En gisteren ook.
Ik hoopte zo dat je me zou bellen."
En daar ging ik weer.
Ik voelde me schuldig, ging UITLEGGEN hoe druk ik het had gehad en dat ik juist van plan was haar te gaan bellen.
Ze was min of meer tevreden nadat ik alles uitvoerig had uitgelegd. Nou ja, uitleggen….verdedigen en excuseren zul je bedoelen…Tenslotte perste ze me de belofte af dat ik over 2 dagen weer zou bellen.
Doodmoe en geïrriteerd hing ik na een half uur op.
herken je dat?
Zo kan het ook:
“Zij: De hele dag heb ik zitten wachten op je telefoontje.
En gisteren ook.
Ik hoopte zo dat je me zou bellen”
Jij: DAT KAN.
Dan is het vast verbouwereerd stil aan de andere kant.
Even.
Zij: “Vrijdag hadden we zo’n mooi gesprek, ik dacht dat je me wel op de hoogte zou houden.
Ik zat maar te wachten”
Jij: JA, DAT KAN.
Weer is het stil. Nu wat langer.
Jij wacht en zegt niets.
Zij: “ Nou, ik ben blij dat ik je nu aan de lijn heb”
Jij: “DAT KLOPT."
En dan praten jullie gezellig tot jij of zij een einde aan het gesprek maakt.
Trek eens de stoute schoenen aan en probeer het!
DAT KAN of DAT KLOPT.
Zonder "uitleggen"…
Of vind je dat gemeen en harteloos?