Als ik je vraag naar me te luisteren en jij gaat me vertellen waarom ik niet moet voelen wat ik voel, dan ben je op mijn tenen gaan staan.
Als ik je vraag naar mij te luisteren en jij hebt het gevoel dat je alles moet doen om mijn problemen op te lossen, dan heb je mij niet geholpen- hoe gek dat ook mag klinken.
Luister!
Alles wat ik vraag is dat je luistert, niet praat of iets doet, alleen maar hoort wat ik zeg.
Als jij voor mij doet wat ik voor mezelf kan en moet doen, dan draag je alleen bij aan mijn angst en gevoelens van onbekwaamheid.
Maar als je als een simpel feit kunt accepteren dat ik voel wat ik voel, hoe irrationeel dat ook mag zijn, dan kan ik ophouden met je te overtuigen en kan ik een begin maken met het zelf te gaan begrijpen.
Onbegrijpelijke gevoelens zijn zinvol als we begrijpen wat er achter zit.
En als dat helder is geworden, dan zijn de antwoorden volkomen duidelijk en heb ik geen advies meer nodig.
Dus luister asjeblieft alleen maar.
Als je praten wilt, wacht dan even op je beurt, dan zal ik naar jou luisteren.