HOE DAN?
Toen mijn man een mooi aanbod kreeg voor een baan in Luxemburg, aarzelde ik wel even.
Toch zei ik vrolijk mijn goede baan in Brussel op.
Want…dit was mijn kans om eindelijk een goede moeder en echtgenote te worden!
Ik ging er altijd voor ze zijn, het huis gezellig maken, lekker koken, gastvrouw zijn, op school helpen, lief zijn en niet meer moe en gestrest…
Het werd een lijdensweg.
Het paste niet bij mij.
Misschien wel bij jou, maar niet bij mij.
Ik werd kribbig en boos.
Gefrustreerd en verdrietig.
Na drie maanden vroeg "een kleine delegatie" om een gesprek.
Ik was net aan het strijken, ja, de theedoeken ook.
Man en kind wilden met me praten.
"Mamma, waarom ga je niet weer een baan zoeken?
Vroeger was je zo leuk en blij,” zei mijn dochter van 6.
Ze aarzelde:" En nu ben je kattig. Zo vind ik je niet meer lief."
Mijn man deed ook een duit in het zakje. " Schat, laten we een schoonmaakster nemen en ga jij lekker weer werken.
Iedereen blij.
Een au pair is ook geen slecht idee."
Mijn kind knikte enthousiast.
Ik voelde me beledigd.
Maar ook opgelucht.
Uiteindelijk heb ik hun dringende advies opgevolgd.
En iedereen was weer gelukkig…
Het beste wat je als moeder en partner kunt doen, is JEZELF gelukkig maken.
Dat werkt duizendmaal beter dan eindeloos je best te doen HEN gelukkig te maken.
Als jij nou laat zien hoe jij jezelf gelukkig maakt en houdt, kunnen zij van jou leren hoe je dat doet en zichzelf gelukkig maken.
Twee vliegen in een klap.