.

2. Een onmiskenbaar vermogen om van elke moment te genieten.

3. Een verlies aan interesse om over andere mensen te oordelen.

4. Een verlies aan interesse om de handelingen van an deren te interpreteren.

5. Een verlies aan interesse in conflicten.

6. Veelvuldige lachaanvallen.

7. Warme gevoelens van verbondenheid met anderen en de natuur.

Een zeer ernstig symptoom waarop ik je dringend aanraad extra alert te zijn is een toenemend onvermogen om je zorgen te maken.

——-

Ik heb geen tijd me te haasten.
Vele jaren heb ik van kick naar kick geleefd.
Altijd druk.
Altijd bezig.

Geen tijd echt te luisteren.
Geen tijd te voelen.

Geen tijd me af te vragen of ik uiteindelijk wel goed bezig was.
Geen tijd me af te vragen of ik gelukkig was.
Geen tijd me af te vragen of ik echt tijd en aandacht had voor de mensen met wie ik werkte.
Dan kun je geen goede leider zijn.

Hoe staat dat bij jou?

Hoe komt het dat je altijd haast hebt?
Hoe komt het dat je altijd bezig bent en geen minuut stil kunt zitten en niet doen?
Hoe komt het dat je meteen als het even rustig is, weer wat verzint om te gaan doen?

Je hebt geen tijd je te haasten.
Dan mis je het NU.

Dan mis je die glimlach en die frons.
Dan kun je geen goede leider zijn.

Dan kun je niet liefdevol aanwezig zijn.
Niet luisteren en kijken.

Je hebt geen tijd je te haasten.
In haast neem je slechte beslissingen.
Dan kun je geen goede leider zijn.

Als je altijd maar door dendert, mis je nieuwe kansen en ervaringen.
Je ziet ze niet eens.

Je leven is te mooi om er zo haastig doorheen te gaan.
In je haast mis je alles wat echt belangrijk is.
Dan kun je geen goede leider zijn.

Hou op je te haasten.
Vertraag.

——–

Ik kreeg hartkloppingen en pukkels van haar
Iedereen vond haar aardig.
Ik niet.

Ik kreeg rode pukkels van haar.
En hartkloppingen.
Ik vond haar stinkend vervelend.
Eigenwijs, oppervlakkig, altijd maar het hoogste woord.
Als een bulldozer ging ze over andermans gevoelens heen.
Vond ik.

Het werd zo erg dat ik besloot niet meer aan dat leuke groepje waar ik haar steeds tegenkwam mee te doen.

De flits van inzicht kwam toen ik aan het mediteren was.
Voor mij is dat simpelweg even stilzitten en NIET doen.
Dat doe ik stelselmatig elke dag tien minuten.
Super nuttig en fijn.

Opeens wist ik het!
ZE DEED ME AAN MIJN MOEDER DENKEN.
Telkens weer deed ze me aan mijn moeder denken.

In mijn geval was dat niet fijn.
En dat niet alleen, ik zag trekken in haar die ik in mezelf (en mijn moeder?) afwees.

Dus toch nog onopgeruimde business…

Ik heb Liesbeth uitgenodigd voor een wijntje en alles aan haar uitgelegd.
Ze snapte me en voelde zich niet beledigd.

We zijn zelfs vriendinnen geworden, Liesbeth en ik.

Mensen die je ergeren, waar jij je aan irriteert zijn vaak je beste leermeesters!
Als je in die spiegel durft te kijken…

——–

We creรซren demonen die niet bestaan
Ik was een hotemetoot en kreeg veel complimenten, zelfs bewondering.
Dan moet je je toch goed voelen?
Nee, want ik geloofde de complimenten niet.
Het gleed langs me heen, ik kon het niet binnen halen.
Want mijn zelfbeeld zag er heel anders uit.
Ik vond mezelf waardeloos en was constant bang door de mand te vallen.
Zowel in mijn werk als in mijn privรฉ leven.
Het was een SOEPZOOI.

Dat wat je gelooft is waar voor je.
Je geeft het macht doordat je er in gelooft.
En dan maakt het helemaal niet uit wat anderen tegen je zeggen.
Herken je dit?

Gelukkig werd ik me op een gegeven moment BEWUST van deze steeds terugkerende gedachten en ging ze met behulp van een goede coach onderzoeken.
Het was niet gemakkelijk mijn oude vertrouwde ideeรซn over mezelf op te geven.

Maar WOWW, wat ben ik er gelukkig van geworden om niet meer door die “breinblubber” lastig te worden gevallen!

——–

Het gaat om mensen.
Jessica, het gaat om mensen, zei ik hardop tegen mezelf als ik weer tegen de bergen dossiers zat aan te hikken.

Die wetgeving, die wijzigingen erop, die rapporten, dat budget, alles gaat over mensen.
Ze kunnen een wereld van verschil maken voor die Griekse boer, die Nederlandse vrouw, die Franse kruidenier.

Om dat niet te vergeten had ik een paar fotoยดs op mijn bureau in Straatsburg staan.
Die lieve vrouw in Nicaragua die mijn petje had afgetroggeld was er een van.

Elk jaar probeerde ik een week tijd vrij te maken om ergens ter wereld waar de democratie bevochten moest worden, waarnemer bij de verkiezingen te zijn.

Zo kon ik ook van “gewone” mensen leren over de noodzakelijke ontwikkelingshulp ter plaatse van de EU
Door die grote kaart om mijn nek met “waarnemer” kwamen de mensen naar me toe om hulp te vragen en over hun problemen te vertellen.
Vaak werd ik thuis uitgenodigd.
Het is wrang: maar hoe armer, hoe gastvrijer.

Ik leerde niet te zeggen dat ik iets mooi vond, want dan werd het onmiddellijk in mijn armen geduwd als cadeau.
Geld wilden ze niet, soms verstopte ik wat biljetten onder kussens of in een pan.

Ik leerde van hen meer dan in de vergaderingen.
Over het ziekenhuisje of schooltje dat 3 dagen lopen was of over een stembureau dat opeens gesloten werd.

Ik denk dat het Europese petje nog steeds gedragen wordt, misschien door haar kleindochter.
Ken jij een beroep of functie dat/die uiteindelijk niet over mensen gaat?

——–

Elke week moet ik taartjes eten met mijn schoonmoeder
Heb jij dat ook?
Al die verplichtingen waar je als een berg tegenop ziet?

Mijn hele leven “moet” ik van alles.
Ik moet dinertjes geven van liefst 4 gangen. Met gepoetst zilver en een mooi gestreken tafelkleed.
Ik moet het allerleukste verjaarspartijtje geven.
Ik moet pannenkoeken bakken op school ( ik haat dat!).

Ik moet geduldig zijn, empathisch, zorgzaam, er altijd leuk en verzorgd uitzien, een gezellig en opgeruimd huis hebben dat nog schoon is ook.

En dan nog mijn werk.
Daar mogen ze thuis geen last van hebben.
Het sokkenmandje moet gevuld zijn.
Ik mag niet moe zijn en moet leuke verhalen vertellen en geen ellende.
“Je wil zelf toch zo graag werken? Nou dan!”, zeg ik tegen mezelf in mijn hoofd.

Ik moet een leuke vriendin zijn, sporten, belezen zijn zodat ik gezellig en interessant mee kan praten, een partner zijn die mooie lingerie draagt en altijd aantrekkelijk is ,een lieve dochter die ruim de tijd neemt om langs te komen, een fijne schoondochter.
En vul jij maar in wat je allemaal nog meer moet…

MOET DAT ALLEMAAL ECHT?
VAN WIE DAN?
VAN JEZELF!
Die enorme druk leg je jezelf op!

Ga eens opruiming houden!
Ik heb mijn schoonmoeder gevraagd of we onze taartjes samen eens in de maand zouden gaan eten.
Ze knikte opgelucht: “Eerlijk gezegd, nu je het vraagt, is het wel heel vaak.
Maar ik durfde niets te zeggen, omdat ik dacht dat jij dat heel graag wilde.”

Ik heb mijn partner verteld dat mijn werk lang niet altijd zo leuk was als ik het deed voorkomen.
Hij knikte opgelucht:” Fijn, schat, ik durfde zelf ook niet meer mijn ellende op tafel te leggen, omdat jij altijd zo positief bent.”

Ik praatte met de vrienden en zei:” Kunnen we die etentjes wat simpeler maken?”
Ze knikten opgelucht. “Ik word altijd benauwd na weer zoยดn perfect dinertje bij jou en word al zenuwachtig bij het idee dat ik jullie terug moet vragen en ook zulke mooie dingen op tafel moet zetten.”

O ja, we hebben ook afspraken gemaakt over de verjaarspartijtjes en ik bak geen pannenkoeken meer.

Ik hoef niet meer perfect te zijn.
Wat een opluchting!

——–

ONZE GROOTSTE ANGST IS NIET DAT WE NIET GOED GENOEG ZIJN.

Onze grootste angst is dat we over een grenzeloze macht beschikken.

