En waarom was hij dan zo kwaad?
Zij had hem bedonderd.
Met een man? Of met een vrouw?
Nee, zij had hem een lelijke dochter gebaard.
Zo lelijk als de nacht.
Nou en?
Kan zij toch niet helpen?
Toch won hij het proces met glans en wimpel.
Laat me dat even uitleggen.
De rechter zei: " U heeft deze vrouw uitgezocht als toekomstige moeder van uw kind vanwege haar schoonheid.
Het is niet onze taak u daarop te beoordelen.
Het is onze taak te beoordelen of uw klacht gegrond is.
Onze conclusie is dat uw klacht gegrond is en dat uw vrouw u bedrogen heeft".
Hij zwaaide met bewijsstuk 12.
"Ik heb deze foto's gezien die u als bewijsmiddel hebt ingediend.
Deze foto's dateren van 3 jaar voor uw huwelijk met uw eega."
De rechter huiverde even en legde snel het bewijsmateriaal ondersteboven op tafel.
"Nog nooit in mijn leven heb ik zo´n lelijke vrouw gezien.
Daarbij vergeleken is mijn eigen vrouw een schoonheid en dat zegt heel wat". ( dit voegde hij tussen neus en lippen toe, schrok van zijn eigen uitspraak en vroeg meteen de stenograaf dit niet op te nemen)
Verlangend keek hij even naar de beeldschone echtgenote en vervolgde zuchtend:" Ik zou graag mijn eigen vrouw naar dezelfde chirurg sturen als waar uw vrouw zich vele malen heeft laten opereren met zulk verbluffend resultaat.
Maar dat laat een rechter salaris niet toe."
Weemoedig keek hij enkele seconden voor zich uit.
Hij sloot af:" Hierbij verklaar ik uw klacht gegrond en uw vrouw schuldig omdat zij u onder valse voorwendselen in het huwelijk heeft gelokt.
Ik veroordeel uw echtgenote tot het betalen van een schadevergoeding van 95.000 euro. Een iets lager bedrag dan zij heeft uitgegeven aan het "bijwerken."