Ik had het superdruk met mijn werk. Vond ik.
Ik had geen tijd om bij te leren, laat staan aan persoonlijke ontwikkeling te "doen." Vond ik.
Mijn team?
Geen kans voor bijleren.
Werken, mij ondersteunen.
Geen tijd voor "flauwekul."
Wat was dat kortzichtige korte termijn planning.
Als je denkt alles al te weten wordt je op den duur een gevangene van een wereld die niet meer bestaat.
Als jij persoonlijk niet groeit en je hebt geen zin om iets nieuws (over jezelf) te ontdekken, is het misschien tijd voor een portie "soul searching"
Net zoals je je spieren traint met fysieke inspanning , groeien de zenuwcellen in je brein met mentale training.
En deze neuronen ontwikkelen een grotere verbinding en voelsprieten voor saamhorigheid en empathie.
Daarom blijven succesvolle vrouwen open voor nieuwe inzichten en ontdekkingen.
En nemen en geven ze tijd voor persoonlijke ontwikkeling.
Ze weten dat, hoe hoog hun kennisniveau ook is, er altijd meer te ontdekken valt.
En ze geven hun team alle kansen om bij te leren.
Het gevolg is ook dat mensen na een paar jaar niet vertrekken.
Juist omdat ze die kansen krijgen.
Niet gek in deze tijd van personeelsschaarste.
De groei van het bedrijf hangt af van de groei van de leider en zijn/haar team.
Als jouw organisatie stagneert, is er een behoorlijke kans dat het bedrijf opereert in een wereld die niet meer bestaat.
Echte leiders zien het belang van constante ontwikkeling. verhogen de motivatie en gedrevenheid van iedereen om hen heen.
Daarom is het goed je af te vragen, juist in goede tijden:" Waar kan ik verbetering aanbrengen, wat kan ik veranderen, wat kan ik bijleren, hoe kan ik mezelf verder ontwikkelen."
Als je dat niet doet, of je blijft hetzelfde steeds opnieuw op dezelfde manier doen, blijf je dezelfde persoon.
En dezelfde blijven betekent achteruitgang…