We zijn vooral bang voor het licht in ons en niet zozeer voor de duisternis.

We vragen ons af: wie ben ik om zo briljant, knap, getalenteerd en geweldig te zijn?

Eigenlijk zouden we onszelf de vraag moeten stellen; waarom zou ik dat niet zijn?

Jij bent een kind van God.

Jezelf kleineren is nergens goed voor.

Het is helemaal niet verlicht om jezelf kleiner te maken dan je bent, zodat andere mensen zich niet onzeker hoeven te voelen in jouw aanwezigheid.

Het is de bedoeling dat we allemaal stralen, zoals kinderen dat ook doen.

We zijn geboren om de glorie van God, die in ons innerlijk huist, zichtbaar te maken.

De glorie van God huist niet in enkelen van ons, maar in iedereen.

Als wij ons licht laten schijnen, geven we anderen onbewust toestemming om dat ook te doen.

Als we onszelf bevrijden van onze angst, bevrijdt onze aanwezigheid automatisch andere mensen.
————————————————–
PS Deze tekst sprak Nelson Mandela uit bij zijn inauguratie.
Wist je dat deze prachtige tekst uit “Een Cursus in Wonderen ” komt? Marianne Williamson had erover geschreven in haar boek” Terugkeer van liefde” en Nelson had dit uitgekozen.

Ik lees al 22 jaar elke dag in “een Cursus in Wonderen.”
Begin er niet “zomaar” aan, dan lukt het niet.
Contacteer mij, dan leg ik je uit hoe je dat het beste aan kunt pakken.
Dat boek heeft mijn leven veranderd!

——–

Laat je niet kleineren en in een hoekje stoppen.
De adviezen van (business)coaches ken je nu wel.

Misschien heb je al een traject gevolgd.
Goede voornemens te over…

Maar wat als je die adviezen wel rationeel in je hoofd begrijpt, maar het lukt je niet ze door te zetten?

Wat als je smoezen maakt: “over een jaar, ik ben nog niet goed genoeg, de kids hebben me nodig. de bedrijfscultuur hier bevalt me niet.”

Wat als je constant op je tenen loopt om maar te bewijzen dat je al die ballen in de lucht kunt houden?

Wat als je bang bent om door de mand te vallen en daarom op je oude vertrouwde plekje blijft en je nek niet uitsteekt?

Kun je eerlijk tegen jezelf zijn?

Kun je toegeven aan jezelf dat je “van binnen nog niet op orde bent” ,dat je nog niet echt in jezelf gelooft, niet voldoende eigenliefde hebt.
Zodat angst je tegenhoud je goede voornemens in daden om te zetten.

En veel en veel belangrijker: Kun je aan jezelf toegeven dat je niet echt gelukkig bent?
Of geef je de schuld aan je omgeving, je partner, aan de houding van mannen en bitchy vrouwen?

Als je eerlijke antwoord JA is, -en daarvoor moet je jezelf echt eerlijk recht aankijken-, dan is het tijd in jezelf te investeren!

Als jij van binnenuit sterk bent, verbonden met jezelf en overtuigd van je waarde, dan ligt de wereld aan je voeten!.
Dan ben je de rest van je leven gelukkig, ongeacht de omstandigheden.
Dan gaat het vanzelf en heb je al die adviezen niet meer nodig.

Ik heb een prachtig aanbod voor jou.
Ik bied je een halfjaar traject aan of een jaartraject.
Daarin krijg je een supermooie online training, die je kunt doen wanneer en waar je wilt.
Daarmee heb ik al meer dan 1000 cliรซnten gelukkig gemaakt.

Ik begeleid je het hele/halve jaar met 1 op 1 coaching.

En als klap op de vuurpijl krijg je een all in week aangeboden op mijn Spaanse centrum Atalanta!
Met eigen kamer+ badkamer, zwembad, sauna, massages, excursies naar zee en bergen, privรฉ kok en alle lessen die je maar wilt.
Verdieping maar ook yoga, meditatie en coaching.

Laten we eens overleggen!

——–

Wil en kun jij een inspirerende leider zijn?
1. Blijf je kalm in stress volle situaties?
2. Laat je je altijd als mens zien?
3. Luister je?
4. Ben je veerkrachtig?
5. Ben je integer?
6. Heb je oog voor talent en help je dat te ontwikkelen?

Aspireer jij een leider te worden en wil je daartoe je kwaliteiten nog verder ontwikkelen?

——–

Los jij dit raadsel op?
Er zitten NEGEN vogels op een dak in stad A.

Ze houden een korte vergadering onder leiding van de oudste en nemen zich unaniem voor gezamenlijk naar een ander dak in stad B, op 12 kilometer afstand,ย te vliegen.

Vraag: hoeveel vogels zitten er tien minuten later op het dak in stad A?

HET ANTWOORD IS…. NEGEN!!!
ZE NEMEN ZICH VOOR NAAR DAK B TE VLIEGEN.
MAAR…NET ALS JIJ EN IK VOEREN ZE EEN VOORNEMEN VAAK NIET UIT. DIT KEER OOK NIET.

Moraal van dit verhaal: een voornemen is nog geen besluit. Een besluit voer je uit. Een voornemen blijft vaak hangen in goede voornemens. Dus DE VOGELS (EN JIJ?zitten nog rustig op hun oude vertrouwdeย  dak met gaten, bovendien is het er ยดs zomers erg heet en ยดs winters heel koud. En vijanden pesten ze…
Maar ja, het is best eng iets nieuws te doen.
Van het oude vertrouwde weten ze tenminste hoe het is, hoe vervelend ook.
Dus blijven ze hangen in voornemens.
Jij niet he?

——–

De Nederlandse vrouwenmaffia

Wist je dat je, als getrouwde werkende vrouw die werkloos werd, in Nederland na een half jaar GEEN CENT meer kreeg “omdat je een man had”?

Denk je eens in!
Je hebt 30 jaar gewerkt, netjes alle belastingen en premies betaald net als een mens, pardon een man.
En na een half jaar ben je totaal financieel afhankelijk…

Zo was het nog in ons goede vaderland 34 jaar geleden.

Lange jaren heb ik met Hedy dยดAncona en Hanja May Weggen samengewerkt in het Europees Parlement om aan dit soort toestanden een eind te maken.

Gedurende mijn 1e mandaat als Europarlementariรซr waren we alle drie woordvoerder voor sociaal beleid en vrouwenrechten.
Er was veel te doen voor vrouwen.

Hoe ik ook “mijn” liberale mannen in de Europese fractie probeerde te interesseren en riep :”Man, vrouwen zijn de helft van je kiezers, je bent suf je niet bezig te houden met vrouwenrechten”, ze haalden hun schouders op, deden een plas of lazen de krant.

“Jessica, doe jij het maar, natuurlijk moeten wij als liberalen gelijke rechten steunen.”

Omdat ik me ook had bewezen in “serieuze” onderwerpen als economisch en financieel beleid en ik daarin door hen was goedgekeurd, vertrouwden ze me.

In de plenaire zaal volgden ze braaf mijn stemlijsten -die ik waar mogelijk met Hedy had afgestemd.

Zo kwamen we, met nog wat ijverig lobbyen bij andere fracties, bijna altijd aan een meerderheid.

Hanja kon lang niet altijd meedoen.
De Europese christen- democratischeย fractie was doordrenkt met conservatieve mannen en vrouwen, zoals de Britse en Oostenrijkse parlementsleden.

Zij hadden een traditionele rolverdeling hoog in het vaandel.
Otto van Habsburg zei trots in de plenaire: “Het moet zo blijven dat de man het brood verdient en de vrouw het smeert.”

Tja, met zulke mensen had ze maar te dealen.

Het waren mooie, dierbare momenten als we weer eerlijke wetgeving tot stand hadden gebracht.

Ja, ook de gelijke behandeling in de sociale zekerheid is er doorgekomen.

———

En nu ben ik het spuugzat!
Karin was een stuk zekerder over zichzelf en zei nog wat aarzelend: “Tegenwoordig mag ik mezelf wel, vroeger was ik mijn eigen vijand.”

Ze was een week op mijn Spaanse centrum.
Dit was de afsluiting van een bij mij gevolgd halfjaar traject

Haar doel was haar innerlijke zekerheid terug te vinden en een bloeiende carriรจre op te zetten.

Ze schudde haar korte koppieย met mooi bruin haar met lichtjes erin: “Maar, Jessica, ik ben er nog niet.”
Ik zei niets.
Even stonden we in een stille omhelzing.

Die dag gingen we naar mijn mooie wilde plek in de bergen, we wandelden, deden yoga, lachten, leerden elkaar beter kennen.

Weer thuis, maakte Huib, mijn super kok, een heerlijke maaltijd op het buitenterras.

Karin werd steeds stiller.

Opeens duwde ze met kracht haar stoel naar achter en stond op.

Het schrille geschraap van de stoel over de tegels overstemde het geroezemoes van de gesprekken en het geluid van de krekels.

