In het begin werd ze op handen gedragen.
Maar ze raakte uitgeput, voelde zich opbranden en langzamerhand werd ze een speelbal van haar omgeving.
Ze voelde zich eenzaam en onbegrepen.
Zo kon het niet langer.
Ze vroeg mij om hulp en stapte in mijn jaartraject.
We gingen graven.
Waarom deed zij dit?
Hoe kwam dat?
Wilde zij dit echt?
We begonnen “thuis.”
Ze ontdekte hetzelfde patroon.
Ook daar cijferde ze zichzelf weg.
Waar kwam dit (please)gedrag vandaan en was ze daar gelukkig mee?
Ze heeft HET EVENWICHT, DE BALANS gevonden tussen wat het thuisfront en haar teamleden van haar nodig hebben en hoe zij daaraan kan meewerken vanuit haar eigen kracht, kwaliteiten en visie.
Ze heeft haar onbewuste saboterende overtuigingen over zichzelf opgespoord , haar BREINBLUBBER ontdekt en er afscheid van genomen.
Ze neemt haar eigen behoeften serieus.
Nu willen mensen haar echt volgen en kan ze zijn wie ze werkelijk is.
Nu is ze een echte leider.