Werk en carrière

Marijkes eerste dag bij het ministerie

Marijke, mijn cliënt had een nieuwe interimjob bij een ministerie. Ze kwam uit het bedrijfsleven en moest erg wennen aan de overheidscultuur. Haar eerste werkdag stapte ze het ministerie binnen met in haar tas een zak stroopwafels.

Jessica Larive in een overdekte gang

Ze begon met iedereen op haar afdeling op te zoeken.
Zonder onderscheid des persoons.
"Hallo, ik ben Marijke en nieuw hier, kom uit het bedrijfsleven en heb nog niet helder hoe het hier werkt. Ik kan alle hulp gebruiken om wegwijs te worden."
Ze stelde zich voor, maakte een praatje en bood een stroopwafel aan.

Gek?
Absoluut niet.
De mensen voelden zich gezien en onthielden haar.
De nieuwe collega’s, het secretariaat, de veiligheidsmedewerkers, de ICT-mensen.
Ze vroeg hoe ze heetten, wat ze deden, of ze hun werk leuk vonden en hoe lang ze er al zaten.

Binnen een week- in plaats van de gebruikelijke maand(en)- had ze haar nieuwe e-mailadres, toegangspasje, haar nieuwe laptop en voelde ze zich welkom.
Ze had connectie gemaakt met de mensen rond haar nieuwe werkplek.

Berekening?
Nee, dan was ze door de mand gevallen.
Mensen voelen of je wezenlijke interesse hebt of niet.
Sindsdien wordt ze nog geregeld ‘Marijke, de stroopwafel dame’ genoemd.

Door zelf initiatief te nemen en connectie te maken met de mensen op haar werkplek was Marijke in staat om iets engs om te buigen in iets leuks.

Hoe doe jij dat?

Verder kijken

Nog twee perspectieven