Het werd magisch stil.

Iedereen keek naar haar, hoe ze daar stond, rechtop en met flikkerende ogen.

“Weten jullie,” zei ze met krachtige stem, “Ik ben precies goed zoals ik ben.”

Ze haalde diep adem, bracht haar linkerhand naar haar hoofd en trok met een ruk het pruikje van haar hoofd.

“Dit ding heb ik 32 jaar gedragen, dag en nacht.
Het is mooi geweest.
Nu ben ik het spuugzat!

Ik mag zijn wie ik ben, van binnen en van buiten.”

Een paar maanden later solliciteerde ze op een mooie nieuwe baan en kreeg de baan.

Toeval?

——–

De toekomst is aan diegenen die blijven leren
Wat heb ik veel fouten gemaakt!

Ik had het superdruk met mijn werk. Vond ik.
Ik had geen tijd om bij te leren, laat staan aan persoonlijke ontwikkeling te “doen.” Vond ik.

Mijn team?
Geen kans voor bijleren.
Werken, mij ondersteunen.
Geen tijd voor “flauwekul.”

Wat was dat kortzichtige korte termijn planning.

Als je denkt alles al te weten wordt je op den duur een gevangene van een wereld die niet meer bestaat.

Als jij persoonlijk niet groeit en je hebt geen zin om iets nieuws (over jezelf) te ontdekken, is het misschien tijd voorย een portie “soul searching”

Net zoals je je spieren traint met fysieke inspanning , groeien de zenuwcellen in je brein met mentale training.
En deze neuronen ontwikkelen een grotere verbinding en voelsprieten voor saamhorigheid en empathie.

Daarom blijven succesvolle vrouwen open voor nieuwe inzichten en ontdekkingen.
En nemen en geven ze tijd voor persoonlijke ontwikkeling.

Ze weten dat, hoe hoog hun kennisniveau ook is, er altijd meer te ontdekken valt.

En ze geven hun team alle kansen om bij te leren.
Het gevolg is ook dat mensen na een paar jaar niet vertrekken.
Juist omdat ze die kansen krijgen.
Niet gek in deze tijd van personeelsschaarste.

De groei van het bedrijf hangt af van de groei van de leider en zijn/haar team.

Als jouw organisatie stagneert, is er een behoorlijke kans dat het bedrijf opereert in een wereld die niet meer bestaat.

Echte leiders zien het belang van constante ontwikkeling.ย verhogen de motivatie en gedrevenheid van iedereen om hen heen.

Daarom is het goed je af te vragen, juist in goede tijden:” Waar kan ik verbetering aanbrengen, wat kan ik veranderen, wat kan ik bijleren, hoe kan ik mezelf verder ontwikkelen.”

Als je dat niet doet, of je blijft hetzelfdeย steeds opnieuw op dezelfde manier doen, blijf je dezelfde persoon.

En dezelfde blijven betekent achteruitgang…

——–

Fake it till you make it
Je bent precies goed zoals je bent.
Als je dat (nog) niet gelooft, neem dan vandaag een kleine stap en zie wat er gebeurt.
Sta op en laat jezelf zien.
DURF.
Zeg en doe wat je hart je ingeeft.
Negeer even die kwek in je hoofd die het altijd beter weet.
Laat 1 keer vandaag je authentieke zelf zien en zie wat er gebeurt.
Doe je het?
Ja he?

——–

Verandering kan heel angstaanjagend zijn
We houden van het oude, vertrouwde.

Dat kan heel ver gaan.
Waarom koos ik een man die agressief was en me uiteindelijk sloeg?
Omdat ik dat van huis uit gewend was, ik zocht hetย vertrouwde…

Pas toen ik dat doorkreeg kon ik veranderen.

Een van de voordelen van verandering is dat het je een kans geeft de toekomst die je echt wilt te gaan bouwen.

Als verandering zich aandient: stop bang te zijn voor wat verkeerd kan gaan en wordt enthousiast over wat goed kan gaan!

——–

TOEN IK ALS LEIDER WERD VERKOZEN, KREEG IK DE FANTASTISCHE KANS OM DE LEVENS VAN VELEN TE BEรNVLOEDEN.

Ik nam die taak niet licht op
Ik deed mijn uiterste best.

Maar met de kennis en ervaring van nu had ik het veel beter kunnen doen.
En ik had veel gelukkiger kunnen zijn.

Die kennis en ervaring draag ik graag over aan jou, als toekomstige leider.

Zodat je ego je niet meer in de weg zit.
Zodat je niet mijn stress hoeft te hebben.
Zodat de eisen die je aan jezelf en anderen stelt eerlijk en realistisch zijn.

ZODAT JE KANSEN GEEFT OM KANSEN TE NEMEN.

——–

Je kunt gelukkig zijn

Niet als in: “Mijn leven is wel okรฉ”.
En: Je kunt niet alles hebben.”
Of:” Vergeleken met anderen heb ik het best goed.”

Niet als gelukkig volgens de normen van onze maatschappij.
Nee,ย gelukkig als in: verrukt -je- bed -uitspringen- op- weg- naar- weer- een- heerlijke- dag.

Als je nou je hoofd schudt van ” dat is niet voor mij weggelegd” noem ik dat BULLSHIT.
Dat leven is bereikbaar voor jou.
Je hoeft je “alleen maar” weer te verbinden met wie je werkelijk bent.

Nee? Vind je dat eng, veranderen, risicoยดs nemen, afgaan van je vertrouwde paden, investeren in jezelf met tijd, energie en geld?

Ben je tevreden met af en toe een glimp van hoe het had kunnen zijn?
Geen punt, ik respecteer jouw mening en misschien is het nog te vroeg.

Maar wil je echt veranderen, transformeren en gelukkig zijn?
Ongeacht de omstandigheden?

Je hebt misschien al veel zelfhulpboeken gelezen en misschien wel coaching gehad.
Heb je al die adviezen in de praktijk gebracht?

Zoals “leef je eigen leven en niet dat van iemand anders.”
Weten en niet doen komt op hetzelfde neer als niet weten.
Toch?

Ik breng, ALS JOUW COACH EN MENTOR, al die adviezen en slogans terug naar de basisbeginselen en laat je zien hoe die je helpen je authentieke zelf terug te vinden.
En ik help je ze ook in de dagelijkse praktijk van je leven toe te passen.
Met inzichten, eenvoud, motivatie.

Ik schud je uit je onverschilligheid en onzekerheid.

En ik zorg met toewijding en discipline dat het je dit keer wel lukt om je uitdagingen recht in de ogen te kijken.
En ze te overwinnen met strategieรซn die voor jou werken.

Geloof in jezelf is de sleutel naar een gelukkig en succesvol leven.

YOUR LIFE DOESNยดT HAVE TO SUCK!

PS Als je alleen maar lief op je rug geklopt wilt worden, ben ik niets voor jou.
Als je wilt leren hoe jezelf kunt transformeren in een blij ei, een gelukkig mens, moeder, leider, partner, collega, moet je bij mij zijn.

——–

Zo ben ik op aarde gekomen.
Met dit lichaam.
Als in een auto.

Aan het stuur zit de taxichauffeur.
Mijn ego.
Mijn persoonlijkheid.

Hij weet het altijd beter, is corrupt en doet precies waar hij zin in heeft.
Hij luistert niet en kletst maar door.

Ik ben niet alleen.
Op de achterbank zit de passagier.
Mijn hogere Zelf.

Hij is de eigenaar van de auto en bekijkt mijn leven, het gedoe.
Hij kijkt mild en oordeelt niet.

De passagier heeft mededogen en kent geen grieven.
Hij ziet het licht in mij.
Hij is het licht.

Ik moet stil worden.
Heel stil en luisteren.
Wees stil, Jessica, wees stil
—-————————————-
PS Dit is de proloog uit mijn boek “1000 plaatsen 1 thuis.”
Als je stil bent en luistert, vind je je passagier,
Degene die je werkelijk bent.
En dat is niet dat kwekkende stemmetje in je hoofd.
ALS JE DIE VINDT, KUN JE HET HELE LEVEN AAN ALS EEN GELUKKIG MENS.

——–

Wat een oude kop
Ja, hallo, ik ben al jaren de jongste niet meer.
Maar ik wil niet dat je dat teveel ziet

Maar… zeggen “ze”: Rimpels geven je gezicht expressie en…..
Ammehoela.

Ik wil geen oud hoofd vol groeven en een kippen nekje.
En die handen…
En die armen….

Ik ben van binnen zo jong als wat, maar dat gezicht in de spiegel past er van geen kant bij.
Vind ik.

Maar… zeggen “ze”: Je bent zo jong of oud als je je voelt.
Wie zegt dat?
Oude mensen toch?

Volgende week komtย Renรฉe van der Heideย een fotoreportage maken.
Ze gaat niet retoucheren.
Daar begin ik niet aan, dat heb ik zo besloten en Renรฉe is het ermee eens.
Toch, Renรฉe?

