Het gaat om mensen.
Jessica, het gaat om mensen, zei ik hardop tegen mezelf als ik weer tegen de bergen dossiers zat aan te hikken.
Die wetgeving, die wijzigingen erop, die rapporten, dat budget, alles gaat over mensen.
Ze kunnen een wereld van verschil maken voor die Griekse boer, die Nederlandse vrouw, die Franse kruidenier.
Om dat niet te vergeten had ik een paar foto´s op mijn bureau in Straatsburg staan.
Die lieve vrouw in Nicaragua die mijn petje had afgetroggeld was er een van.
Elk jaar probeerde ik een week tijd vrij te maken om ergens ter wereld waar de democratie bevochten moest worden, waarnemer bij de verkiezingen te zijn.
Zo kon ik ook van "gewone" mensen leren over de noodzakelijke ontwikkelingshulp ter plaatse van de EU
Door die grote kaart om mijn nek met "waarnemer" kwamen de mensen naar me toe om hulp te vragen en over hun problemen te vertellen.
Vaak werd ik thuis uitgenodigd.
Het is wrang: maar hoe armer, hoe gastvrijer.
Ik leerde niet te zeggen dat ik iets mooi vond, want dan werd het onmiddellijk in mijn armen geduwd als cadeau.
Geld wilden ze niet, soms verstopte ik wat biljetten onder kussens of in een pan.
Ik leerde van hen meer dan in de vergaderingen.
Over het ziekenhuisje of schooltje dat 3 dagen lopen was of over een stembureau dat opeens gesloten werd.
Ik denk dat het Europese petje nog steeds gedragen wordt, misschien door haar kleindochter.
Ken jij een beroep of functie dat/die uiteindelijk niet over mensen gaat?