Ik was een waardeloze leider
Ik was een waardeloze leider.
Ik nam vrouwen aan die ik aardig vond.
Geen mannen, op een keer na.
Ik bezweek voor zijn krachtige visie die al gauw uit lucht bleek te bestaan.
Met zijn leren koffertje en haantjesgedrag heb ik hem na zijn proefmaand veel geluk in zijn carriere gewenst.
Maar niet bij mij.
Mijn assistentes haalden opgelucht adem.
Alle sollicitanten, -soms wel 50- hadden goede papieren, een mooie babbel en minstens 3 talen.
Daar kon ik niet op schiften.
Ik was niet duidelijk over mijn verwachtingen.
Dat vond ik lastig onder woorden te brengen: “we zouden gaandeweg wel zien, je werkt zelfstandig, ik ben zeker de helft van de maand niet op kantoor, op reis en in Straatsburg."
Ik denk dat ik gewoon lui was en verwachtte dat ze wel zelf ontdekten wat te doen.
Een slechte leider dus.
Het werd meestal een catastrofe.
Tot ik doorkreeg dat duidelijkheid cruciaal is.
Zo gedetailleerd mogelijk.
En communiceren, feedback geven, overleg, luisteren, motiveren.
Ja, dat kost tijd en geduld.
En van beide had ik niet veel, vond ik.
Met een goede of slechte leider staat of valt die nieuwe baan.
Al bieden ze nog zo’n mooi salaris.
Toch?
Je kunt heel wat ellende voorkomen door tijdens de interviews gerichte vragen te stellen.
Vraag bijvoorbeeld of en hoe de leider haar/zijn verwachtingen over de prestaties van het team heeft vastgelegd en of er ruimte is tijdens de (maandelijkse) 1 op 1 gesprekken het over meer te hebben dan status updates.
Vraag hoe hij/zij jouw rol ziet, wat je verantwoordelijkheden en taken zijn.
Als je vage nietszeggende antwoorden krijgt, zoals “oh, dat zien we wel”, is dat een rode vlag.
Over algemene onderwerpen praten tijdens een interview zoals over de bedrijfscultuur is nu wel geaccepteerd, maar als ik jou was ik zou dieper graven en specifieke vragen stellen waar de ander niet onderuit kan.
Vergeet niet dat werkgevers op dit moment zitten te springen om goede werknemers, jij bent niet de vragende partij.
Daarnaast zou ik toekomstige collega´s vragen hoe zij hun leider zien.
Heeft hij/zij hun groei gesteund en krijgen ze waardering, motivatie en credit voor hun werk?
Let goed op waarschuwingssignalen.
Volg niet alleen je hoofd, maar ook je intuïtie.
Succes!
Ik was niet duidelijk over mijn verwachtingen
Ik was in het begin een slechte leider.
Ik nam mensen aan die ik aardig vond.
Goede papieren en minstens 3 talen hadden ze allemaal.
Ik was niet duidelijk over mijn verwachtingen.
Dat vond ik lastig onder woorden te brengen, “we zouden gaandeweg wel zien." Ik denk dat ik gewoon lui was.
Tot ik doorkreeg dat duidelijkheid cruciaal is.
Zo gedetailleerd mogelijk.
Ik vond het eerlijk gezegd, best vervelend., het kostte kostbare tijd.
Maar het was het waard: medewerkers gelukkig en een goed draaiend kantoor.
Ik luisterde slecht
Ik weet nu dat ik slecht luisterde.
Dacht al snel dat ik wist wat de ander ging zeggen en liet haar/hem niet uitpraten.
Ik werd ongeduldig, waarom moest het zo omslachtig, konden ze niet to the point komen?
Nu weet ik dat dat niet alleen onaardig is maar ook niet efficient.
Als ik beter had geluisterd, -ook naar wat Niet werd gezegd en op de lichaamstaal had gelet- ,had ik heel wat problemen met mijn team kunnen voorkomen.
Hoe ga jij om met je ongeduld?
Niemand hoort wat jij denkt te zeggen
Niemand ziet hetzelfde.
Niemand hoort hetzelfde.
Jij denkt een duidelijke boodschap te hebben afgegeven.
Vergeet het maar.
Iedereen heeft zijn eigen filters en interpretaties.
Iedereen hoort en ziet wat hij/zij op dat moment wil horen of zien.
“Ik heb het je toch gezegd” is dus een zinloze opmerking.
Hoe kun je weten of de ander jouw opmerking gehoord heeft zoals jij bedoelde?
Begin dit weekend eens op je gezin of vrienden te “oefenen.”
Vertel ze op een rustig moment iets wat jij belangrijk vindt om te bespreken.
En vraag daarna, als in een spelletje, wat je nou gezegd hebt.
Mijn team in dat kleine kantoor
Ik had een klein team van medewerkers, 3 a 4, soms 5.
Met zijn allen zaten we in een klein kantoor.
Niet de luxueuze uitstraling die men van Europarlementariërs verwacht.
Natuurlijk was ik er vaak niet, stemmingen die dagen duurden, op reis, vergaderingen.
Maar als ik er was, was het fijn.
We lachten veel, we werkten hard, vaak tot laat in de avond als er een urgentie was.
Eendrachtig voor hetzelfde doel: Europese samenwerking vanuit de liberale visie.
Tussen de middag stuurde ik ze allemaal uit eten.
Brussel, he.
Dan had ik het kantoor even voor mezelf.
Ik netwerkte genoeg op andere momenten.
En hun netwerken was voor mij van onschatbare waarde.
Dat deed je aan tafel en niet met een broodje kaas op je kamer.
Een "team" bestaat niet alleen uit mensen die tegelijkertijd op dezelfde plek werken.
Een echt team is een groep van zeer verschillende individuen die graag samenwerken en die samen vastbesloten zijn om samen hun gemeenschappelijke doelen te bereiken.
Deel uitmaken van een team en steun voelen van je teamgenoten is een van de beste gevoelens die je op het werk kunt hebben. Toch?
Wanneer leiders erkennen dat hun team hun meest waardevolle hulpbron is, zullen er geweldige dingen gebeuren.
Er zit kracht en energie in een groep mensen die samenwerken aan een gemeenschappelijk doel.
Dit is waar echte ondersteuning om draait.
Ondersteunde teams zijn succesvolle teams.
Leiders zijn slechts zo succesvol als hun teams.
Met de juiste teamdynamiek, beslissingen en recht doen aan de diverse persoonlijkheden, weten de leiders dat iedereen wint!
Wil je zo’n leider zijn?
Die gelukkig is en gelukkig maakt?
Meer over leiderschap en vrouwen in de top lees je onder vrouwen aan de top. Wil je zelf die volgende stap zetten, kijk dan naar het jaartraject.