Jullie krijgen het echte plaatje.
Snap je dat ik best een beetje zenuwachtig ben?

PS Vorig jaar moest ik nieuwe pasfotoยดs maken.
Ik geef toe: Ik ben ijdel.
Dus toen ik de fotoยดs zag, begon ik verschrikt te gillen.

Weet je wat mijn vriendin zei die er bij was in de fotozaak?

IK ZOU MAAR BLIJ ZIJN MET DIE FOTOยดS.
VOLGEND JAAR ZOU JE WILLEN DAT JE ER ZO UITZAG.

PS Hoe ga jij om met van buiten ouder worden?
Heeft je uiterlijk ook consequenties voor je carriรจre?
Moeten we dan aan de botox en fillers?

———

Wat je ziet in de ander zie je in jezelf.
Zoals je de ander behandelt, zo behandel je jezelf.

Als je je focus verlegt naar het goede en mooie in de ander, zie je ook het goede en mooie in jezelf.

Dat is de beste manier om tevreden en gelukkig te worden met jezelf.

Dat is tenminste mijn ervaring.

Ben je het daarmee eens of oneens?

——–

Ik kan niet altijd aardig zijn
Maar ik kan altijd stil zijn.
Ik word niet boos. Ik word afstandelijk.

Vrede hebben is beter dan een punt bewijzen.
Ik hoef geen ruzie te winnen van iemand die denkt altijd gelijk te hebben.

Genieten van alleen zijn is mijn soort geluk.
Het hoeft niet bruisend en luid te zijn.
Ik geniet van rustige momenten alleen en ik geniet van lekker lachen met goede mensen.

Ik hou van het leven. Ik geniet van waar ik vandaag ben en ik hou van waar ik naartoe ga.

Ik heb een kleine vriendenkring die me begrijpt in plaats van in grote kringen te zitten waar ik mezelf elke keer moet verklaren.

Ik hou meer van mensen die me confronteren met pijnlijke waarheden dan me troosten met versierde leugens.
Ik glimlach naar kritiek. Zo leer ik het. Zeg me dat ik het mis heb en je verdient mijn respect.

Ik ben graag met mensen waar ik vals, gek, irrationeel en humeurig kan zijn en ze nog steeds het beste in me zien.
Mensen die van me houden en me accepteren zoals ik ben en nog steeds willen dat ik met hen meegroei.
Het zijn mijn mensen. Ze zijn mijn stam.

——–

Maar dat heb ik helemaal niet gezegd!
Een paar keer heb ik een experiment gedaan met mijn gasten op mijn Spaanse centrum.(Meer dan duizend mensen heb ik in Spanje ontvangen die aan zichzelf wilden werken, hun passies ontdekken en in hun kracht komen. Nu kan dat alleen nog als je eerst aan een traject met coaching hebt meegedaan.)Tegen het einde van de week liet ik iedereenย haar/zijn verhaal over het Spaanse avontuur onder vier ogen vertellen aan een derde die er geen seconde bij was geweest.De verhalen werden opgenomen.De laatste avond luisterden we met zijn allen naar de acht verhalen.
Te gek!Het leek of de een in de bush vanย Braziliรซ was geweest, de ander op een luxe cruise, nummer drie in een ashram in India.Alle verhalen waren totaal verschillend.Iedereen had mijn centrum, hun kamer, de dagelijkse workshops, de gezamenlijke maaltijden op het buitenterras, de tuin, de excursies naar zee en bergen, de activiteiten, volkomen anders ervaren.Zelfs iets objectiefs als mijn zwembad van 9×4 meter was voor de een een pierenbadje en voor de ander een meer.Er was letterlijk niets in de verhalen dat hetzelfde was.Terwijl ze exact hetzelfde hadden gedaan, dezelfde oefeningen ,dezelfde wandelingen, urenlang elke dag dezelfde woorden en ideeรซn uit mijn mond gehoord, samen aan tafel gezeten, hetzelfde gegeten, dezelfde gesprekken gevoerd.Logisch toch, denk je nu misschien.
Ja, logisch.Want jij weet vast wel dat je FILTERT wat je ziet en hoort.
Afhankelijk van je gemoedstoestand, je ervaringen, je opvattingen en geloofsovertuigingen.

Maar trek dat eens door in de dagelijkse praktijk!

Als jij iets vertelt aan een ander, denk je dan dat hij/zij gehoord heeft wat jij zei?
Wat jij bedoelde te zeggen?

Nee, hoor.
Die kans is te verwaarlozen.

Vraag maar eens feedback.
Vraag maar eens of de ander jou terug wil vertellen wat jij gezegd hebt.

Je zult versteld staan en roepen:” Maar dat heb ik helemaal niet gezegd!”

Maar gelukkig kunnen we communiceren leren…

——–

Echt gebeurd
Een van mijn cliรซnten besloot om een maand lang elke morgen om 830 de eerste die haar kantoor binnenkwam volop haar tijd te geven, naar zijn/haar mening te vragen, ideeรซn uit te wisselen, in gesprek te gaan, haar waardering te uiten.

Ze nam alle tijd.
Binnen 3 dagen stond er een lange rij mensen te wachten.
Maar alleen de eerste kreeg die kans.

De vierde dag stond die eersteย al om 0630 voor haar deur.
Uiteindelijk hebben de werknemers van hoog tot laag samen een schema opgesteld.

Nu, drie jaar later, doet ze het nog steeds elke dag.
“Soms gaan er wel 3 koppen koffie doorheen”, vertelde ze, ” en ze nemen allerlei lekkers mee.”

Het bedrijf floreert met gemotiveerde werknemers die altijd bij de baas terecht kunnen.

Het is zo simpel te luisteren, uit te wisselen,ย je waardering te uiten.

Toch is het een ongelofelijk motiverend en inspirerend gebaar dat iemandsย zelfvertrouwen en motivatie sky-high kan opkalefateren!

Maak het als leider prioriteit om tijd voor je mensen te nemen, te luisteren, hun commitment en bijdragen te zien en er je waardering over uit te spreken .
En bedank ze!

Als je er de tijd voor neemt om je mensen te laten weten dat je ze waardeert, inspireert dat om nog veel meer te doen en een cultuur te creรซren waardoor anderen ook zin krijgen zich van hun beste kant te laten zien.

——–

Tijdens Corona hebben we de laatjes opgeruimd. Nu je hoofd nog.
Je hebt vast wel van Marie Kondo gehoord, de Japanse opruim guru.
Ze geef, vind ik tenminste, goede adviezen om je huis te ontdoen van overbodige rommel en spullen.

Ze zegt:” Kijk naar het ding, pak het in je handen -als het klein genoeg is- en vraag jezelf: “Heb ik dit nog nodig, is dit nuttig, doet dit me goed, word ik hier blij van?”
Zo nee, HUP, weg ermee!

Ikย leer jou in mijn 6 maanden- of jaartraject om overbodige spullen IN JE HOOFD op te ruimen.

Gedachten die je belemmeren, saboteren, ongelukkig maken.

Gedachten die je verhinderen een plan en je dromen in realiteit om te zetten.

Als je niet bereikt wat je wilt, je schuldig voelt, mistroostig bent, geen nee durft te zeggen, een zorgmuts bent, een perfectionist of een pleaser -en, ja ook dat ene waar jij nu aan denkt!,- is dat een signaal dat het hoog tijd is eindelijk grote schoonmaak in je hoofd te houden.

Ook als je dat allemaal niet bent of hebt (of het je niet bewust bent en hebt weggestopt in je onderbewustzijn) is het handig eens schoon schip te maken.
Want we zeulen allemaal met nutteloze gedachten rond.

Zonder overbodige spullen in je hoofd wordt je helder en opgeruimd.
Je hebt weer lucht en licht.
Je weet weer wat je te doen staat.
Je weet weer waar je van “aangaat.”

Afscheid nemen van overtollige spullen in je hoofd is dรฉ sleutel tot een beter leven.
(Alleen zal de kringloopwinkel die oude gedachten niet willen hebben.
Die kun je aan de straatstenen niet kwijt.)

——–

Komt het door je leider en/of door jezelf?
Veel meer vrouwen dan mannen hebben het gevoelย niet over de juiste capaciteiten te beschikken om mee te tellen.

Dit blijkt uit een recent onderzoek van McKinsey.
De huidige tendens is dat dit komt door het leiderschap.

Het leiderschap is niet voldoende empathisch, heeft niet genoeg oog voor het individu, inspireert niet voldoende, coacht enย motiveert niet voldoende.
De media staat bol van de artikelen over nieuw leiderschap, Peters, 7 vinkjes.

En als het niet goed gaat is dat de fout van de leider.

