Is dat nou echt zelfvertrouwen of is het toch fake?
In de Commissievergaderingen van het Europees Parlement hoorden de meeste mannen zichzelf zo graag praten en bleven zolang aan het woord dat ik op een dag een collega per motie van orde onderbrak en zei: “Voorzitter, ik ben de volgende spreker op uw lijst. Ik vertel even dat ik nu snel op en neer naar Amsterdam ga voor een korte meeting ( vanuit Brussel). Ik reken erop dat als ik terugben de huidige spreker zijn verhaal heeft afgerond.”
De paar vrouwen klopten hard op hun tafel ter instemming, de tolken verslikten zich van het lachen, de andere mannen keken gepikeerd – een enkeling lachte- en de spreker rondde meteen zijn verhaal af.
Maak jij dat ook mee?