Ik kan een zin niet uit mijn hoofd krijgen. Niet van een CEO. Niet van een ondernemer. Maar van een meisje van zes aan de keukentafel. Ze zegt hem tegen een werkende moeder, bij wie ze die avond mag blijven eten. Het is een zin over werk, gezin en wat een kind ziet.
‘Mijn mama werkt ook’
Je dochter heeft een vriendinnetje te eten. Tijdens het eten zegt het meisje: ‘Mijn mama werkt ook.’ Je glimlacht. ‘Ja, net als ik.’ Ze knikt.
‘Ja, maar als mijn mama thuis is, mag ik altijd tegen haar praten’, zegt ze dan. ‘Soms speelt ze met me. En soms mag ik zelfs haar hoge hakken aan.’
Het wordt stil. Niemand zegt iets. Jij ook niet. Die avond blijf je aan die paar zinnen denken.
Wat is een goede werk-privébalans?
Een goede werk-privébalans merk je het eerst thuis. Je bent thuis en je bent er ook helemaal. Je luistert en je hoort wat er gezegd wordt. Je telefoon ligt niet de hele avond in je hand en je kijkt je kind in de ogen als het iets vertelt. Je hoofd blijft niet op kantoor hangen, ook niet tijdens het eten. Succes zie je vaak als eerste terug in je agenda. De mensen van wie je houdt, zien het meestal eerder in jouw gezicht. Een kind merkt het verschil vaak eerder dan jij.
Wat zie je er mooi uit de laatste tijd
Soms merk je zelf pas dat er iets veranderd is als een ander het tegen je zegt. Thuis gebeurt dat vaak het eerst. Stel je de volgende avond voor.
Je staat in de keuken. Je partner loopt achter je langs en slaat zijn armen om je heen. ‘Wat zie je er mooi uit de laatste tijd’, zegt hij. Even later voegt hij eraan toe: ‘En wat ben je toch lekker ontspannen.’ Je glimlacht en voelt je blij.
Omdat je ineens beseft dat hij gelijk heeft. Een paar maanden geleden was je hoofd zelfs tijdens het eten nog op kantoor. Je luisterde, maar hoorde weinig. Je was thuis, maar nooit helemaal aanwezig. Nu wel. En het mooiste is dat je partner het eerder zag dan jijzelf.
Na afloop van een gesprek vertelt een cliënt me: ‘Jessica, ik dacht dat het grootste verschil meer rust in mijn hoofd zou zijn. Maar het mooiste compliment kreeg ik thuis, in mijn eigen keuken.’
Daar moet ik aan denken. Misschien is het mooiste bewijs van verandering niet wat jij over jezelf zegt. Het zit in wat de mensen van wie je houdt ineens tegen je beginnen te zeggen.
Wat kost het als je niets verandert?
De duurste beslissing is vaak de beslissing die je niet neemt. Veel mensen denken lang na over de investering in een traject. Dat begrijp ik. De vraag die mij veel meer bezighoudt, hoor ik bijna nooit. Wat kost het je als je niets verandert?
Dat meisje aan tafel stelt die vraag niet. Ze vertelt alleen wat ze ziet. Ze heeft geen oordeel over werken of thuisblijven. Ze weet alleen dat haar moeder er is als ze thuis is. En dat is vaak precies wat een kind onthoudt.
Moeder worden na je 40e
Moeder worden na je 40e? Ik kijk daar anders naar. Bij werk en gezin denk ik ook aan mijn eigen jeugd. Mijn moeder was net twintig toen ze mij kreeg. Zes jaar later werd mijn vader doodgeschoten. Ze kwam uit een moeilijke jeugd en was totaal niet opgewassen tegen de klappen die ze kreeg. Dat leverde mij ook een moeilijke jeugd op. Als kind begreep ik daar natuurlijk niets van.
Misschien raakt het me daarom wanneer ik lees over vrouwen die pas ‘op oudere leeftijd’ moeder worden. Omdat ik uit eigen ervaring weet hoeveel verschil het kan maken wanneer je als ouder al wat steviger staat. Meer levenservaring. Meer zelfkennis. Meer financiële en emotionele ruimte. Misschien iets minder behoefte om jezelf nog te bewijzen.
En hopelijk ook meer vermogen om een kind veiligheid te geven wanneer het leven ineens iets anders beslist dan jij had gepland. Natuurlijk zijn er medische risico’s aan een zwangerschap op latere leeftijd. Daar hoef je niet romantisch over te doen. Maar ik vind het bevrijdend dat er niet één juiste leeftijd of één juiste volgorde hoeft te bestaan.
Een kind heeft een moeder nodig die er is
Sommige vrouwen worden jong moeder. Andere vrouwen worden eerst ondernemer, bestuurder, arts, kunstenaar, geliefde, wereldreiziger of gewoon meer zichzelf. En daarna moeder. Allebei kan goed zijn.
Mijn eigen geschiedenis maakt dat ik vooral denk dat een kind niet per se de jongste moeder nodig heeft. Het heeft een moeder nodig die zoveel mogelijk aanwezig, stevig en veilig is. Een moeder die de klappen van het leven kan opvangen, voor zichzelf en voor haar kinderen.
En misschien geldt dat breder voor het leven. Je hoeft niet alles op tijd te doen. Je mag iets ook doen wanneer je er werkelijk klaar voor bent.
Herken je dit?
In de gratis weggever over burn-out voorkomen zet ik op een rij hoe je merkt dat werk te veel ruimte inneemt en wat je eraan kunt doen.
In de RoofbouwReset™ werken we in 90 dagen aan rust in je hoofd, zodat je thuis ook echt thuis bent.