We kunnen twee dingen doen:

1. Het moede hoofd buigen en wachten op nieuw leiderschap, bij voorkeur een vrouw ,die wel oog heeft voor jouw kwaliteiten.
Wachten op een leider die de stereotypen, vooroordelen, apenrots gedrag en manipulatie in het bedrijfย elimineert.
Dan kun je lang wachten…

2. Jezelf sterk maken van binnenuit.
Dan neem je stereotiep gedrag etc niet meer persoonlijk en kunt er mee omgaan, kunt je grenzen vanuit innerlijke zekerheid aangeven, gaat in gesprek met de leider, kent je talenten en potentieel, maakt authentieke keuzes vanuit je hart.

Ik wil je daar heel graag bij helpen.
Hulp vragen is een teken van kracht.
1000+ vrouwen zijn je voorgegaan.

——–

 

“Een echte vrouw vindt geld niet belangrijk!
40% van de Nederlandse vrouwen werkt niet in een betaalde baan.
Ik kon mijn oren niet geloven, maar zo is het echt.

70% van de Nederlandse vrouwen tussen 18 en 70 die wel buitenshuis werken, werkt in deeltijd.
Nergens ter wereld wordt dit geรซvenaard.

Iedereen weet toch dat meer dan een op de drie huwelijken in echtscheiding eindigt?
Is dat dan altijd de ander die dat overkomt?
De prins op het witte paard galoppeert er vandoor.
Of jij springt van het paard af.

Samenwoners blijven nog minder bij elkaar.

Het is uitgezocht dat vrouwen na een relatiebreuk vaak aan het kortste eind trekken.

Ikzelf bleef van de ene op de andere dag op mijn 26e achter met een huurschuld en mijn kindje van 18 maanden.
Ik had nog nooit gewerkt.
Ik had letterlijk geen cent.

Mijn man zei altijd trots:” Mijn vrouw hoeft niet te werken.”
En:” Als ze geld nodig heeft, hoeft ze het maar te vragen.”
Maar zo is het allang niet meer.

Toch?
Of wel?

Wie weet is mijn beeld gekleurd door eigen ervaringen, maar ik vraag me werkelijk af of over dat besluit voor deeltijdwerk wel goed is nagedacht.

Ga je niet teveel op je gevoel af van dat moment, met die schattige baby in de wieg?
Heb je wel over de financiรซle consequenties nagedacht?
Is dat besluit misschien op de automatische piloot genomen?
Of onder druk van partner, vriendinnen of omgeving?
Of uit schuldgevoel?

WAS HET ECHT WAT JIJZELF WILDE?

Je verdient minder, een carriรจre kun je wel schudden, je bouwt geen eigen vermogen op en krijgt een lager pensioen.

Ik snap het echt niet.
Ben ik dan een geldwolf dat ik financiรซle onafhankelijkheid wil?
Wilde ik dan geen goede moeder zijn?

Alexandra van den Bosย vertelde me: “Ik werk fulltime en heb het goed geregeld met mijn 3 kinderen.
Ik voel me alleen schuldig als ik het een keer niet goed geregeld heb.”

Toen mijn man wegging was ik 26 en woonden we in Brussel.
Hij verliet me voor een jongere vrouw:)
In Nederland waren destijds de scholen tussen 1200 en 1400 dicht en kon je kind niet overblijven.
Ja, we zijn een uniek land.

Dus ik bleef in Belgiรซ waar wel goede voorzieningen waren.

Fulltime of niet werken, meer smaken waren er niet.
Als je niet mee de kost verdiende vond je schoonmoeder en de buurt je “een lui konijn dat op de bank zat te breien” (letterlijk!)

Ik vond het verschrikkelijk dat ik niet de hele of halve dag bij mijn kind kon zijn.
Maar ik had geen keuze.
Dus ook geen schuldgevoel.

En…mijn kind vond het verre van verschrikkelijk.
De ontdekkingย dat ze er geen enkel probleem mee had, vond ik eigenlijk helemaal niet leuk.
Daar ging mijn ego.

Toen ik dat ego even terzijde stelde was ik natuurlijk hartstikkeย blij dat ze het zo naar haar zin had!

Hoe zit dat met jou?

Ik vermoed dat jij die dit leest- ja. jij!-niet in deeltijd werkt maar zeker weet ik het natuurlijk niet.
PS IK BEN NOG STEEDS VAN PLAN MIJN EX EEN BEDANKBRIEF TE SCHRIJVEN

——–

Omstandigheden wisselen aan de lopende band
Als je je geluk daarvan afhankelijk maakt, ben je nooit gelukkig.
Want er is altijd wel wat mis.
Als het niet op je werk is, is het wel thuis.
Of vice versa.

Het is veel “handiger” je mindset tegenover al die omstandigheden te veranderen.
Het gaat uiteindelijk niet om die omstandigheden ,maar om de manier waarmee je er mee omgaat.

Ik denk dat we dat allemaal in theorie wel weten.
Het gaat om de dagelijkse toepassing in jouw leven.
Dan ga je door het plafond!

——–

Daarvoor zou ik mijn leven geven
Een van mijn bepalendste ontmoetingen was met Yehudi Menuhin, de grootste violist van de 20e Eeuw .
Telkens als ik de foto tegenkom die onze ontmoeting vastlegde is ben ik ontroerd.

Heel af en toe gebeurt het dat je elkaar “herkent” en een onverklaarbare verbondenheid voelt.

Geboren in New York in een Litouws- joods gezin, speelde hij tijdens de Tweede Wereldoorlog vaak voor geallieerde soldaten en in 1945 trad hij samen met Benjamin Britten op voor de bevrijde gevangenen van Bergen-Belsen.

Lang voor ik hem ontmoette had ik al grote bewondering voor zijn ziel doorborende muziek.
Maar ook voor de mens die hij was.

Hij was de eerste joodse musicus die na de Holocaust in Duitsland ging optreden.
“Vergeven is de weg” zei hij.
Volgens hem was de Europese Unieย “het grootste vredesproject dat ooit heeft bestaan en zal bestaan.”
Juist in deze dagen denk ik vaak aan die uitspraak terug.

Ook vertelde hij dat hij elke dag aan yoga deed en mediteerde.
“Dit bevrijdt me van mijn fysieke en mentale problemen en brengt me bij mijn ware ik. Ik word er gelukkig van.”
Het is geen toeval dat ik niet veel later opleidingen voor yoga en meditatie ben gaan volgen.

Hij sloot ons gesprek af met een anekdote.
Vlak daarvoor had iemand voor de zoveelste keerย tegen hem gezegd:” Ik zou mijn leven geven om zo viool te kunnen spelen.”

Hij had geknikt en geantwoord: “Dat heb ik ook gedaan.”

Een jaar later is deze grote man overleden.
Sindsdien volg ik zonder compromis mijn passies.

——–

Als ik je vraag naar mij te luisteren en je begint mij advies te geven, dan heb je me niet gegeven waarom ik heb gevraagd.

Als ik je vraag naar me te luisteren en jij gaat me vertellen waarom ik niet moet voelen wat ik voel, dan ben je op mijn tenen gaan staan.

Als ik je vraag naar mij te luisteren en jij hebt het gevoel dat je alles moet doen om mijn problemen op te lossen, dan heb je mij niet geholpen- hoe gek dat ook mag klinken.

Luister!

Alles wat ik vraag is dat je luistert, niet praat of iets doet, alleen maar hoort wat ik zeg.

Als jij voor mij doet wat ik voor mezelf kan en moet doen, dan draag je alleen bij aan mijn angst en gevoelens van onbekwaamheid.

Maar als je als een simpel feit kunt accepteren dat ik voel wat ik voel, hoe irrationeel dat ook mag zijn, dan kan ik ophouden met je te overtuigen en kan ik een begin maken met het zelf te gaan begrijpen.

Onbegrijpelijke gevoelens zijn zinvol als we begrijpen wat er achter zit.

En als dat helder is geworden, dan zijn de antwoorden volkomen duidelijk en heb ik geen advies meer nodig.

Dus luister asjeblieft alleen maar.

Als je praten wilt, wacht dan even op je beurt, dan zal ik naar jou luisteren.

——–

Vandaag ga ik echt luisteren
Ik heb me dat al zo vaak voorgenomen en altijd loopt het in het honderd.
Steeds betrap ik me er op dat ik ongeduldig zit te wachten tot de ander klaar is met zijn/haar verhaal.
Omdat ik door wat de persoon zegt associaties krijg met verhalen die ik zelf wil vertellen.
Dat moet nu maar eens afgelopen zijn.
En jij?
Wat ga jij oefenen?

——–

Je verspilt letterlijk je adem
Hoe adem je terwijl je dit leest?
Stop even en kijk bewust naar je ademhaling.
Ik wed erom dat je ergens in je borst begint en je schouders omhoog en omlaag gaan.

FOUT!
Tenzij je de verleidelijke mogelijkheid wilt laten liggen om
– je focus en concentratie te verbeteren,
– je creativiteit en productiviteit vrij te maken
– stress, burn-out en angst te voorkomen of te verminderen.
En….er jonger uit te zien.
Weg met botox, gewoon goed ademen.

