Ze was vol vuur en passie begonnen.
Ze voelde dat de bedrijfscultuur langzaam begon te veranderen en van inspirerend afzakte naar een beetje giftig.
Het was heel subtiel.
Lag het aan haarzelf?
Verbeeldde ze het zich alleen maar?
Ze twijfelde.
Ze stelde het voorzichtig aan de orde bij de nieuwe baas.
Welnee, dat verbeeld je je maar. Niks aan de hand," kreeg ze te horen.
Toch voelde Esther haar enthousiasme afnemen, ze verloor haar vuur en passie, hield haar hoofd onder de radar en begon rond te kijken naar een nieuwe baan.
Als gepassioneerde mensen rustig worden, is het uitkijken geblazen voor de organisatie.
Dit gebeurt niet in 1 klap.
Het is altijd een combinatie van grote en kleine dingen die langzaam het bedrijf binnensluipen.
Als de leider dit wegwuift en negeert, is het vaak einde verhaal.
Dan zijn die eerst zo enthousiaste mensen binnen de kortste keren vertrokken.
Net als Esther.
En de leider heeft het nakijken.
Als zij/hij niet echt luistert naar het team, hun mening niet vraagt, geen nieuwe uitdagingen aanbiedt en niet zorgt dat ze hun vibe houden, heeft de leider op deze krappe arbeidsmarkt het nakijken.
Zij/hij raakt groot talent kwijt en moet het doen met middelmatigheid.
Heb jij dit ook meegemaakt?