Ze haatte het om fouten te maken, verstopte ze, gaf ze nooit toe en liep altijd op haar tenen.
Ze beklaagde zich dat haar team zo weinig meedacht en nooit met ideeën of initiatieven kwam.
In ons traject ontdekte ze dat fouten maken geen ramp is en onvermijdelijk.
Fouten maken is essentieel voor onze groei.
Karin ontdekte dat ze uit perfectionisme zichzelf een gevaarlijke druk oplegde en een onrealistisch ideaal nastreefde.
Ze was op weg naar een burn-out…
In de derde maand van ons jaartraject had ze haar moed verzameld en gaf eindelijk 1 keer een fout toe aan haar team.
Ze merkte dat de wereld niet verging en voelde zich opgelucht..
Steeds meer ging ze bewust anders kiezen:
Niet meer met de vinger wijzen maar persoonlijke verantwoordelijkheid nemen
Haar eigen fouten niet langer ontkennen en verbergen, ook en juist niet voor zichzelf.
Ze ontdekte dat ze daarmee haar medewerkers de ruimte gaf om ook hun eigen fouten op tafel te leggen.
Zodat ze konden worden opgelost.
Ze gaf immers zelf het goed voorbeeld.
Leiders hebben de verantwoordelijkheid een omgeving te creëren waarin mensen zich veilig voelen.
Als je mensen constant bang zijn om fouten te maken, nemen ze geen risico’s en denken alleen aan hun eigen hachje.
Als ze het gevoel hebben wel fouten te mogen maken helpen ze je het bedrijf te beschermen in plaat van zichzelf.
Als je je veilig genoeg voelt om je hand op te steken en te zeggen:” Ik heb een fout gemaakt” of “Ik heb hulp nodig” heb je als leider een veilige omgeving gecreëerd.
Het bedrijf bloeit, je mensen bloeien en jij bloeit.