Zoยดn 80% van ons ademt minstens 40.000 keer per dag, bijna altijd door de mond.
VEEL EN VEEL TE VEEL en verkeerd.
Veel beter is het niet meer dan 15 tot 20.000 keer per dag te ademen.
Dieper, langzamer, door de NEUS en met het middenrif.

Als we consequent door de neus gaan ademen fungeert de neus als een filter dat de door het lichaam benodigde zuurstof reguleert.
Als je door je mond ademt ontbreekt dit regel systeem

Ademcoaches en (dure)cursussen springen tevoorschijn.
Prima, maar ik vraag me wel af waarom de westerse mens de recente wetenschappelijke bevestiging zo hard nodig heeft om iets wat zo logisch en effectief is en al vijf eeuwen bekend is, nu pas te gaan toepassen.

——–

DE WERELD DIE JIJ ZIET WEERSPIEGELT JE EIGEN INNERLIJK REFERENTIEKADER.
JE KIJKT VAN BINNEN NAAR BUITEN.

De ideeรซn, overtuigingen, wensen, behoeften die in ons de overhand hebben bepalen wat wij zien en horen.
Niemand ziet en hoort hetzelfde in dezelfde omstandigheden.
We kijken van binnen naar buiten. en maken de wereld door onze eigen interpretaties tot de waarheid zoals wij die zien.

Ik zag een fascinerende uitzending over Noord Korea op tv.
De mensen daar GELOVEN in hun leiders, zij zijn hun ouders die voor ze zorgen. Dit is door brainwashing tot stand gekomen.

Denk eens na in hoeverre jij gebrainwashed bent. Meestal in je jeugd.
In hoeverre heb jij overtuigingen die je als kind hebt geleerd en waar je nu last van hebt? “Dat kun jij toch niet. Een meisje is lief en zorgt voor iedereen. Doe maar gewoon. Je bent geen knip voor je neus waard. Alleen als je keihard werkt, mag je bestaan.”
Als je geluk hebt gehad kan het zijn: “Jij kunt alles bereiken wat je wilt. Je bent precies goed zoals je bent.”

Deze vaak onbewuste overtuigingen, maken de wereld die jij ziet.
MAAKT DE WERELD DIE JIJ ZIET JE GELUKKIG? Zo ja, gefeliciteerd. Dan ben je ook de Corona tijd goed doorgekomen en roept de situatie in Ukraine je mededogen op , help je waar je kunt maar laat je je niet te neerslaan.
Zo nee, laat je dan helpen om je innerlijk referentiekader te onderzoeken en ballast op te ruimen. Met een geest die ontdaan is van ballast en BREINBLUBBER, zie je een andere vrolijker wereld om je heen. Met kansen voor jou en iedereen. Zelfs als er grote narigheid is, word je niet meer angstig, boos of verbitterd .
JE KUNT GELUKKIG ZIJN.

——–

” Ons vermogen problemen te verzinnen is eindeloos, maar de ruimte voor het ervaren van die problemen is eindig, stelt Floor Rusman in de NRC
Honger en geweld kunnen die ruimte helemaal vullen, en pas in hun afwezigheid grijpen minder levensbedreigende issues als existentiรซle twijfel, maatschappelijk onrecht en sociaal ongemak hun kans.

Zelfs kleine dilemmaโ€™s (wil je een hard of een zacht matras of eitje of: wie nodig je uit op je bruiloft) kunnen dan dringend aanvoelen.
Dat iemand in een schuilkelder er zijn schouders over zal ophalen, doet daar niets aan af.

De oorlog herinnert ons eraan wat voor geluksvogels wij zijn: bijna nergens in de geschiedenis รฉn op de wereld hadden en hebben mensen het zo goed als wij nu in Nederland.
Dit dwingt ons onze gebruikelijke zorgen te relativeren.

Maar relativeren is iets anders dan ontkennen of belachelijk maken.
Doe je dat wel, dan vervreemd je van jezelf.

Je druk maken over wat er speelt in je omgeving is de enige manier om je verbonden te voelen met je leven; dat geldt ook als het gaat om โ€˜luxeproblemen.โ€™

Hoe futiel die nu ook kunnen aanvoelen, ze doen ertoe.

——–

ALS JE JE MIND WILT ONTDOEN VAN BEPERKENDE EN SABOTERENDE GEDACHTEN, MOET JE ZE EERST OPZOEKEN EN ERKENNEN.
Toen ik ophield de schuld buiten me te leggen en ging investeren in mezelf, kon ik mijn dromen waarmaken.
De sleutel van je gevangenis zit aan de binnenkant!

——–

Hij deed zijn vrouw een proces aan
De Japanner Hachiro was zo ziedend dat hij besloot zijn vrouw voor de rechter te slepen en een fikse schadevergoeding te eisen.

En waarom was hij dan zo kwaad?

Zij had hem bedonderd.

Met een man? Of met een vrouw?

Nee, zij had hem een lelijke dochter gebaard.
Zo lelijk als de nacht.

Nou en?
Kan zij toch niet helpen?

Toch won hij het proces met glans en wimpel.
Laat me dat even uitleggen.

De rechter zei: ” U heeft deze vrouw uitgezocht als toekomstige moeder van uw kind vanwege haar schoonheid.
Het is niet onze taak u daarop te beoordelen.

Het is onze taak te beoordelen of uw klacht gegrond is.

Onze conclusie is dat uw klacht gegrond is en dat uw vrouw u bedrogen heeft”.

Hij zwaaide met bewijsstuk 12.
“Ik heb deze foto’s gezien die u als bewijsmiddel hebt ingediend.
Deze foto’s dateren van 3 jaar voor uw huwelijk met uw eega.”

De rechter huiverde even en legde snel het bewijsmateriaal ondersteboven op tafel.

“Nog nooit in mijn leven heb ik zoยดn lelijke vrouw gezien.
Daarbij vergeleken is mijn eigen vrouw een schoonheid en dat zegt heel wat”. ( dit voegde hij tussen neus en lippen toe, schrok van zijn eigen uitspraak en vroeg meteen de stenograaf dit niet op te nemen)

Verlangend keek hij even naar de beeldschone echtgenote en vervolgde zuchtend:” Ik zou graag mijn eigen vrouw naar dezelfde chirurg sturen als waar uw vrouw zich vele malen heeft laten opereren met zulk verbluffend resultaat.
Maar dat laat een rechter salaris niet toe.”

Weemoedig keek hij enkele seconden voor zich uit.

Hij sloot af:” Hierbij verklaar ik uw klacht gegrond en uw vrouw schuldig omdat zij u onder valse voorwendselen in het huwelijk heeft gelokt.
Ik veroordeel uw echtgenote tot het betalen van een schadevergoeding van 95.000 euro. Een iets lager bedrag dan zij heeft uitgegeven aan het “bijwerken.”

——–

Ik leek op een kikker die in een pan met koud water is gestopt.
Heel langzaam wordt het water aan de kook gebracht.
Het arme beest heeft niets in de gaten en wordt langzaam gekookt.
En als hij het eindelijk doorkrijgt, is het te laat…

Zo is het mij vergaan.

Je kunt beter, als kikker dan, in een pan met kokend water worden gegooid.
Dan spring je er meteen uit.

Beetje bij beetje stapelden kleine stressfactoren zich in mij op.

Ik had het niet in de gaten en aanvaardde de stress zonder nadenken en morren.
Dat hoorde er nu eenmaal bij, dacht ik.

Herken je dat?
En toen zat ik in een burn out…

Word jij ook langzaam gekookt ?

KIJK NAAR JEZELF EN JE LEVEN EN SPRING UIT DE PAN!

——–

Een vrouw is toch niet de baas?

Mijn office manager Heleen werd stapelgek van een stel Franse lobbyisten uit de geneesmiddelen industrie.
Een maand lang belden ze elke dag, smeekten om een afspraak en stuurden kiloยดs papier.ย Dag in, dag uit.

Ik had geen zin in ze, kende hun standpunt uit ten treure.
Maar Heleen was me dierbaar, dus vooruit met de geit.

Op een dinsdag in Straatsburg had ik na de stemmingen tijd voor ze vrijgemaakt.
Drie kwartier en geen minuut langer.
Om geen tijd te verliezen had ik met ze afgesproken in het restaurant van het Europees Parlement.
Kon ik meteen wat eten. Heleen regelde een tafel.

Toen ik rondย 1430 kwam binnenrennen, – de stemmingen waren uitgelopen-, vond ik aan de gereserveerde tafel een rumoerig gezelschap van mannen met verhitte gezichten.
De wijn vloeide overvloedig.
Ik stelde me voor en ging zitten. Niemand sloeg acht op me. Ze vervolgden hun gesprekken en vulden hun glas.
Ook goed. Kon ik rustig eten.
Het nare gevoel in mijn buik drukte ik weg.

Ik was halverwege mijn salade toenย mijn buurman zich minzaam naar me toe draaide.
“En mevrouwtje, werkt uw man in het Europees Parlement?”
Ik zag mijn kans schoon. Wraak.
“Nee,” zei ik, “Mijn man werkt niet in het Europees Parlement, hij werkt bij deย Permanente vertegenwoordiging.”
Ik liet hem geen tijd om zijn mond open te doen en vervolgde met een gedetailleerd verhaal over de loopbaan van mijn echtgenoot.
Alleen de kleuterschool sloeg ik over.

De drie kwartier waren voorbij.
Ik stond op, groette vriendelijk in het rond met een wuif gebaar, gaf mijn buurman een hand en verdween zo snel ik kon naar mijn kantoor op de 9e etage.

Nu iemand vinden. Verdorie, alle deuren waren dicht.
Een eindje verderop zag ik een open deur. Van een Italiaanse collega.
Een jonge man zat te telefoneren achter het bureau.
Godzijdank, ik kende hem, Antonio ,een vriend van Heleen.

“Meteen meekomen asjeblieft” siste ik, “Ik heb je nodig.”
De man beรซindigde snel zijn gesprek en volgde me verbaasd naar mijn kantoor.
Ik sloot de deur.

Snel ging ik achter mijn bureau zitten en wees hem de stoel voor mijn bureau.
“Wij hebben een belangrijke vergadering, begrijp je. Ik leg het je later uit.”
Hij knikte sprakeloos.
Net op tijd.

Daar waren ze. Driftig werd op de deur geklopt.
Ik stond op en deed open. Voilร . De roodwangige Franse delegatie.

“Madame, het spijt ons verschrikkelijk. Wij hadden niet begrepen dat u de geachte afgevaardigde was. O, wat spijt dat ons. Onze welgemeende excuses We willen u heel graag ons standpunt uitleggen.”

Ik knikte en zei minzaam:” Heren ,u heeft drie kwartier van mijn tijd gekregen. U ziet dat ik nu in vergadering ben.”
Ik wees op Antonio die rustig in zijn stoel zat.
“Als u ons nu wilt excuseren? We hebben een belangrijke en urgente vergadering.”
“Maar geachte …”
Ik onderbrak hem. “Heren, u hebt uw kans gehad.”
En pal voor hun verbaasde gezichten sloot ik de deur.
Heleen heeft nooit meer last van ze gehad.

——–

Mijn moeder bleef maar tegen me praten
Mijnย moeder is al 20 jaar geleden overleden.

Toch hoorde ik telkens haar stem als ik even onderuitzakte:” Moet jij niet iets nuttigs gaan doen?”
Dan sprong ik alweer op.

Tot ik besefte dat ik onbewust steeds mijn macht weggaf.

——–

Als ik een man zou zijn, zou ik dan vrijwillig mijn plaats afstaan aan een vrouw?
Nee, ik zou vechten voor mijn hachje en zelf proberen die hoge post binnen te hengelen.

Met goede voorbereiding, met een plan, met een strategie.
Met alle middelen die fatsoenlijk zijn.
Zoยดn man zou ik dan hopen te zijn.
Fatsoenlijk.

VROUWENQUOTUM
Als fatsoenlijke man zou ik achter het op 1 januari 2022 ingegane quotum voor 1/3 vrouwen in Raden van Commissarissen voor beursgenoteerde bedrijven staan. (waar nu nog 5 Peters en 5 vrouwen CEO zijn). Dus een beetje geduld en dit is in orde. Gelukkig is ook voor mij als man 1/3 quotum voorzien…

DISCRIMINATIE
Als ik een VROUW zou zijn, zou ik me niet laten tegenhouden door verdekte discriminatie, stereotypen en vooroordelen.
Ik zou gemene opmerkingen niet persoonlijk nemen.
Ik weet zelf immers wat ik waard ben.
Dat gedrag en dat gekonkel zegt meer over de ander dan over mij.
Ik ben bezig met mijn doel en laat me door dat geneuzel niet afleiden.

Ik laat me daardoor, hoe irriterend het ook is, mijn macht niet afpakken.
Ik kijk wel mooi uit.
Dat is een welgemeend advies van een fatsoenlijke man.
Die zich soms schaamt voor het gedrag van zijn seksegenoten.

SOLLICITEER JIJ MAAR
Als ik een man zou zijn, zou ik dan tegen een vrouw zeggen ( of zelfs maar denken): ” Nee hoor, ik hoef die baan niet, solliciteer jij maar, je kunt het beter, bent slimmer en hebt meer ervaring.”
Nee, dat zou ik niet doen.
Ik zou wel gek zijn.

NETWERK
Als ik een man zou zijn, zou ik dan mijn netwerk niet gebruiken en geen beroep doen op de solidariteit van mijn manlijke collegaยดs en meerderen?
Natuurlijk wel.
Dat netwerk heb ik zorgvuldig in jaren opgebouwd en er veel tijd in gestoken.

GELOOF IN MEZELF
Als ik een man zou zijn ,zou ik dan mijn licht onder de korenmaat laten schijnen?
Nee, natuurlijk niet.

SALARISONDERHANDELINGEN
Als ik een man zou zijn, zou ik dan geen harde salarisonderhandelingen voeren?
Natuurlijk wel.
Ik zou er keihard in gaan.
Nee heb je, ja kun je krijgen.
O ja, als ik me daarin ongemakkelijk zou voelen, zou ik een cursus volgen of gaan oefenen met maatjes.

DE KRABBENMAND
Als ik een man zou zijn, zou ik dan tegen vrouwen zeggen:” Waarom halen jullie elkaar naar beneden? Waarom steunen jullie elkaar niet? Dat is toch veel effectiever.”
Ik ben bang van niet.
Eigenlijk vind dat ze daar zelf maar achter moeten komen.
Het verbaast me wel.

VINDBAARHEID
Als ik een man zou zijn, zou ik dan tegen vrouwelijke collegaยดs zeggen:” Maak jezelf beter vindbaar, schrijf je in bij SER- Topvrouwen en al die andere gremia die jullie hebben?”
Dan zouden wij de smoes niet meer hebben om te zeggen:” We willen wel, maar kunnen geen vrouwen vinden.”
Misschien zou ik ze die tip geven.
Misschien ook niet.
Per slot zijn we gelijkwaardig.

——–

Waarom was ik zo benauwd mijn verhalen los te laten?Ik bleef lang hangen in mijn rotjeugd. Eiste daar erkenning voor. Vertelde mezelf en iedereen die het wel of niet wou horen hoe akelig mijn jeugd was geweest.Dat was mijn identiteit en verklaarde mijn faalangst.
Het leek wel een wedstrijd als in de wachtkamer van de dokter. Iemand zegt:” ik heb pijn aan mijn grote teen.” De ander antwoordt:” Nou, ik heb pijn aan alle tien mijn tenen.”

Pas toen ik dat eindelijk doorhad, kon ik het verhaal laten rusten.
En mezelf zelfs goede dingen herinneren.

Zeul jij nog steeds rond met die zware rugzak vol verleden?

——–

Waarom lukt het niet?

We hebben 1000en redenen waarom het niet lukt.
Vaak legitiem.

Maar waarom je daar door te laten tegenhouden?

Geef je macht niet weg.
Ga rustig door zonder je boos te maken en verongelijkt te zijn.
En als je dan je doel bereikt hebt, kun je, als je dat wilt van binnenuit veranderen wat je niet bevalt.

——–

Belemmerende verhalen
Vertel jij jezelf belemmerende verhalen?
Eerlijk.
Ga er naar kijken en vraag je af:” Is het werkelijk waar?
Weet ik heel zeker dat het waar is?”

——–

Dat lukt je toch niet
Dit weekend betrapte ik me er weer op: “Dat lukt je toch niet, het is veel te moeilijk om dat over te brengen…”
Ja, en als je dat denkt, kun je het weL SCHUDDEN…

——–

Vrouwen aan de top
Het Europees Parlement dat al in 1989 met unanimiteit mijn rapport” Meer vrouwen in besluitvormende posities” aannam ,krijgt nu steun van de vrouwelijke Commissie Voorzitter.

De lidstaten hielden tot nu toe de boot af, maar Frankrijk en Duitsland lijken om. Nederland kan nu geen nee meer zeggen. De tijd is rijp.

Zelf was ik destijds als liberaal tegen quota, met alle bekende argumenten.
Ik ben van mening veranderd.

Pas als er voldoende vrouwen in topposities aanwezig zijn, (de zogenaamde kritische massa) kun je als vrouw je eigen koers varen en je eigen visie en policy handhaven.

En dan maar hopen dat dat goed uitpakt.
Daarmee bedoel ik dat loyaliteit tussen vrouwen soms “vergeten” wordt…

——–

Een extra baan
Heb tussen alle knipsels een krantenartikel gevonden over de mannen en vrouwen die ik uit het destijds Oostblokland Roemeniรซ heb kunnen halen. Ze mochten uiteindelijk naar hun geliefde in Nederland. Mooi beroep: huwelijksmakelaar. Zeker als blijkt dat ze nog steeds knetter gelukkig zijn.

——–

EEN FOUTE MANย 
Zorgvuldig heb ik de gegevens van Amnesty International met namen van politieke gevangenen tussen mijn ondergoed in de koffer verstopt.
Met vijf collegaยดs ga ik naar Cuba om het gesprek met Fidel Castro aan te gaan.

Hij intrigeert me als vrijheidsvechter en politicus.
Maar ook als man.
“Foute mannen” vind ik spannend.
Is hij oprecht of een ordinaire opportunist?
Ik wil hem met eigen ogen zien en ik wil hem zelf spreken.
Ik wil hem confronteren met de politieke gevangenen op zijn eiland.
Ik ben niet bang.

Op het moment dat juist de ยดcerdo de leicheยด wordt opgediend, komen vier mannen als in een wildwestfilm binnenstormen.
Met een autoritaire hoofdbeweging geven ze te kennen dat ons gezelschap mee moet komen.
Zonder commentaar worden we in een gesloten busje met zwarte ramen geduwd en rijden we weg.
Na een half uur stopt het busje.
De mannen gebaren dat we moeten uitstappen.
De revolvers stulpen uit de broekband.
Een groot wit gebouw staat eenzaam in een immens grote tuin.

Omringd door de mannen lopen we naar een moderne draaideur.
In een grote marmeren hal staat de van de vliegvelden bekende band met rรถntgenapparaat en een controle poortje met metaaldetector.
Mijn delegatieleider wordt met de hand gefouilleerd en geeft zijn aktetas af die in een kluisje wordt opgeborgen.

Direct schieten de papieren van Amnesty International door mijn hoofd.
Wat nu?
Ik moet snel een manier vinden deze onopgemerkt te verbergen en naar binnen te smokkel

Snel buig ik me voorover met de armen op de maag en maak onsmakelijke geluiden. De veiligheidsman haalt zijn wenkbrauwen op. Mijn delegatieleden bekijken me verongelijkt.
Verontschuldigend zeg ik met verstikte stem:”So sorry, ik ben ziek, ik moet overgeven.”
Snel overlegt de man met een collega. Ik sta er met hangende schouders bij. Ik wrijf in mijn ogen. Door mijn lenzen lukt het me tranen in mijn ogen te krijgen. Ik maak wanhopige gebaren.
De man zucht, pakt me bij de arm en brengt me naar de toiletruimtes. Op het toilet, de deur op slot, steek ik mijn vinger in de keel en braak luidruchtig. Terwijl ik de wc doortrek, pak ik zo geluidloos mogelijk het papier van Amnesty International uit mijn handtas. Ik moet dit aan Fidel Castro geven, hoe dan ook. # Hoor ik praten? Ik rol het papier zo klein mogelijk op en stop het in mijn rechterschoen.

Ik kom naar buiten en zie twee vrouwen die uitvoerig hun handen staan te wassen aan de grote wastafel. Ze nemen me onderzoekend op.
Buitengekomen laat ik me door de wachtende veiligheidsman meevoeren naar een dame die me wil fouilleren.
Ze neemt me mee naar een kamertje, zegt me met de armen en benen wijd te gaan staan en tast me zeer uitvoerig af.
Onder protest laat ik mijn grote zwarte tas en fototoestel bij haar achter.

In een grote ijskoude zaal worden we ontvangen. Hoe armer een land, hoe kouder de airco.
Het doet me wat als ik Fidel Castro aan het hoofd van een grote tafel zie zitten. Hij kijkt verveeld voor zich uit en trommelt met zijn vingers op de tafel.
We gaan zitten.

Haastig drink ik het glas water leeg dat voor me staat. Mijn keel schrijnt na de vertoning die ik zo even gegeven heb.
Ik kijk zoekend om me heen naar onze eigen tolken. Ze zijn er niet.
Gelukkig spreek ik Spaans en ben ik niet van de Cubaanse tolken afhankelijk. Je kunt er immers niet van uitgaan dat de vertaling altijd correct is.

Fidel geeft ons met veel handgebaren minzaam te verstaan dat hij de EU een interessante gesprekspartner vindt.
Ja, haal je de koekoek. Sinds de oude Sovjet-Unie is weggevallen en de VS steeds moeilijker doet, hebben ze ons hard nodig.
Als er een korte stilte valt, grijp ik mijn kans en richt ik me in het Spaans tot onze gastheer.

“Commandante, u weet ongetwijfeld dat het Europees Parlement alle internationale verdragen van de EU met de zogenoemde derde landen als uw land, dient goed te keuren? U weet dat zonder onze goedkeuring geen enkel verdrag tot stand kan komen?”

Fidel knikt minzaam. Hij kan moeilijk zijn verbazing verbergen dat buitenlandse vrouw zijn correcte aanspreektitel kent.

“U weet ook dat zelfs als onze regeringen het eens zijn, het feest onherroepelijk niet doorgaat zonder het groene licht van het EP?”

Opnieuw knikt Fidel. Nu iets minder minzaam.

“Voor het EP in het algemeen en voor de Europese Liberale fractie in het bijzonder zijn de mensenrechten een doorslaggevend criterium”, sluit ik af.
Ik doe mijn best mijn stem niet te laten trillen .
Het is stil.

Fidel kijkt me taxerend aan. Uit mijn linkerooghoek zie ik de vijandige blik van mijn Spaanse socialistische collega.
Zijn grote vrijheidsstrijder wordt hier geattaqueerd.
En nog wel door een vrouw.

Het vervolg kun je lezen in mijn boek “1000 plaatsen 1 thuis.”

——–

Zo liepen zij voort
Stap voor stap. Op blote voeten. Zo liepen de oude en de jonge monnik voort.

Zwijgend. Die eed hadden ze afgelegd. Net zoals ze hadden gezworen nooit en te nimmer een vrouw aan te raken.
Zelfs hun moeder niet.

Na twee dagen stuitten ze op een fel kolkende rivier.

Was dat een vrouw daar verderop in het water, worstelend met de stroming?
Haar hoofd verdween onder het zwiepende water en lucht happend kwam het weer boven.

De oude monnik haalde diep adem, sprong in de rivier, zwom naar haar toe, pakte de half bewusteloze vrouw in zijn armen en droeg haar naar de overkant.
Daar legde hij haar in het gras en liep zwijgend verder.

Zijn jonge metgezel voegde zich bij hem en woordeloos liepen ze voort.

Een jaar later liepen ze daar weer. Zwijgend. Stap voor stap. Blootsvoets.

Opeens kwam er geluid uit de jonge monnik.
Met verstikte stem bracht hij uit:” Je weet toch dat je geen vrouwen mag aanraken!”
De oude keek opzij en zei kalm: LOOP JE NOU NOG STEEDS MET DIE VROUW TE ZEULEN?”
( vrij naar een bekend verhaa)

——–

Meditatie
Meditatie is de enige activiteit die leidt tot verlaging van het lactaatgehalte in het bloed, een indicator van stress en angstgevoelens. De hormoonspiegel van melatonine en serotonine (kalmte) wordt verhoogd door meditatie en de hormoonspiegel van cortisol(stress) wordt hierdoor verlaagd. Hallo! Waarom mediteren we niet allemaal??

——–


Fidel Castro
‘Ja, het is zoals ik dacht,’ zegt Fidel Castro. ‘Uw ogen zijn blauwgroen, met lichte spikkeltjes.’
Hij glimlacht weemoedig. ‘Mevrouw, uw hoofd moet vermoeid zijn. U denkt te veel. Leeft u wel genoeg uit uw hart? Liefde is het enig belangrijke in een mensenleven. Een mens is wat hij liefheeft.’
uit 1000 plaatsen 1 thuis

——–

Time management?
Heel simpel: mediteer een half uur per dag. Winst : ANDERHALF UUR per dag!
Door alle processen die lichamelijk en geestelijk op gang komen heb je anderhalf uur minder slaap nodig. Extra bonus: een blije evenwichtige geest.

——–

Vergeven
Vergeven is eenvoudig je alleen de liefdevolle gedachten herinneren die jij in het verleden gaf, en die jou werden gegeven. Dan ben je vrij.

Probeer jij nog steeds het verleden te veranderen?
Wordt het geen tijd de hoop op een beter verleden op te geven?

——–

Familiediner en zo
Zie je er tegenop?
Tegen aan tafel zitten, urenlang, met familie die je het hele jaar uit de weg bent gegaan omdat ze je mateloos irriteren?

Probeer eens het volgende: zie en hoor ze alsof je ze nog nooit ontmoet hebt en ze spiksplinternieuw voor je zijn. Zonder jouw verleden. Zonder zijn/haar verleden. Zonder jullie vergissingen. Zonder jouw oordelen. Zonder de schaduwfiguren uit jouw verleden die zij misschien onbedoeld oprakelen. Geef de hoop op een beter verleden op, relax en zie ze alleen zoals ze NU zijn.
Dan wordt het misschien toch nog leuk.

——————————————————